Marcin Dorociński – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Marcin Dorociński na festiwalu filmowym Kino na Granicy w Cieszynie 2019 | |
Imię i nazwisko | Marcin Grzegorz Dorociński |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 22 czerwca 1973 |
Zawód | aktor |
Współmałżonek | Monika Sudół |
Lata aktywności | od 1994 |
Zespół artystyczny | |
Teatr Ateneum w Warszawie | |
Odznaczenia | |
![]() |
Marcin Grzegorz Dorociński[1] (ur. 22 czerwca 1973 w Milanówku) – polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy oraz działacz społeczny.
Sześciokrotnie nominowany do Orłów za role w filmach: Boisko bezdomnych (2008), Rewers (2009), Róża (2011), Obława (2012), Jack Strong (2014) i Moje córki krowy (2015). Laureat Paszportu Polityki za 2012 rok w kategorii „film”[2]. Wystąpił m.in. w Torowisku (1999) Urszuli Urbaniak, jako „Despero” w Pitbullu (2005) Patryka Vegi, Barbórce (2005) Macieja Pieprzycy i Ogrodzie Luizy (2007) Macieja Wojtyszki[3]. Na scenie warszawskiego Teatru Dramatycznego pracował m.in. z Grzegorzem Jarzyną, Krystianem Lupą, Krzysztofem Warlikowskim i Agnieszką Glińską.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wczesne lata
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Milanówku[4]. Jego ojciec Czesław był kowalem[5][6][7], a matka – gospodynią domową[8]. Dorastał w Kłudzienku[9] z trzema braćmi – dwoma starszymi, którzy zostali policjantami[7], i jednym młodszym, który pracuje jako kontroler pojazdów. Ukończył Szkołę Podstawową nr 4 w Grodzisku Mazowieckim[10]. Od dzieciństwa lubił grać w piłkę nożną i reprezentował szkołę w zawodach sportowych w piłce nożnej i siatkówce[10], ale marzenia o karierze piłkarskiej pokrzyżowała mu kontuzja kolana[8]. Chciał zostać strażakiem, aby pomagać ludziom.
Ukończył Technikum Mechaniczne w grodziskim Zespole Szkół Technicznych i Licealnych nr 2 z tytułem technika obróbki skrawaniem. O szkole aktorskiej zaczął myśleć pod koniec nauki w technikum, gdzie brał udział w akademiach szkolnych. W podjęciu decyzji pomogła mu Izabela Kust, nauczycielka historii i Ewa Różbicka, która przygotowywała grupkę przyszłych aktorów oraz jego przyjaciel Gerard Położyński, dzięki któremu kilka tygodni przed egzaminami na studia wystąpił na festynie w Młodzieżowym Domu Kultury w Pruszkowie[11]. W piątej klasie technikum dojeżdżał do Warszawy na zajęcia w Ognisku Teatralnym Haliny i Jana Machulskich[10] przy warszawskim Teatrze Ochoty. W 1993 został studentem Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie[5]. Już w latach studiów, ze względu na swój atrakcyjny wygląd, otrzymał etykietę „uroczy”[8]. Po ukończeniu edukacji dorabiał jako ochroniarz w klubie „Blue Velvet”, prowadził prezentację szamponu i golarki, był kelnerem w Qchni Artystycznej[6][7].
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Na drugim roku studiów Krystyna Janda powierzyła mu główną rolę Dona Rodryga w telewizyjnej wersji Cyda (1995) Pierre’a Corneille’a w tłumaczeniu Stanisława Wyspiańskiego w Teatrze Telewizji. Na trzecim roku studiów zadebiutował na kinowym ekranie niewielką rolą studenta w kontrowersyjnym filmie Andrzeja Żuławskiego Szamanka (1996) z Bogusławem Lindą, a w telewizji był studentem w serialu Jana Łomnickiego Dom (1996). W 1997 na XV Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi zdobył wyróżnienie za rolę Kreona w spektaklu Sofoklesa Antygona i ukończył warszawską Akademię Teatralną.
