Park Maksimir – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Powierzchnia | 316 ha |
Data założenia | 1794 |
Projektant | Michael Sebastian Riedl |
Położenie na mapie Zagrzebia ![]() | |
Położenie na mapie Chorwacji ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Park Maksimir – park znajdujący się w Zagrzebiu, stolicy Chorwacji. Najstarszy publiczny park w Europie Południowo-Wschodniej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Park założono na południowych zboczach Medvednicy, powstał na przełomie XVIII i XIX na zlecenie biskupa Maksimilijana Vrhovaca. Ogród założono w stylu francuskim, o czym świadczy układ niektórych ścieżek. Oficjalne otwarcie miało miejsce w 1794 roku. Dalsze prace wstrzymano przez oskarżenia wobec biskupa o masonerię i współpracę z węgierskimi jakobinami. Po śmierci Vrhovaca w 1827 budowę parku kontynuowali jego następcy, Aleksandar Alagović i Juraj Haulík Váralyai, którzy porzucili pierwotną koncepcję ogrodu. Głównym projektantem został Michael Sebastian Riedl, pawilony zaprojektował Franz Schücht. Ogród francuski przekształcono w romantyczny ogród angielski. W 1839 nazwę obiektu zmieniono na park Jurjaves, oryginalną nazwę Maksimir przywrócono po śmierci abpa Haulíka[1]. W 1925 na terenie parku założono ogród zoologiczny[2].
Przyroda
[edytuj | edytuj kod]W parku dominują dęby szypułkowe i graby pospolite. Prócz tego występuje tutaj olsza czarna, wierzba biała, jesion wyniosły, wiąz pospolity, topola biała, lipa drobnolistna, dąb bezszypułkowy, dąb burgundzki, kasztan jadalny, czeremcha zwyczajna czy leszczyna pospolita[3].
Park jest siedliskiem wielu gatunków ssaków, m.in. wiewiórek, norek, lisów czy nietoperzy. Zanotowano tutaj występowanie 104 gatunków ptaków, m.in. dzięcioła średniego czy kaczek krzyżówek. Spośród płazów w ogrodzie występuje np. ropucha szara czy salamandra plamista[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Parkuser, O parku [online], Park Maksimir [dostęp 2023-08-23] (chorw.).
- ↑ Parkuser, Ponuda parka [online], Park Maksimir [dostęp 2023-08-23] (chorw.).
- ↑ a b Parkuser, Prirodna baština [online], Park Maksimir [dostęp 2023-08-23] (chorw.).