Jan Porajewski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 1872 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 10 maja 1929 |
Burmistrz Sanoka | |
Okres | od 12 stycznia 1928 |
Poprzednik | |
Następca |
Jan Feliks Porajewski[1], pierwotnie Jan Gans[2] (ur. 1872 w Krakowie, zm. 10 maja 1929 w Sanoku) – polski doktor medycyny, lekarz internista, działacz branżowy, społeczny i samorządowy, burmistrz Sanoka, kapitan lekarz Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w 1872[a][3][1][4][5][6] w Krakowie[7].
Ukończył studia na Wydziale Wszechnauk Lekarskich Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując dyplom lekarza w 1897[3][1] oraz stopień doktora[4][5][6]. Około 1897-1898 asystentem w kierowanym przez dr. Napoleona Cybulskiego zakładzie fizjologicznym na Wydziale Lekarskim UJ[2]. Od około 1897 do około 1899 praktykował jako lekarz w Krakowie[b][8][9][10]. Od około 1899 przez wiele lat był lekarzem w Lisku[11]. W 1902 zawiadamiał w prasie branżowej, że „za przyzwoleniem władzy zmienił swoje rodowe nazwisko na »Porajewski«”[12]. Od około 1903 do co najmniej 1914 sprawował stanowisko lekarza miejskiego przy magistracie w Lisku[13]. Od około 1911 był członkiem Rady c. k. powiatu liskiego wybrany z grupy gmin miejskich[14], gdzie od około 1912 był zastępcą członka wydziału powiatowego[15][16]. Podczas X Zjazdu Lekarzy i Przyrodników Polskich we Lwowie w 1907 towarzyszył uczestniczkom Amelii i Emilii Makowieckim[17]. W 1907 był autorem pomysłu utworzenia towarzystwa zaliczkowego lekarzy[18]. Został członkiem rady nadzorczej utworzonego 21 marca 1908 we Lwowie Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Lekarzy[19]. W numerze 6-7 z 1908 czasopisma „Głos Lekarzy” wydrukowano jego artykuł pt. Nieufność władz do lekarzy[20]. Do końca 1911 był członkiem komisji szacunkowej podatku osobisto-dochodowego w Lisku[21]. Jako dyrektor Towarzystwa Zaliczkowego w Lisku został wybrany przysięgłym C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku na rok 1913[22]. W Lisku przed 1914 był członkiem zarządu oddziału Towarzystwa Pomocy Przemysłowej[23], członkiem tamtejszego oddziału C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego[24][25]. Działał w Związku Stowarzyszeń Zarobkowych i Gospodarczych, na walnym zgromadzeniu w listopadzie 1913 został wybrany do składu komisji budżetowej i komisji wydziałowej[26][27], a na zjeździe delegatów w Krakowie w maju 1916 wybrano go do wydziału Związku[28]. Został członkiem Towarzystwa Lekarzy Galicyjskich w 1914[29], Izby Lekarskiej Wschodnio-Galicyjskiej w Krakowie[30]. Podczas I wojny światowej w lutym 1915 został mianowany lekarzem-asystentem w pospolitym ruszeniu[31][32]. W grudniu 1915 otrzymał najwyższe pochwalne uznanie „za wyśmienitą i ofiarną służbę wobec wroga” jako naczelny lekarz 20 pułku piechoty C. K. Obrony Krajowej[33][34][35]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. 21 czerwca 1919 w charakterze urzędnika cywilnego jako lekarz rangi VII został przydzielony do wojskowej Okręgowej Ekspozytury w Sanoku[36]. Został awansowany na oficerski stopień kapitana lekarza rezerwy pospolitego ruszenia ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[37][38]. W 1923, 1924 jako oficer rezerwowy był przydzielony do 10 Batalionu Sanitarnego w Przemyślu (tak samo inni lekarze z Sanoka: Stanisław Domański, Kazimierz Niedzielski, Salomon Ramer, Antoni Dorosz, Leopold Dręgiewicz)[39][40].
