Opactwo Cystersów w Obrze – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Opactwo pocysterskie w Obrze | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Kościół | |
Rodzaj klasztoru | |
Właściciel | |
Typ zakonu | męski |
Obiekty sakralne | |
Kościół | |
Styl | |
Materiał budowlany | |
Data budowy | 1722-1757 |
Data zamknięcia | 1835 |
Położenie na mapie gminy Wolsztyn ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu wolsztyńskiego ![]() | |
![]() |
Opactwo Cystersów w Obrze – kościół i klasztor pocysterski znajdujące się we wsi Obra[2]. Należy do oblatów[2].
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Późnobarokowy kościół pw. św. Jakuba został zbudowany w latach 1722-1757[3][2]. Wyposażenie wnętrza jest utrzymane w stylach rokokowym i wczesnoklasycystycznym[3]. W głównym ołtarzu znajduje się obraz Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny z 1756 roku Szymona Czechowicza[3][2]. W kościele znajduje się krucyfiks z 1500 roku[3]. Boczne ołtarze zostały wyrzeźbione przez Augustyna Schöpsa w latach 1762-1764, autorem fresków (1753-1754) jest Stanisław Brzozowski[2]. W kościele znajdują się epitafia Ludwiki i Rafała Gurowskich[2]. Przed kościołem ustawiono figurę św. Jana Nepomucena z piaskowca[2].
Klasztor w stylu późnego baroku, przybudowany do kościoła pochodzi z 1618 roku, ale był przebudowywany w latach 1753-55 i nadbudowany po 1920[1][3][2]. Wirydarz okalają krużganki[2]. W klasztorze mieści się Wyższe Seminarium Duchowne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej[2].
Kościół i klasztor zostały wpisane do rejestru zabytków w 1932 roku[1]. Z zespołu klasztornego ochronie podlegają jeszcze[1]:
- obora z II połowy XVIII wieku (wpis 20 lutego 1970)
- organistówka z końca XVIII wieku (wpis 20 lutego 1970)
- park krajobrazowy z II poł. XVIII wieku o pow. 10,9 ha (wpis 27 grudnia 1983)[2]
- późnobarokowa[3] opatówka z 1724 roku (wpis 8 czerwca 1994)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 252. [dostęp 2015-04-29].
- ↑ a b c d e f g h i j k Włodzimierz Łęcki: Wielkopolska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1996, s. 428-429. ISBN 83-7079-589-7.
- ↑ a b c d e f Alicja Dziewulska, Jan Maj: Kościan: mapa topograficzna Polski. Wydanie turystyczne. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-149-6.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Franciszek Jaśkowiak: Województwo poznańskie. Przewodnik. 1967: Wydawnictwo Sport i Turystyka, s. 218.