K-11 (1971) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Bliźniaczy poławiacz K-8 | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Oznaczenie NATO | Pajak |
Historia | |
Stocznia | |
Położenie stępki | 5 lutego 1971[1] |
Wodowanie | 23 czerwca 1971[1] |
![]() | |
Wejście do służby | 11 grudnia 1971[1] |
Wycofanie ze służby | 28 lutego 2005[1] |
Los okrętu | złomowany w 2006 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność | 110 t standardowa |
Długość | 34,9 m |
Szerokość | 6,6 m |
Zanurzenie | 1,6 m |
Napęd | |
2 silniki wysokoprężne M50F5 o mocy nominalnej 1000 KM (maksymalnej 1200 KM), 2 śruby | |
Prędkość | 21 w |
Zasięg | 300 Mm |
Uzbrojenie | |
pierwotnie: 2 działka plot 25 mm 2M-3M (2×II) od połowy lat 80.: 2 działka plot 23 mm ZU-23-2M Wróbel (2×II) | |
Załoga | 18 |
K-11 – polski okręt pomocniczy - poławiacz torped typu Kormoran, w służbie w latach 1971-2005. Nieoficjalnie nazywany "Kormoran II". Jego okrętem bliźniaczym był K-8 (1971).
Służył w 45. Dywizjonie Pomocniczych Jednostek Pływających w Gdyni. Został wycofany ze służby 28 lutego 2005. Został wystawiony na sprzedaż na złom 9 czerwca 2006 r. i jego złomowanie rozpoczęło się w tym samym roku we Władysławowie[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jarosław Ciślak. Polska Marynarka Wojenna 1995. Warszawa: Lampart i Bellona, 1995, ISBN 83-86776-08-0, s.168.
- Złomowanie poławiacza torped K-11. Morze Statki i Okręty nr 6/2006, s.36