Jan Urosz – Wikipedia, wolna encyklopedia
Jan Urosz serb. Јован Урош, Jovan Uroš, łac. John Ouresis Doukas Palaiologos, rec. Ιωάννης Ούρεσης Δούκας Παλαιολόγος, (Iōannēs Ouresēs Doukas Palaiologos) (zm. 1422/1423) – władca Tesalii w latach 1370-1373, samozwańczy cesarz Serbów i Greków.
Był synem Symeona Urosza Siniszy, władcy Epiru. Abdykował na rzecz swojego krewnego Aleksego Angelosa Philanthropenosa (ok.1373–ok.1390). Został mnichem. Wcześniej poślubił córkę Radoslava Hlapena, serbskiego pana w Macedonii. Miał pięcioro dzieci:
- Konstantyna
- Michała
- Demetriusza
- Helenę, która poślubiła Teodora Kantakuzena.
- Asaninę
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- William Miller, The Latins in the Levant, a History of Frankish Greece (1204–1566), New York: E.P. Dutton and Company 1908.
- Donald M. Nicol, The Despotate of Epiros 1267-1479. A Contribution to the History of Greece in the Middle Ages, Cambridge 1984, ISBN 0-521-13089-1
- John Van Antwerp Fine, The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, University of Michigan Press 1994, ISBN 978-0-472-08260-5
- George Christos Soulis, The Serbs and Byzantium during the reign of Tsar Stephen Dušan (1331–1355) and his successors, Dumbarton Oaks 1984, ISBN 0-88402-137-8