Karo – Wikipedia, wolna encyklopedia
Karo (fr. carreau – kwadracik[1], poduszka, czworokąt) – jeden z czterech kolorów w kartach typu francuskiego, oznaczony czerwonym rombem .
Odpowiednikiem kar w talii niemieckiej i szwajcarskiej są dzwonki, zaś w talii włosko-hiszpańskiej monety.
Pełna talia kart do gry w brydża zawiera 13 kart tego koloru, czyli karty numerowane 2–10, waleta, damę, króla i asa:
- Dwójka karo
- Trójka karo
- Czwórka karo
- Piątka karo
- Szóstka karo
- Siódemka karo
- Ósemka karo
- Dziewiątka karo
- Dziesiątka karo
- Walet karo
- Dama karo
- Król karo
- As karo
Pełna talia kart do gry w taroka zawiera 14 kart tego koloru, czyli dziesięć blotek (znaczone od 1 do 10) oraz cztery figury:
- Jedynka karo
- Dwójka karo
- Trójka karo
- Czwórka karo
- Piątka karo
- Szóstka karo
- Siódemka karo
- Ósemka karo
- Dziewiątka karo
- Dziesiątka karo
- Walet karo
- Jeździec karo
- Dama karo
- Król karo
W Polsce kara nazywane są także dzwonkami, szalkami, poduszkami lub szelami (z niem. Schellen, szczególnie na Śląsku). W języku angielskim kara nazywają się diamonds, symbol D (stosowany w zapisie brydżowym).
W oficjalnych turniejowych taliach kart do gry w skata kara są koloru żółtego lub pomarańczowego . Jest to spowodowane turniejową unifikacją dwóch rodzajów talii – typu francuskiego i polskiego, gdyż odpowiednik kar w tym drugim typie – dzwonek – jest oznaczany kolorowym (głównie złotym) dzwonkiem.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Typ francuski | Pik | Kier | Trefl | Karo |
---|---|---|---|---|
Typ niemiecki | Wino | Czerwień | Żołądź | Dzwonek |
Typ szwajcarski | Tarcza | Róża | Żołądź | Dzwonek |
Typ włoski | Miecz | Kielich | Maczuga | Moneta |
Typ hiszpański | Miecz | Kielich | Maczuga | Moneta |
Karty Tarota | Miecz | Kielich | Maczuga | Moneta |