Pasożyty lęgowe – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/Eastern_Phoebe-nest-Brown-headed-Cowbird-egg.jpg/220px-Eastern_Phoebe-nest-Brown-headed-Cowbird-egg.jpg)
Pasożyty lęgowe – zwierzęta wykorzystujące rodziców innego gatunku do wylęgu swojego potomstwa, np. kukułka zwyczajna, giętkoząb cętkowany. Najczęściej pasożytami lęgowymi są ptaki, a najbardziej znanym przykładem są kukułki. Jednak pasożytnictwo lęgowe występuje także u wielu innych rodzin, między innymi u miodowodów, starzyków, kaczkowatych oraz wdówek.
Nie zawsze pasożyt lęgowy eliminuje przybrane rodzeństwo usuwając je z gniazda, jak ma to miejsce u kukułek. Czasem wychowuje się wraz z potomstwem gospodarza pełniąc też pozytywną rolę – jak u pewnego gatunku kacyków (starzyk wielki), którego pisklęta pomagają usuwać larwy gzów ptasich u piskląt kacykowców grubodziobych, z którymi się wychowują[1].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Pasożytnictwo Lęgowe. [w:] Portal wiedzy [on-line]. Onet.pl. [dostęp 2009-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-10-05)].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ January Weiner: Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik ekologii ogólnej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 332. ISBN 978-83-01-14174-5.