Kontarion – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kontarion – długa (do ponad 3,5 m) włócznia kawaleryjska, wywodząca się od włóczni azjatyckich. Używana przez ciężką jazdę bizantyjską w średniowieczu[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Kontarion. W: Włodzimierz Kwaśniewicz: 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronym. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1981, s. 52. ISBN 83-11-06559-4.