Polifiodontyzm – Wikipedia, wolna encyklopedia
Polifiodontyzm – zdolność do wielokrotnej wymiany zębów w trakcie życia zwierzęcia, charakterystyczna dla gadów (oprócz żółwi, agam i kameleonów).
Manatowate, kangury, gryzonie i słonie są jedynymi ssakami, u których występuje polifiodontyzm. Nowe zęby zastępują u nich stare poziomo, a nie pionowo jak u większości ssaków[1]. Większość ssaków cechuje difiodontyzm.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Save the manatee club.: Manatee Anatomy Facts. [dostęp 2011-05-03]. (ang.).