Paneuropejski korytarz transportowy – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/00/Pan-European_corridors.svg/400px-Pan-European_corridors.svg.png)
Paneuropejski korytarz transportowy (również Transeuropejski korytarz transportowy) – ciąg komunikacyjny międzynarodowego znaczenia przebiegający przez kontynent europejski, na który składają się co najmniej dwie różne drogi transportowe o stosownych parametrach technicznych, z rozmieszczonymi na nich węzłami transportowymi (np. centra logistyczne).
Paneuropejskie korytarze transportowe tworzą pewien spójny system transportowy, który został zdefiniowany na II Paneuropejskiej Konferencji Transportowej na Krecie w marcu 1994, a uzupełniony na III Paneuropejskiej Konferencji Transportowej w Helsinkach w 1997.
Paneuropejskie korytarze transportowe łączą drogi kołowe, wodne oraz linie kolejowe.
Modernizacji paneuropejskich korytarzy transportowych poświęcony był unijny program TINA[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Urząd Komitetu Integracji Europejskiej: program TINA. [dostęp 2014-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-08)].