Kalb ar-Riszat – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/ASTER_Richat.jpg/300px-ASTER_Richat.jpg)
Kalb ar-Riszat (ar. قلب الريشات Qalb ar-Rīšāt, fr. Guelb er Richât) – okrągła, przypominająca krater struktura geologiczna na Saharze, ok. 25 km na północny wschód od miasta Wadan w Mauretanii[1].
Struktura mierzy prawie 50 km średnicy i jest doskonale widoczna z kosmosu[1]. Jej pochodzenie długo było tematem debat. Pierwotnie uważano ją za krater uderzeniowy, później za niedoszły wulkan[1]. Ostatecznie geolodzy opisali jej genezę jako poddany erozji szczyt okrągłej kopuły płaszcza ziemskiego – formacji utworzonej z cylindrycznie ułożonych warstw skał różnego typu, wybrzuszonej, a następnie poddanej długotrwałej erozji[2].
Ze względu na charakterystyczny kształt formacja bywa nazywana Okiem Afryki lub Okiem Sahary[3].
Hipoteza o Atlantydzie
[edytuj | edytuj kod]Według jednej z hipotez Kalb ar-Riszat jest pozostałością po Atlantydzie. Wskazywać na to ma pełna zgodność kształtu i rozmiaru Oka Afryki z opisem mitycznej krainy spisanym przez Platona oraz ślady tego, że dawniej na tym terenie płynęły rzeki, o czym również wspomina Platon[4][5]. Teza ta spotkała się jednak z odrzuceniem przez większość naukowców[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Struktura Richat w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia
- ↑ G. Matton: The Cretaceous Richat Complex (Mauritania); a peri-Atlantic alkaline. Université du Québec à Chicoutimi, 2008. [dostęp 2011-09-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-02)]. (ang.).
- ↑ Oko Sahary (lub Oko Afryki) Mauretania. gazeta.p, 26.10.2012. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-31)].
- ↑ Is this Atlantis, hiding in plain sight in the Sahara?, „Newshub” [dostęp 2024-05-30] (ang.).
- ↑ Platon, Platōnos Timaios: The Timaeus of Plato, Macmillan, 1888 [dostęp 2024-05-30] (ang.).
- ↑ No – Atlantis Has Not Been Discovered in North Africa - NeuroLogica Blog [online], NeuroLogica Blog - Your Daily Fix of Neuroscience, Skepticism, and Critical Thinking, 19 listopada 2018 [dostęp 2024-05-30] .