Rohaczyn – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Cerkiew | |
Państwo | |
---|---|
Obwód | |
Rejon | |
Powierzchnia | 2,844 km² |
Populacja (2001) • liczba ludności • gęstość |
|
Nr kierunkowy | +380 3548 |
Kod pocztowy | 47520 |
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
![]() |
Rohaczyn (ukr. Рогачин) – wieś (dawniej miasteczko) na Ukrainie w rejonie tarnopolskim[1] (do 2020 brzeżańskim) obwodu tarnopolskiego. Liczy ok. 900 mieszkańców.
W II Rzeczypospolitej Rohaczyn składał się z trzech miejscowości: Rohaczyn Miasto, Rohaczyn Wieś i Huta Szklana, które wchodzili do składu gminy wiejskiej Kurzany w powiecie brzeżańskim w województwie tarnopolskim.
W latach 1943–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali w Rohaczynie Mieście 31 Polaków oraz 7 Ukraińców i Łemków, a w Hucie Szklanej 33 Polaków. Wszystkie polskie zagrody w Hucie Szklanej zostały spalone[2].
Z Rohaczyna Miasto pochodził Władysław Żołnowski (1932-2020) - polski nauczyciel, prozaik, poeta, członek Opolskiego Oddziału Związku Literatów Polskich, autor książek o ludobójstwie Polaków na Kresach[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2023-03-12] (ukr.).
- ