Marianówka (województwo dolnośląskie) – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
![]() Baza harcerska w Marianówce | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Wysokość | 430-520[2] m n.p.m. |
Liczba ludności (III 2011) | 66[3] |
Strefa numeracyjna | 74 |
Kod pocztowy | 57-512[4] |
Tablice rejestracyjne | DKL |
SIMC | 0851399 |
Położenie na mapie gminy Bystrzyca Kłodzka ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego ![]() | |
![]() |
Marianówka (niem. Mariendorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka, u podnóża Iglicznej.
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Marianówka to niewielka wieś leżąca na południe od Idzikowa i Pławnicy, u zachodniego podnóża Iglicznej, w zakolu Pławnej, na wysokości około 430-520 m n.p.m.[2]
Historia, podział administracyjny
[edytuj | edytuj kod]Powstała w roku 1796, na wydzielonych gruntach majątku idzikowskiego[5]. Spore znaczenie dla rozwoju wsi miała obsługa pielgrzymów idących na Igliczną[5]. Pod koniec XIX wieku Marianówka rozwinęła się jako miejscowość letniskowa[5]. W roku 1900 połączyły się dwie części: Marienau i Neudorf. Po roku 1945 wieś była znacznie słabiej zaludniona, ale utrzymała charakter rolniczo-letniskowy. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego. W 1980 roku powstało tu Towarzystwo Sportu Zimowego stawiające sobie za cel rozwój narciarstwa[5]. Powstają ostatnio i nowe obiekty. W roku 1939 miała 137 mieszkańców, w 2011 66[3].
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]- pomnik poświęcony poległym w I wojnie światowej[5]
- domkowa kaplica[5] barokowa pw. św. Teresy z 1871 r. wybudowana na planie kwadratu, nakryta dachem namiotowym. Odremontowana przez mieszkańców wsi
- kapice i krzyże przy Złodziejskiej Ścieżce
Turystyka i rekreacja
[edytuj | edytuj kod]Znajdują się tam liczne gospodarstwa agroturystyczne, stadnina koni i baza harcerska. Marianówka oferuje turystom spokój, ciszę. Jest bazą wypadowa na Śnieżnik, Czarną Górę oraz do Międzygórza. Przy drodze z Marianówki do Szklar znajduje się ubezpieczona skała wspinaczkowa, ale wspinanie się na niej wymaga posiadania – poza umiejętnościami – wiedzy i sprzętu asekuracyjnego.
Przez Marianówkę przechodzą dwa szlaki turystyczne[6]:
z Wilkanowa na Igliczną,
z Bystrzycy Kłodzkiej na Igliczną.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 77752
- ↑ a b Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 191-193. ISBN 83-7005-341-6.
- ↑ a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 775 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ a b c d e f Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2010, s. 375. ISBN 978-83-89188-95-3.
- ↑ Mapa turystyczna. [dostęp 2018-09-11].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak , Iwona Chomiak , Ziemia Kłodzka, Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, ISBN 978-83-89188-95-3, OCLC 751422625 .
- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, ISBN 83-7005-341-6.