Międzykontynentalny pocisk balistyczny – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Minuteman_Missile_P4220033_%28Rantoul%2C_IL%29.jpg/220px-Minuteman_Missile_P4220033_%28Rantoul%2C_IL%29.jpg)
Międzykontynentalny pocisk balistyczny, ICBM (od ang. intercontinental ballistic missile) – rakietowy pocisk balistyczny międzykontynentalnego zasięgu, dla którego mierzona w linii prostej po powierzchni Ziemi maksymalna odległość między punktem startu a celem przekracza 5500 kilometrów. Kategoria ta związana jest z najpowszechniej na świecie przyjętym amerykańskim podziałem pocisków balistycznych według ich zasięgu.
Według amerykańskiej i natowskiej klasyfikacji pociski balistyczne dzielone są na:
- pociski międzykontynentalne: powyżej 5500 kilometrów
- pociski pośredniego zasięgu: od 3000 do 5500 kilometrów
- pociski średniego zasięgu: od 1000 do 3000 kilometrów
- pociski krótkiego zasięgu: do 1000 kilometrów.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Weapons of Mass Destruction. Ballistic Missile Basics (ang.), GlobalSecurity.org. [dostęp 2019-02-04].