U zarania II Rzeczypospolitej w latach 1918–1920 był dyrektorem Szpitala Powiatowego w Sanoku[41]. W latach 20. był lekarzem w Sanoku, specjalizującym się w chorobach wewnętrznych[3][1][42]. Należał do Towarzystwa Lekarzy Polskich byłej Galicji[43][44][45][46][47] oraz Izby Lekarskiej we Lwowie[48][49] (wybrany członkiem rady lwowskiej IL)[50][51][52]. Został jednym w wicedyrektorów Banku Kupiectwa Polskiego z siedzibą w Warszawie, zatwierdzonego w 1919 i posiadającego także oddział w Sanoku w domu własnym[53][54][55]. Był znany jako filantrop, działał w ramach Towarzystwa Polskiej Ochronki Dzieci Chrześcijańskich, a jego wychowankom udzielał nieodpłatnie porad lekarskich[56][6]. W latach 20. był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”[57][58][59]. W sierpniu 1925 zasiadł w dyrekcji Kasy Zaliczkowej w Sanoku[60] i pozostawał w tym gremium do końca życia[61]. W 1929 był członkiem rady Komunalnej Kasy Oszczędności powiatu sanockiego z siedzibą w Sanoku[62].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Tomb_of_Jan_Porajewski_at_Central_Cemetery_in_Sanok_%282016%29a.jpg/240px-Tomb_of_Jan_Porajewski_at_Central_Cemetery_in_Sanok_%282016%29a.jpg)
Pełnił mandat radnego miasta Sanoka od 1928[63]. 12 stycznia 1928 został wybrany przez Radę Miejską niemal jednogłośnie (47 głosów na 48 oddanych) na stanowisko burmistrza (jego zastępcą został Jan Rajchel)[4][5][6][64]. Po wyborze na urząd przyjmował i wysłuchiwał mieszkańców w restauracji Steciaka przy ulicy Jagiellońskiej w każdą niedzielę[65]. Za jego urzędowania zostały powołane komisje w zakresie wielu dziedzin życia społecznego[4][5][6]. Jednocześnie jako burmistrz przedstawił plan gruntownych zmian i reform w zakresie spraw sanitarnych, kanalizacji, budownictwa mieszkaniowego, szkolnictwa. Podczas jego kadencji dotychczasowa nazwa ulicy Królowej Izabeli została zmieniona na ulicę Marszałka Józefa Piłsudskiego[4][6]. Pod koniec kwietnia 1929 złożył wniosek o urlop, a następnie zdecydował o rezygnacji z urzędu, motywując to złym stanem zdrowia[4]. Jednocześnie nie chciał rezygnować z mandatu radnego, którego wypełnianie nie było tak absorbujące jak pełnienie funkcji burmistrza[4]. 29 kwietnia 1929 Rada Miejska nie zgodziła się na przyjęcie rezygnacji[66][67], radni usiłowali przekonać Porajewskiego do pozostania na stanowisku, a po wniosku Wilhelma Szomka rada odroczyła tę kwestię na okres dwóch tygodni[4][68].
W życiu prywatnym Jan Porajewski był stanu wolnego[69]. Zmarł 10 maja 1929 w Sanoku[70][52][7][71][69][4]. Popełnił samobójstwo strzałem z broni palnej powodowany swoją nieuleczalną chorobą[c][69][72][6]. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku 12 maja 1929[69][7]. Po ponad pięciu miesiącach od jego śmierci dokonano wyboru kolejnego burmistrza, 28 października 1929 stanowisko objął Tadeusz Malawski[73]. Nagrobek Jana Porajewskiego został wpisany do wojewódzkiej ewidencji rejestru zabytków i podlega ochronie prawnej[74][75]. Staraniem Stowarzyszenia Opieki nad Starymi Cmentarzami w Sanoku nagrobek został odnowiony do końca września 2016[76].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Edward Zając w swoich publikacjach podawał, iż pierwotne nazwisko Jana Porajewskiego brzmiało „Ganz”, zob. Zając. Szpital ↓, s. 50 lub Gantz, zob. Zając 1995 ↓, s. 6Zając 2003 ↓, s. 6Zając 1998 ↓, s. 127. Ponadto tenże autor wskazywał, że Jan Porajewski był z pochodzenia Żydem, dokonał konwersji na katolicyzm i przyjął chrzest i od tego czasu nosił imiona i nazwisko „Jan Feliks Porajewski”, zob. Zając 1995 ↓, s. 6 Zając 1998 ↓, s. 127 Zając. Szpital ↓, s. 50.
