Lem w PRL-u – Wikipedia, wolna encyklopedia
Autor | |
---|---|
Typ utworu | |
Wydanie oryginalne | |
Miejsce wydania | |
Język | |
Data wydania | wrzesień 2021 |
Wydawca |
Lem w PRL-u czyli nieco prawdy w zwiększonej objętości – wybór listów Stanisława Lema z lat 1951–1990 dokonany przez Wojciecha Orlińskiego i opatrzony przez Orlińskiego komentarzami, wydany nakładem Wydawnictwa Literackiego w 2021, z okazji setnej rocznicy urodzin Lema[1].
Korespondencja została podzielona na cztery części[2]:
- listy dot. ekranizacji utworów;
- życie literackie;
- motoryzacja (w tym kolejne samochody Lema);
- i inne aspekty życia w PRL, jak choćby skargi i zażalenia Lema na funkcjonowanie urzędów.
Orliński zauważył, że ponieważ Lem aż do roku 1996 nie miał sekretarza i większość spraw załatwiał samodzielnie, panująca w PRL biurokracja sprawiała, że miał mało czasu na twórczość[2].
Podobnymi pozycjami są Listy albo opór materii – zbiór listów pisanych przez Lema do różnych instytucji, Listy Lema i Sławomira Mrożka, Sława i Fortuna – zbiór listów do Michaela Kandla oraz Boli tylko, gdy się śmieję…, wybór korespondencji pomiędzy Ewą Lipską a Lemem.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tomasz Fiałkowski , Lem wali w klawisze. Potrafił podanie do urzędu zmienić w arcydzieło [online], Gazeta Wyborcza, 10 października 2021 (pol.).
- ↑ a b Anna Michalik , Wojciech Orliński – „Lem w PRL-u, czyli nieco prawdy w zwiększonej objętości” – recenzja i ocena [online], Histmag, 28 listopada 2021 [dostęp 2022-01-31] (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Lem w PRL-u [online], Wydawnictwo Literackie (pol.).