Karol Spinola – Wikipedia, wolna encyklopedia
prezbiter i męczennik | |
![]() Rycina przedstawiająca męczeńską śmierć Karola Spinoli | |
Data urodzenia | 1564 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 10 września 1622 |
Czczony przez | |
Beatyfikacja | |
Wspomnienie | 10 września |
Karol Spinola SJ, wł. Carlo Spinola (ur. 1564 w Genui[a], zm. 10 września 1622 w Nagasaki) włoski jezuita, prezbiter, ofiara prześladowań antykatolickich w Japonii, męczennik, błogosławiony Kościoła katolickiego[1][2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem hrabiego Tessarolo[2]. Mimo wpajanych sztuk rycerskich i nauk klasycznych zainspirowany przykładem życia Rudolfa Acquavivy 21 grudnia[3] 1584 roku wstąpił do Towarzystwa Jezusowego[2]. Po ukończeniu nowicjatu, który odbył pod kierunkiem późniejszego świętego Bernardyna Realino w Lecce[3], podjął studia filozoficzne i teologiczne[3] w Mediolanie, zakończone w 1594 przyjęciem sakramentu święceń kapłańskich[2]. Mimo sprzeciwu rodziny, dwa lata później podjął próbę udziału w misji na terenie Brazylii[4]. Statek porwany został przez Anglików, a Karol Spinola uwięziony[4]. Po uwolnieni wrócił do Lizbony skąd w 1599 roku wyjechał do Goa i tam przyswoił sobie język japoński[2]. W 1602 roku przybył do Nagasaki by realizując swoje powołanie działać na rzecz ewangelizacji w ramach funkcjonującej misji katolickiej[2]. Duszpasterzował w okolicach Arie i Meaco (ówcześnie tak nazywano Kioto)[5] gdzie utworzył szkołę katechistów i ochrzcił ok. pięć tysięcy osób[3][2]. Od 1611 r. pełnił obowiązki prokuratora prowincji i socjusza prowincjała Walentego Carvalho[2].
Gdy w 1614 roku siogun Ieyasu Tokugawa wydał edykt zniszczenia chrześcijaństwa na mocy którego pod groźbą utraty życia wszyscy misjonarze mieli opuścić kraj, a praktykowanie i nauka religii zakazana, rozpoczęły się trwające ponad 200 lat krwawe prześladowania chrześcijan[6][7].
Karol Spinola w ukryciu kontynuował działalność misyjną jako Józef od Krzyża aż do 14 grudnia 1618 roku gdy został aresztowany[8]. Więziony był w Suzuta i tam za pozwoleniem prowincjała przyjął do Towarzystwa Jezusowego kilku współwięźniów[8].
Idąc na śmierć zaintonował Laudate Dominum omnes gentes (Chwalcie Pana wszystkie narody)[8]. Zginął spalony w Nagasaki 10 września 1622 roku[8].
Dzienna rocznica śmierci jest dniem, kiedy wspominany jest w Kościele katolickim[3]. Karol Spinola znalazł się w grupie 205 męczenników japońskich beatyfikowanych 7 lipca 1867 roku w Rzymie przez papieża Piusa IX[9].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ze względu na pobyt ojca Karola Spinoli na dworze Rudolfa II Habsburga istniały przypuszczenia, że urodził się w Pradze.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Fros Henryk: Święci i błogosławieni Towarzystwa Jezusowego. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy., 1992, s. 97. ISBN 83-85304-50-9.
- ↑ a b c d e f g h Fros Henryk: Święci i błogosławieni Towarzystwa Jezusowego. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy., 1992, s. 100. ISBN 83-85304-50-9.
- ↑ a b c d e Antonio Borrelli: Beato Carlo Spinola Gesuita, martire. 2002-08-01. [dostęp 2015-05-06]. (wł.).
- ↑ a b Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 432. ISBN 978-83-7318-736-8.
- ↑ Fros Henryk: Święci i błogosławieni Towarzystwa Jezusowego. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy., 1992, s. 107. ISBN 83-85304-50-9.
- ↑ Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 427. ISBN 978-83-7318-736-8.
- ↑ Den salige Antonius Ishida (1570-1632). [dostęp 2015-05-06]. (norw.).
- ↑ a b c d Fros Henryk: Święci i błogosławieni Towarzystwa Jezusowego. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy., 1992, s. 101. ISBN 83-85304-50-9.
- ↑ Martiri dichiarati Santi della Compagnia di Gesu'. [dostęp 2015-05-06]. (wł.).