W latach 1997–2011 występował w warszawskim Teatrze Dramatycznym w sztuce Niezidentyfikowane szczątki ludzkie i prawdziwa natura miłości (1997) Brada Frasera w reżyserii Grzegorza Jarzyny w roli Roberta, Poskromieniu złośnicy (1998) Szekspira w reż. Krzysztofa Warlikowskiego jako Lucencjo, Powrocie Odysa (1999) Wyspiańskiego w reż. Krystiana Lupy w roli Antinoosa, Operze żebraczej (1999) według Václava Havla w reż. Piotra Cieślaka jako kapitan Macheath, Zazum (2000) Dariusza Rzontkowskiego w reż. Łukasza Kosa, Płatonowie (2002) Czechowa w reż. Pawła Miśkiewicza w roli Sergiusza oraz Opowieściach o zwyczajnym szaleństwie (2005) Petra Zelenki w reż. Agnieszki Glińskiej jako Alesz. W 1998 grał gościnnie w Opętanym Bolesława Leśmiana w reż. Małgorzaty Boratyńskiej w Teatrze Ateneum im. Stefana Jaracza, z którym związał się na stałe we wrześniu 2011[12]. W tym okresie pojawiał się również w serialach: Ekstradycja 3 (1998), Na dobre i na złe (1999, 2007), Dom (2000), Rodzina zastępcza (2000) i Sfora (2002).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Marcin_Dorocinski2.jpg/220px-Marcin_Dorocinski2.jpg)
Wcielił się w postać Antoniego Lulka adaptacji powieści Stefana Żeromskiego Przedwiośnie (2001) w reżyserii Filipa Bajona. W tym samym roku otrzymał Grand Prix im. Ludwika Sempolińskiego za wykonanie piosenki „Kiedy Łukasz się zamyśli” na II Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Estradowej w Warszawie. W sitcomie Lokatorzy (2003) wystąpił jako aktor Feliks Benta. Rozpoznawalność zapewniła mu rola podkomisarza Sławomira „Despero” Desperskiego w sensacyjnym filmie kryminalnym Patryka Vegi Pitbull (2005), za którą odebrał Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego i nagrodę Jantar za najlepszą rolę męską na Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” w Koszalinie. 12 kwietnia 2006 otrzymał list gratulacyjny od prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego. Za postać gangstera Fabiana „Fabio” Sawickiego w komediodramacie Macieja Wojtyszki Ogród Luizy (2007) otrzymał Specjalną Nagrodę Aktorską na 32. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Był nominowany do Polskiej Nagrody Kina Niezależnego („Offskara”) jako sierżant Rafalski w komedii offowej Boda Koxa Nie panikuj! (2007). Popularność wśród telewidzów zyskał jako Roman Trojański, były mąż Heli (Anna Guzik) w sitcomie TVN Hela w opałach (2007)[13]. W 2008 magazyn „Elle” przyznał mu nagrodę Elle Style Awards w kategorii aktorskich objawień roku.
