Muzyka pop – Wikipedia, wolna encyklopedia
Pochodzenie | country[1], rock and roll[1], jazz, folk[1], muzyka taneczna, pop tradycyjny[2], soul[1] |
---|---|
Czas i miejsce powstania | lata 60. XX wieku[3], Stany Zjednoczone, Wielka Brytania |
Instrumenty | gitara, gitara basowa, perkusja, instrumenty klawiszowe |
Podgatunki | |
synth pop, brit pop, indie pop, twee pop, jangle pop, pop symfoniczny, noise pop, power pop, avant-pop | |
Podgatunki powstałe z połączenia z innym stylem muzycznym | |
dream pop, pop-rock, pop punk, country pop | |
Style regionalne | |
j-pop, k-pop, c-pop, t-pop |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Michael_Jackson_in_1988.jpg/220px-Michael_Jackson_in_1988.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a1/Madonna_at_the_premiere_of_I_Am_Because_We_Are.jpg/220px-Madonna_at_the_premiere_of_I_Am_Because_We_Are.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Britney_Spears%2C_Roundhouse%2C_London_%28Apple_Music_Festival_2016%29_%2830072929931%29.jpg/220px-Britney_Spears%2C_Roundhouse%2C_London_%28Apple_Music_Festival_2016%29_%2830072929931%29.jpg)
Muzyka pop – ogólnie muzyka popularna, termin ten jest jednak wieloznaczny, w najszerszym sensie oznacza każdy rodzaj muzyki rozrywkowej[3], niezależnie od jej charakteru[4].
Definicja
[edytuj | edytuj kod]W węższym zakresie popem nazywa się bardziej „miękki” i nastawiony na masowego odbiorcę odłam muzyki rockowej, charakteryzujący się prostotą, melodyjnością i szerszym niż w klasycznej muzyce rockowej użyciem syntezatorów i studyjnych technik nagraniowych[5]. Często style popowe są „łagodniejszymi” odmianami pierwotnych stylów wyrosłych z różnych odmian muzyki rozrywkowej (nie tylko rockowej), lub kombinacjami tych odmian tak zestawianymi, aby usunąć brzmienia nietolerowane w danym momencie przez większość potencjalnych słuchaczy, oraz aby zachować brzmienia, które są aktualnie modne. Encyklopedia wydawnictwa Kluszczyński z 2009 roku definiuje muzykę pop jako rytmiczną muzykę instrumentalno-wokalną, często o charakterze tanecznym, utrzymaną w tonacjach durowych o prostej strukturze rytmicznej i melodycznej z powierzchownymi zapożyczeniami z różnych stylów muzycznych tworzonej w celach komercyjnych[6], natomiast encyklopedia wydawnictwa PWN definiuje muzykę pop jako każdy rodzaj muzyki rozrywkowej[3].
Za popowych uważa się więc, niezależnie od stylu muzyki, tych artystów, którzy tworzą swoją muzykę, kierując się wyłącznie gustami publiczności i całkowicie rezygnują z prób przekazywania jakichś głębszych wartości[7]. Artystów, którzy się do tego oficjalnie przyznają, jest jednak niewielu i większość stara się dodawać do tworzonej przez siebie muzyki jakiś rodzaj „ideologii”. Dodatkowo wielu artystów, którzy u zarania swojej działalności byli dla pewnych kręgów odbiorców „kultowi” i „alternatywni”, po osiągnięciu sukcesu przestają być za takich uważani, mimo że bardzo często ich muzyka się nie zmienia, lecz tylko staje się popularna i modna, by nie rzec – spowszedniała. W efekcie odróżnienie „popu” od „nie popu” na bazie tej definicji jest często bardzo trudne i zaliczenie jakiegoś artysty do jednej z tych kategorii zależy od punktu widzenia.
Fakt, że muzyka pop jest „produkowana” dla czystej przyjemności słuchania, nie oznacza, że jest muzyką cechującą się amatorstwem. Wręcz przeciwnie, w produkcję piosenek pop zaangażowani są zazwyczaj profesjonaliści: tekściarze, kompozytorzy, choreografowie i muzycy sesyjni.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Typowy utwór muzyki pop zazwyczaj składa się ze stosunkowo krótkich partii muzycznych granych na gitarze elektrycznej, standardowym brzmieniu basu, perkusji i wokalu oraz bardzo chwytliwym refrenem i zapożyczeniami z innych stylów muzycznych[4].