- ↑ W corocznych urzędniczych Szematyzmach figurował jako „Jan Gans” do wydania z 1903, a jako „Jan Porajewski” od wydania z 1904, zob. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1904. Lwów: 1904, s. 1108, 393, 694, 1208.
- ↑ Pierwotnie Edward Zając podawał w swoich publikacjach z lat 90., że dr Jan Porajewski popełnił samobójstwo z niewiadomych przyczyn, zob. Zając 1995 ↓, s. 6 Zając 1998 ↓, s. 128.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Urzędowy spis lekarzy uprawnionych do wykonywania praktyki lekarskiej oraz aptek w Rzeczypospolitej Polskiej w opracowaniu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (Generalnej Dyrekcji Służby Zdrowia). 1926/27. Warszawa: 1927, s. 150.
- ↑ a b Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1898. Lwów: 1898, s. 436.
- ↑ a b c Urzędowy spis lekarzy uprawnionych do wykonywania praktyki lekarskiej oraz aptek w Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: 1925, s. 296.
- ↑ a b c d e f g h i Zając 1995 ↓, s. 6.
- ↑ a b c d Zając 1998 ↓, s. 127.
- ↑ a b c d e f g Zając 2003 ↓, s. 6.
- ↑ a b c Księga zmarłych i pochowanych w Sanoku na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej i Matejki od 1895 do 1952 r. Sanok. s. 223 (poz. 3303).
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1898. Lwów: 1898, s. 622.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1899. Lwów: 1899, s. 622.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1900. Lwów: 1900, s. 622.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1900. Lwów: 1900, s. 627.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1901. Lwów: 1901, s. 627.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1902. Lwów: 1902, s. 694.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1903. Lwów: 1903, s. 694.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1904. Lwów: 1904, s. 694.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1905. Lwów: 1905, s. 694.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1906. Lwów: 1906, s. 738.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1907. Lwów: 1907, s. 738.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1908. Lwów: 1908, s. 738.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1909. Lwów: 1909, s. 834.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910, s. 834.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 909.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912, s. 899.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 933.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 944. - ↑ Wiadomości bieżące. „Przegląd Lekarski”. Nr 15, s. 235, 12 kwietnia 1902.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1904. Lwów: 1904, s. 393.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1905. Lwów: 1905, s. 393.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1906. Lwów: 1906, s. 404.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1907. Lwów: 1907, s. 738.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1908. Lwów: 1908, s. 404.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1909. Lwów: 1909, s. 440.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910, s. 440.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 455.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912, s. 453.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 506.
• Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 511. - ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912, s. 396.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 447, 448.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 454.
- ↑ Spis uczestników X. Zjazdu Lekarzy i Przyrodników Polskich we Lwowie w roku 1907. „Dziennik X. Zjazdu Lekarzy i Przyrodników Polskich”. Nr 2, s. 433, 23 lipca 1907.
- ↑ Wiadomości zawodowe i ogólno-lekarskie. „Przegląd Lekarski”. Nr 10, s. 128, 19 marca 1907.
- ↑ Wiadomości zawodowe i ogólno-lekarskie. „Przegląd Lekarski”. Nr 14, s. 206, 28 marca 1908.
- ↑ Wiadomości bieżące. Artykuły. „Przegląd Lekarski”. Nr 13, s. 191, 4 kwietnia 1908.
- ↑ Obwieszczenie. „Gazeta Lwowska”. Nr 282, s. 11, 12 grudnia 1911.
- ↑ Lista roczna przysięgłych w obrębie c. k. Sądu obwodowego w Sanoku na rok 1913. „Dziennik Urzędowy c.k. Starostwa i c.k. Rady szkolnej okręgowej w Sanoku”. Nr 4, s. 4, 15 lutego 1913.
- ↑ Sprawozdanie z działalności „Ligi Pomocy Przemysłowej” za czas od 15 sierpnia 1908-do 31 grudnia 1909., tj. za szósty rok istnienia. Lwów: 1910, s. 78.
- ↑ Sprawozdanie Komitetu C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego za rok 1912. Lwów: 1913, s. 236.
- ↑ Sprawozdanie Komitetu C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego za rok 1913. Lwów: 1914, s. 408.
- ↑ Związek Stowarzyszeń Zarobkowych i Gospodarczych. „Kurjer Lwowski”. Nr 549, s. 2, 29 listopada 1913.
- ↑ Związek stowarzyszeń zarobkowych i gospodarczych. „Gazeta Lwowska”. Nr 274, s. 6, 29 listopada 1913.
- ↑ Zjazd delegatów stowarzyszeń zarobkowych i gospodarczych. „Kurjer Lwowski”. Nr 236, s. 5, 11 maja 1916.
- ↑ III. Wykaz członków Towarzystwa lekarzy galicyjskich, należących do oddziałów prowincyonalnych. „Przegląd Lekarski”. Nr 12, s. 178, 21 marca 1914.
- ↑ Izba lekarska wschodnio-galicyjska w Krakowie. „Przegląd Lekarski”. Nr 40, s. 318, 6 października 1917.
- ↑ Tagesbericht. Auszeichnungen im Heere. „Wiener Zeitung”. Nr 48, s. 6, 28 lutego 1915. (niem.).
- ↑ Mianowania. „Ilustrowany Kuryer Codzienny”. Nr 50, s. 4, 3 marca 1915.
- ↑ In der Landwehr. „Neues Wiener Tagblatt”. Nr 345, s. 4, 15 grudnia 1915. (niem.).
- ↑ Tagesbericht. Auszeichnungen im Heere. „Neues Wiener Tagblatt”. Nr 345, s. 3, 15 grudnia 1915. (niem.).
- ↑ Notizen. „Der Militärarzt”. Nr 32, s. 518, 25 grudnia 1915. (niem.).
- ↑ 2310. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”. Nr 71, s. 1602, 28 czerwca 1919.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1218.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1136.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1181–1182.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1077.
- ↑ Zając. Szpital ↓, s. 50.
- ↑ Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa. Warszawa: 1928, s. 798.
- ↑ Nekrologja. „Polska Gazeta Lekarska”. Nr 16, s. 314, 18 kwietnia 1926.
- ↑ Prowincja. Wykaz członków Towarzystwa Lekarzy Polskich byłej Galicji za rok 1927. „Polska Gazeta Lekarska”. Nr 25, s. 471, 17 czerwca 1928.
- ↑ Prowincja. Wykaz członków Towarzystwa Lekarzy Polskich byłej Galicji za rok 1928. „Polska Gazeta Lekarska”. Nr 20, s. 387, 19 maja 1929.
- ↑ Sprawozdanie Rady Zawiadowczej Towarzystwa Lekarzy Polskich b. Galicji za rok 1929. Wykaz członków Tow. Lekarzy Pol. b. Galicji r. 1929. Prowincja. „Polska Gazeta Lekarska”. Nr 29, s. 463, 1930.
- ↑ Spis członków Towarzystwa Lekarzy Polski b. Galicji r. 1929. Prowincja. „Polska Gazeta Lekarska”. Nr 23, s. 463, 1930.
- ↑ Lista członków Rady Izby Lekarskiej proponowanych przez komitet przedwyborczy. „Polska Gazeta Lekarska”. Nr 48, s. 910, 26 listopada 1922.
- ↑ Sprostowanie. „Dziennik Urzędowy Województwa Stanisławowskiego”. Nr 23, s. 13, 1 listopada 1922.
- ↑ Obwieszczenie. „Dziennik Urzędowy Województwa Stanisławowskiego”. Nr 1, s. 7, 1 stycznia 1923.