Za rolę sierżanta Władysława w komedii Piotra Matwiejczyka Kup teraz (2008) zdobył wyróżnienie na 5. Festiwalu Filmów Niezależnych „Bartoszki Film Festiwal” w Tarnobrzegu. Aby zagrać romantycznego kucharza Bartka w komedii romantycznej Macieja Żaka Rozmowy nocą (2008) zdecydował się przytyć parę kilo. Rola Jacka Mroza, niespełnionej nadziei piłki polskiej, któremu kontuzja złamała życie, zmaga się z alkoholizmem i zostaje trenerem drużyny bezdomnych w komedii Kasi Adamik Boisko bezdomnych (2008) przyniosła mu nominację do nagrody Orła w kategorii najlepsza główna rola męska. „To wiarygodna, wyważona kreacja” – pisała Dominika Kaszuba na łamach Megafonu.pl[14]. W 2009 otrzymał „Honorową Rybę” za „wspieranie polskiego kina niezależnego” na 7. Multimedia Happy End Festiwalu Filmów Optymistycznych w Rzeszowie. Jako diaboliczny Bronisław Falski vel Toporek, stylizowany na stalinowskiego Humphreya Bogarta, funkcjonariusz Urzędu Bezpieczeństwa w czarnej komedii Borysa Lankosza Rewers (2009) u boku Agaty Buzek, Krystyny Jandy i Anny Polony zdobył Złotego Lwa za drugoplanową rolę męską na 39. Festiwalu Filmym w Gdyni i był nominowany nagrody Orła w kategorii najlepsza główna rola męska.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/Marcin_Dorocinski.jpg/220px-Marcin_Dorocinski.jpg)
Za rolę Tadeusza, oficera Armii Krajowej i uczestnika powstania warszawskiego, w dramacie wojennym Wojciecha Smarzowskiego Róża (2011) otrzymał Złotego Lwa za rolę męską na 36. FPFF w Gdyni[15], a także nagrodę aktorską w konkursie Directors Week na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Fantastycznych „Fantasporto” w Porto, nagrodę Srebrnego Pawia za najlepszą główną rolę męską na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Goa i nagrodę im. Elżbiety Czyżewskiej dla najlepszego aktora na Nowojorskim Festiwalu Filmów Polskich oraz był nominowany nagrody Orła w kategorii najlepsza główna rola męska[16]. Uznanie wśród telewidzów zdobyła postać dyrektora ośrodka pomocy społecznej Wiktora Okulickiego w serialu Magdaleny Łazarkiewicz Głęboka woda (2011), który zdobył Złote Tablice na prestiżowym konkursie produkcji telewizyjnych Hugo TV Awards w Chicago i Nagrodę Prix Italia 2012. Był organizatorem koncertu w głośnym dramacie Leszka Dawida Jesteś Bogiem (2011). W nastrojowym i bogatym emocjonalnie dramacie psychologicznym Lęk wysokości (2011) wcielił się w postać Tomka Janickiego, którego spokojne i poukładane życie przerywa wiadomość o złym stanie chorego psychicznie ojca (Krzysztof Stroiński), z którym od lat nie utrzymywał żadnych kontaktów. W pierwszym sezonie psychologicznego serialu stacji HBO Bez tajemnic (2011) wystąpił jako Szymon Kowalczyk, oficer wojsk specjalnych służący na misji w Afganistanie, który trafia na terapię po tym, jak w czasie omyłkowego ostrzału zabija grupę cywilów. Jako kapral Armii Krajowej o pseudonimie „Wydra”, postać inspirowana wojennymi losami Adama Krzyształowicza, w dramacie wojennym / dreszczowcu Marcina Krzyształowicza Obława (2012) i za rolę w filmie Róża został uhonorowany Paszportem „Polityki” za „absolutny słuch aktorski, który chroni go przed komercją i tandetą. I za to, że rozwija się z roku na rok, z filmu na film” i po raz kolejny zdobył nominację do nagrody Orła w kategorii najlepsza główna rola męska. Był pułkownikiem Antonim Pakulskim w serialu Szpiedzy w Warszawie (2012), zrealizowanym przez brytyjską BBC i Telewizję Polską.
