Pismo manichejskie – Wikipedia, wolna encyklopedia
Pismo manichejskie - system pisma wywodzący się z alfabetu syryjskiego z wpływami pisma sogdyjskiego, używany pomiędzy III a X w. na terenie Azji Środkowej. Stosowano je do zapisu różnych języków: średnioperskiego, sogdyjskiego, partyjskiego, baktryjskiego, ujgurskiego, starotureckiego i tocharskiego[1]. Pisano od strony prawej do lewej.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Manichaean script [online], www.omniglot.com [dostęp 2017-11-26] .