- ↑ Lista lekarzy. „Dziennik Urzędowy Województwa Lwowskiego”. Nr 2, s. 9, 15 czerwca 1928.
- ↑ a b Kronika żałobna Izby. „Polska Gazeta Lekarska”. Nr 49, s. 940, 8 grudnia 1929.
- ↑ Bank Kupiectwa Polskiego Warszawa. „Tygodnik Handlowy”. Nr 10, s. 1, 6 marca 1920.
- ↑ Bank Kupiectwa Polskiego Warszawa. „Kurjer Warszawski”. Nr 69, s. 1, 9 marca 1920.
- ↑ Bank Kupiectwa Polskiego Warszawa. „Przegląd Gospodarczy”, s. 32, nr 1 z 1 kwietnia 1920.
- ↑ Edward Zając, Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym. Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Feliks Kiryk (red.), Kraków 1995, s. 603.
- ↑ Anna Sebastiańska: Członkowie TG „Sokół” w Sanoku 1889–1946. sokolsanok.pl, 29 listopada 2009. [dostęp 2014-03-12].
- ↑ Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 152. ISBN 978-83-939031-1-5.
- ↑ Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 154. ISBN 978-83-939031-1-5.
- ↑ Firmy. „Gazeta Lwowska”. Nr 193, s. 3, 25 sierpnia 1925.
- ↑ Ogłoszenia urzędowe. „Gazeta Lwowska”. Nr 144, s. 7, 26 czerwca 1930.
- ↑ Do Wszystkich Zwierzchności w powiecie. „Dziennik Urzędowy Powiatu Sanockiego”. Nr 44, s. 1, 15 kwietnia 1929.
- ↑ Marek Drwięga. Samorząd miejski Sanoka w latach 1918–1939. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990, s. 38, 40, 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
- ↑ Marek Drwięga. Samorząd miejski Sanoka w latach 1918–1939. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990, s. 39, 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
- ↑ Wiadomości Sanockie. Z Rady miejskiej w Sanoku. „Ziemia Przemyska”. Nr 10, s. 6, 3 marca 1928.
- ↑ Protokoły posiedzeń Rady Miejskiej. Rok 30.1.1929-11.12.1930. sanockabibliotekacyfrowa.pl. s. 43–44, 46. [dostęp 2021-12-11].
- ↑ Marek Drwięga. Samorząd miejski Sanoka w latach 1918–1939. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990, s. 40, 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
- ↑ Zając 1995 ↓, s. 128.
- ↑ a b c d Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 340 (poz. 63).
- ↑ Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. P 1929 (Tom J, s. 330, poz. 63).
- ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 4, s. 62, 14 lutego 1930. Ministerstwo Spraw Wojskowych.
- ↑ Zając. Szpital ↓, s. 51.
- ↑ Sanoczanie 1. sokolsanok.pl, 2011-11-18. [dostęp 2013-07-27].
- ↑ Inwentarz Archiwum Historycznego Muzeum Historycznego w Sanoku. Nr teczki 341: Opis nagrobków przeznaczonych do odnowienia i przedstawiających wartość historyczną na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej i Matejki w Sanoku. Muzeum Historyczne w Sanoku, s. 48.
- ↑ Zabytkowe nagrobki. starecmentarze.sanok.pl. [dostęp 2014-10-23].
- ↑ Nagrobek burmistrza Porajewskiego w nowym blasku. esanok.pl, 2016-10-03. [dostęp 2016-10-05].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka. Kraków: Secesja, 1995. ISBN 83-86077-57-3.
- Edward Zając. Poczet burmistrzów Sanoka. Jan Porajewski (1928–1929). „Tygodnik Sanocki”. Nr 44, s. 6, 3 listopada 1995.
- Edward Zając: Szkice z dziejów Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1998, s. 127–128. ISBN 83-909787-0-9.
- Edward Zając. Eskulap społecznik. „Tygodnik Sanocki”. Nr 14, s. 6, 4 kwietnia 2003.
- Edward Zając: Szpital Powszechny w Sanoku. zozsanok.pl. s. 1–169. [dostęp 2021-11-14].