W styczniu 2013 znalazł się na okładce miesięcznika „Film” w mundurze Ryszarda Kuklińskiego, oficera Ludowego Wojska Polskiego, w którego wcielił się na planie dreszczowca szpiegowskiego Władysława Pasikowskiego Jack Strong (2014). Za rolę Kuklińskiego został doceniony przez krytyków[17] i otrzymał nominację do nagrody Orła za najlepszą główną rolę męską. W filmie Jana Jakuba Kolskiego Serce serduszko (2014) wcielił się w postać Mirka Milewskiego, alkoholika, który w imię miłości do córki Maszeńki podejmuje próbę wyjścia z nałogu. Następnie wystąpił jako Borys w dramacie Wojciecha Smarzowskiego Pod Mocnym Aniołem (2014) na podstawie powieści Jerzego Pilcha. Za kreację Grzegorza, wiecznie bezrobotnego i zapuszczonego męża Kasi (Gabriela Muskała) w tragikomedii Kingi Dębskiej Moje córki krowy (2015) o chorobie i śmierci otrzymał nominację do Orła za najlepszą drugoplanową rolę męską. W serialu kryminalnym HBO Pakt (2015) zagrał postać Piotra Grodeckiego, dziennikarza śledczego, który natrafia na trop oszustwa w międzynarodowej korporacji. W klimatycznym dreszczowcu Wojciecha Kasperskiego Na granicy (2016) zagrał bezwzględnego i przerażającego przemytnika Konrada. Wystąpił też w dwóch zagranicznych produkcjach: jako Christian Coolidge w miniserialu Cape Town (2016), adaptacji bestsellerowego kryminału południowoafrykańskiego pisarza Deona Meyera Dead Before Dying, oraz jako Ladislav Vaněk w biograficznym dramacie wojennym Seana Ellisa Anthropoid (2016), ekranizacji powieści francuskiego pisarza Laurenta Bineta HHhH. Zamach na kata Pragi.
W 2018, po 11 latach, powrócił na kinowy ekran jako komisarz Sławomir Desperski „Despero” vel Mateusz Wółkowski „Hycel” w sensacyjnym filmie kryminalnym Pitbull. Ostatni pies w reż. Władysława Pasikowskiego, który zaangażował go później również do roli komisarza „Wita” Witkowskiego w filmie Psy 3. W imię zasad (2020)[18]. W tym samym roku Dorociński zagrał Wasilija Borgowa w głośnym serialu Netflixa Gambit królowej[19]. W październiku 2022 potwierdził informacje, że wystąpi w kolejnych częściach kinowego przeboju Mission Impossible[20].
W 2017 wziął udział w sesji zdjęciowej do kwietniowego „Men’s Health”[21]. Był też na okładkach magazynów: „Sens” (w kwietniu 2008), „Malemen” (w styczniu 2010), „Twój Styl” (w październiku 2010), „Exclusive” (w lutym 2013), „Zwierciadło” (w lutym 2014), „Logo” (w lutym 2014 i lutym 2018), „Elle Man” (w październiku 2015), „Esquire” (w listopadzie 2016), „Tele Magazyn” (w styczniu 2017) i „Twój Styl Man” (w październiku 2019)[21]. W 2020 był ambasadorem Santander Bank Polska[22], w kampanii reklamowej wcielił się we wszystkich bohaterów reklamy, skrajnie różniących się wiekiem, charakterem czy wykonywanym zawodem, a w 2021 został ambasadorem marki Kinley, w ramach kampanii reklamowej realizowanej pod hasłem „Smak, do którego dorastasz”[23].
