Michel Mazarin – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kardynał prezbiter | |
Data i miejsce urodzenia | 1 września 1605 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 31 stycznia 1648 |
Arcybiskup Aix-en-Provence | |
Okres sprawowania | 1645–1648 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Inkardynacja | |
Sakra biskupia | 23 lipca 1645 |
Kreacja kardynalska | 7 października 1647 |
Kościół tytularny | Santa Cecilia |
Data konsekracji | 23 kwietnia 1645 |
---|---|
Konsekrator | |
Współkonsekratorzy |
Michel Mazarin, właśc. Michele Mazzarini OP (ur. 1 września 1605 w Pescinie, zm. 31 stycznia 1648 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 1 września 1605 roku w Pescinie, jako syn Pietra Mazzarino i Ortenzii Buffalini (jego bratem był Jules Mazarin)[1]. Na chrzcie otrzymał imię Alessandro, jednak po wstąpieniu do zakonu dominikanów przyjął imię Michele[1]. Po przyjęciu święceń kapłańskich został wykładowcą filozofii i teologii[1]. W 1642 roku Urban VIII mianował go wikariuszem generalnym dominikanów, mającym zastąpić Niccola Ridolfiego[1]. Wkrótce potem został wybrany generałem zakonu, lecz jego wybór wzbudził sprzeciw wśród Hiszpanów, Flandrczyków i Germanów, którzy wybrali Tommasa Turco[1]. Mazarin zrezygnował z funkcji, by uniknąć schizmy w zakonie[1]. 10 lipca 1645 roku został wybrany arcybiskupem Aix-en-Provence, a trzynaście dni później przyjął sakrę[2]. Dwa lata później powrócił do Rzymu i już w nim pozostał[1]. 7 października 1647 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santa Cecilia[2]. Zmarł 31 stycznia 1648 roku w Rzymie[1].