Podgatunki i style muzyki pop
[edytuj | edytuj kod]Rozwój muzyki pop spowodował wykształcenie w jej ramach wielu różnorodnych stylów muzycznych, takich jak:
- avant-pop[8]
- brit pop[9]
- college rock
- dream pop[10]
- indie pop[11]
- jangle pop[12]
- noise pop[13]
- pop symfoniczny
- progressive pop[14]
- psychedelic-pop[15]
- power pop[16]
- synth pop[17]
- twee pop[18]
Praktycznie każdy gatunek muzyki rozrywkowej posiada swój popularny, komercyjny nurt, można więc wyróżniać takie style jak:
W zasadzie każda kultura muzyczna wykształciła swoją wersję muzyki pop. Można więc wyróżnić takie style jak:
- afro pop[25]
- c-pop (pop chiński)[26]
- indyjski pop[27]
- j-pop (pop japoński)[28]
- k-pop (pop koreański)[29]
- latynoski pop[30]
- t-pop (pop tajski)[31]
i tym podobne.
Podsumowanie
[edytuj | edytuj kod]Pop wykształcił szereg specyficznych dla siebie zjawisk związanych z kulturą masową, takich jak:
- boysband
- girlsband
- idol
- power play
- przebój (hit)
Z powodu wykrystalizowania się terminu „muzyka popowa” nastąpiło oddzielenie znaczeniowe tego terminu od terminu „muzyka rozrywkowa”, gdyż ten ostatni obejmuje zakres zarówno szerszy, jak i nieco inny, zajmując się w mniejszym stopniu odmianami o silnie rockowym pochodzeniu, za to nawiązując nawet do najbardziej lekkich odmian muzyki poważnej. Wychodzącym z użycia synonimem muzyki popowej jest termin „muzyka estradowa”.
Z powodu powyższych niejasności zaczęto również stosować określenie pop tradycyjny lub muzyka środka na określenie stylów muzyki popularnej powstałych przed epoką rock’n’rolla.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Rock i pop. „Świat Wiedzy”, s. 238, 1997. ISSN 1426-1375.
- ↑ Traditional pop [online], AllMusic [dostęp 2016-09-10] (ang.).
- ↑ a b c pop music, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2014-06-29] .
- ↑ a b Bill Lamb: What Is Pop Music?. about.com. [dostęp 2013-06-04]. (ang.).
- ↑ Pop. muzolandia.pl. [dostęp 2013-12-31].
- ↑ pop. W: Encyklopedia Powszechna. T. 9. Kraków: Kluszczyński, 2009, s. 380. ISBN 978-83-61923-71-8.
- ↑ S. Frith, W. Straw, and J. Street, eds, The Cambridge Companion to Pop and Rock (Cambridge: Cambridge University Press), ISBN 0-521-55660-0, strony. 95-6 (ang.).
- ↑ avant-pop na epitonic.com.
- ↑ Brit pop. AllMusic. [dostęp 2015-03-14]. (ang.).
- ↑ Dream pop. AllMusic. [dostęp 2015-03-14]. (ang.).
- ↑ Indie pop. AllMusic. [dostęp 2015-03-14]. (ang.).
- ↑ Jangle Pop. AllMusic. [dostęp 2015-03-14]. (ang.).
- ↑ Noise pop. AllMusic. [dostęp 2015-03-14]. (ang.).
- ↑ Moore, Allan (2004), Jethro Tull’s Aqualung, Bloomsbury Publishing, ISBN 978-1-4411-1315-3 (ang.).
- ↑ Psychedelic-pop. AllMusic. [dostęp 2015-03-14]. (ang.).
- ↑ Power pop. AllMusic. [dostęp 2015-03-14]. (ang.).
- ↑ Synth pop. AllMusic. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Twee pop. AllMusic. [dostęp 2015-03-14]. (ang.).
- ↑ Country-pop. AllMusic. [dostęp 2015-03-14]. (ang.).
- ↑ Dance-pop. AllMusic. [dostęp 2012-07-28]. (ang.).
- ↑ Pop-Metal. AllMusic. [dostęp 2012-07-28]. (ang.).
- ↑ Punk-pop. AllMusic. [dostęp 2015-03-14]. (ang.).
- ↑ L. Starr and C. Waterman , American Popular Music, Oxford: Oxford University Press, 2007, ISBN 0-19-530053-X [dostęp 2015-12-02] [zarchiwizowane z adresu 2011-02-17] (ang.).
- ↑ Pop-Rap. AllMusic. [dostęp 2014-12-21]. (ang.).
- ↑ Afro-Pop. AllMusic. [dostęp 2014-12-21]. (ang.).
- ↑ C-Pop. AllMusic. [dostęp 2014-12-21]. (ang.).
- ↑ Indipop. AllMusic. [dostęp 2014-12-21]. (ang.).
- ↑ J-Pop. AllMusic. [dostęp 2014-12-21]. (ang.).
- ↑ Korean Pop. AllMusic. [dostęp 2014-12-21]. (ang.).
- ↑ Latin Pop. AllMusic. [dostęp 2014-12-21]. (ang.).
- ↑ Thai Pop. AllMusic. [dostęp 2023-09-16]. (ang.).