Działalność społeczna
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fe/Marcin_Doroci%C5%84ski_Kino_na_Granicy.jpg/220px-Marcin_Doroci%C5%84ski_Kino_na_Granicy.jpg)
W 2016 otrzymał nagrodę w kategorii ekologia za działalność na rzecz ochrony przyrody, zwłaszcza zagrożonych gatunków zwierząt, w plebiscycie „Gwiazdy Dobroczynności”, do którego był nominowany przez World Wide Fund for Nature.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]11 kwietnia 2014 został odznaczony srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” w dziedzinie „film”[24][25].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Żonaty ze scenografką Moniką Sudół[26]; ma syna Stanisława (ur. 2006) i córkę Janinę (ur. 2008)[27].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/80/TajemnicaTwierdzySzyfrow%282006%29.jpg/220px-TajemnicaTwierdzySzyfrow%282006%29.jpg)
Filmy
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Tancerze-02_beax.jpg/220px-Tancerze-02_beax.jpg)
- 1996: Szamanka jako student na ulicy
- 1999: Kiler-ów 2-óch jako „Młody wilk” Mirosław
- 1999: Krugerandy jako Arek Bilski
- 1999: Torowisko jako Zbyszek
- 2001: Przedwiośnie jako Antoni Lulek
- 2001: Tam, gdzie żyją Eskimosi jako Muzyk na chrzcinach
- 2002: Sfora: Bez litości jako oficer UOP
- 2003: Nienasycenie jako Generał Niehyd-Ochluj
- 2003: Show jako Roman, uczestnik programu
- 2004: Vinci jako komisarz Łukasz Wilk
- 2005: 1409. Afera na zamku Bartenstein jako Biały rycerz (Wiedźmin)
- 2005: Pitbull jako Podkomisarz Sławomir ‘Despero’ Desperski
- 2006: Dzisiaj jest piątek jako Maniek
- 2006: Francuski numer jako Mateusz
- 2006: Wstyd jako Nauczyciel Jan
- 2006: Wszyscy jesteśmy Chrystusami jako Anioł Zła
- 2007: Ogród Luizy jako Fabian „Fabio” Sawicki
- 2008: Boisko bezdomnych jako Jacek Mróz
- 2008: Rozmowy nocą jako Bartek
- 2009: Idealny facet dla mojej dziewczyny jako Kostek Chmurski
- 2009: Miłość na wybiegu jako Fotograf Kacper
- 2009: Rewers jako Bronisław, a także jako syn Sabiny i Bronisława
- 2009: Piotrek trzynastego
- 2009: Kobieta, która pragnęła mężczyzny (Kvinden der drømte om en mand) jako Maciej Kockhański
- 2011: Lęk wysokości jako Tomek
- 2011: Róża jako Tadeusz
- 2011: Jesteś Bogiem jako organizator koncertu
- 2012: Obława jako kapral „Wydra”
- 2013: Miłość jako Tomek
Marcin Dorociński na planie filmowym w Sanoku (2013) - 2013: Drogówka jako sierżant sztabowy Krzysztof Lisowski
- 2014: Pod Mocnym Aniołem jako Borys
- 2014: Jack Strong jako pułkownik Ryszard Kukliński
- 2014: Serce, serduszko jako Mirek Milewski, ojciec Maszeńki
- 2015: Moje córki krowy jako Grzegorz, mąż Kasi
- 2016: Na granicy jako Konrad, przemytnik
- 2016: Anthropoid jako Ladislav Vaněk
- 2017: Małżeńskie porachunki (Small Town Killers / Dræberne fra Nibe) jako Igor Ladpolny, zabójca na zlecenie
- 2018: Pitbull. Ostatni pies jako Sławomir Desperski „Despero”
- 2018: 303. Bitwa o Anglię jako Witold Urbanowicz, dowódca dywizjonu 303
- 2018: 7 uczuć jako Aldek Sałacki
- 2018: Plan B jako Mirek Dzięcioł
- 2018: Zabawa, zabawa jako Jerzy
- 2019: Ciemno, prawie noc jako Marcin Schwartz
- 2020: Psy 3. W imię zasad jako Witkowski „Wit”
- 2021: Teściowie jako Andrzej
- 2022: Niebezpieczni dżentelmeni jako Stanisław Ignacy Witkiewicz "Witkacy"
- 2023: Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One jako kapitan okrętu podwodnego "Sewastopol"
Filmy telewizyjne
[edytuj | edytuj kod]- 2000: Święta polskie: Żółty szalik jako kierowca bohatera
- 2005: Solidarność, Solidarność... jako Filip
- 2005: Święta polskie: Barbórka jako Jakub Skowerski
Seriale telewizyjne
[edytuj | edytuj kod]- 1996–2000: Dom jako student
- 1998: Ekstradycja 3 jako policjant zabity przez Sumara
- 1999: Na dobre i na złe jako piłkarz Lufa
- 1999: Pierwszy milion jako Sasza Jurkin
- 1999: Wszystkie pieniądze świata jako Kukuś
- 2000: Rodzina zastępcza jako praktykant
- 2000–2001: Miasteczko jako Marek, mąż Lucyny
- 2001: Kocham Klarę jako aktor Marcin Kapuściński, sąsiad Zalapskich
- 2001–2002: Marzenia do spełnienia jako Marek Lisowski, brat Magdy, adwokat
- 2002: Przedwiośnie jako Antoni Lulek
- 2002: Sfora jako oficer UOP
- 2003: Defekt jako kierownik domu starców
- 2003: Lokatorzy jako Feliks Benta
- 2003: Psie serce jako Piotr
- 2004: Camera Café jako Julian
- 2004: Glina jako fotograf, były asystent Woźnickiego
- 2004: Kryminalni jako Aleksander Buchacz (odc. 5)
- 2005–2008: Pitbull jako podkomisarz Sławomir „Despero” Desperski
- 2005–2006: Fala zbrodni jako Michał Wagner
- 2006: Fałszerze – powrót Sfory jako oficer UOP
- 2007: Ekipa jako Krzysztof Tobiasz, partner Aleksandry Pyszny
- 2007–2011: Hela w opałach jako Roman Trojański, były mąż Heli
- 2007: Na dobre i na złe jako mieszkaniec miasteczka
- 2007: Tajemnica twierdzy szyfrów jako „Afgan”
- 2009: Grzeszni i bogaci jako Dżoni Sport
- 2009: Naznaczony jako Andrzej Smoczyński
- 2009: Tancerze jako Krzysztof Nawojczyk, wykładowca sztuki aktorskiej
- 2010: Świat według Kiepskich jako mężczyzna
- 2011: Głęboka woda jako Wiktor Okulicki
- 2011: Bez tajemnic jako Szymon Kowalczyk
- 2012: Szpiedzy w Warszawie jako Antoni Pakulski
- 2013: Run jako Piotr
- 2014-2015: Der Usedom-Krimi (odcinki Mörderhus i Schandfleck) jako polski policjant Marek Woźniak
- 2015: Pakt jako Piotr Grodecki
- 2016: Cape Town jako Christian Coolidge
- 2020: Gambit królowej jako Wasilij Borgow
- 2022: Erynie jako Edward Popielski
- 2023: Wikingowie: Walhalla jako Jarosław I Mądry
Filmy krótkometrażowe
[edytuj | edytuj kod]- 2004: Niedosyt jako Jacek
- 2006: Beautiful jako Dominik
- 2019: Jaś i Małgosia – rodzeństwo, które przeżyło! (short Grupy Filmowej Darwin) jako Andrzej Piórko
Filmy niskobudżetowe
[edytuj | edytuj kod]Dubbing
[edytuj | edytuj kod]- 2008: Mass Effect – komandor Shepard
- 2010: Megamocny – metroman
- 2015: Gwiezdne wojny: Przebudzenie Mocy – Kylo Ren
- 2016: Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć – Percival Graves
- 2017: Sing – Buster Moon
- 2017: Był sobie pies – Bailey
- 2017: Gwiezdne wojny: Ostatni Jedi – Kylo Ren
- 2018: Pandy 3D
- 2019: Gwiezdne wojny: Skywalker. Odrodzenie – Kylo Ren
Teledyski
[edytuj | edytuj kod]Rok | Tytuł | Wykonawca |
---|---|---|
2001 | „Eliksir życia” | Patrycja Markowska |
2012 | „W taką noc” | Magda Femme |
2014 | „Reconcile” | Curly Heads |
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Marcin Dorociński. Listal. [dostęp 2019-11-16]. (ang.).
- ↑ PASZPORTY 2012: kto laureatem?. „Polityka”. [dostęp 2019-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-15)]. (pol.).
- ↑ Łukasz Maciejewski (2018-03-16): Marcin Dorociński: codziennie mówię „kocham cię”. Onet.pl. [dostęp 2017-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-16)]. (pol.).
- ↑ Personalidade: Marcin Dorociński (Polônia). InterFilmes.com. [dostęp 2019-11-16]. (port.).
- ↑ a b Marcin Dorociński. Facebook. [dostęp 2017-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-16)]. (pol.).
- ↑ a b „Kurier Lubelski”, Hubert Musiał Muszkieterowie polskiego serialu, nr 254/2005-10-31.
- ↑ a b c Lubię dać się uwieść. „Gala”. nr 24/2008. (pol.).
- ↑ a b c Marcin Dorociński. ČSFD.cz. [dostęp 2019-11-16]. (cz.).
- ↑ „Życie Warszawy”, „Chciałbym o coś jeszcze powalczyć”, nr 289/2005.
- ↑ a b c Anna Kamińska (2007-11-09): Marcin Dorociński – aktor, który nie zapomina o okolicach Grodziska Mazowieckiego. „Nasze Miasto”. [dostęp 2020-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-16)]. (pol.).
- ↑ „Gazeta Wyborcza” – „Wysokie Obcasy”, Dorota Wyżyńska „Na tiry”, nr 138/2008-06-14.
- ↑ Nowi aktorzy w Teatrze Ateneum. Teatr Ateneum w Warszawie. [dostęp 2019-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-16)]. (pol.).
- ↑ Hela znów w opałach. Onet.pl. [dostęp 2020-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-24)]. (pol.).
- ↑ Dominika Kaszuba: Boisko bezdomnych. Onet.pl. [dostęp 2020-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2000-10-10)]. (pol.).
- ↑ Laureaci 2011. FPFF. [dostęp 2019-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-27)]. (pol.).
- ↑ Marcin Dorociński Awards. FamousFix. [dostęp 2020-07-24]. (ang.).
- ↑ Natalia Nowecka: Marcin Dorociński. TOP 10 najlepszych ról aktora. Antyradio. [dostęp 2020-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-24)]. (pol.).
- ↑ Marcin Dzierżanowski (2020-01-19): W imię zasad. Wywiad z Marcinem Dorocińskim. „Wprost”. [dostęp 2020-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-16)]. (pol.).
- ↑ Gambit królowej (2020) pełna obsada [online], Filmweb [dostęp 2022-10-24] (pol.).
- ↑ Agata Malczewska , Polski aktor zagra w kolejnym „Mission Impossible”. I nie, nie będzie to statysta! [online], styl.fm, 23 października 2022 [dostęp 2022-10-24] (pol.).
- ↑ a b Marcin Dorociński Magazines. FamousFix. [dostęp 2020-07-24]. (ang.).
- ↑ Marcin Dorociński ambasadorem Santander Bank Polska. media.santander.pl. [dostęp 2020-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-24)]. (pol.).
- ↑ BG: Marcin Dorociński ambasadorem marki Kinley. Wirtualnemedia.pl, 2021-07-20. [dostęp 2021-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-14)]. (pol.).
- ↑ Największe gwiazdy polskiego kina na przyznaniu medali „Zasłużony Kulturze”. AfterParty.pl. [dostęp 2019-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-11)]. (pol.).
- ↑ MKiDN – Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis [online] [dostęp 2020-11-01] (pol.).
- ↑ Dwutygodnik Show nr 3, 10 lutego 2014, s. 75.
- ↑ „Gala”, „Z miłości rodzą się najfajniejsze rzeczy”, nr 8/2009.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Marcin Dorociński w bazie IMDb (ang.)
- Marcin Dorociński w bazie Filmweb
- Marcin Dorociński w bazie filmpolski.pl
- Marcin Dorociński, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-09] .
- Marcin Dorociński na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”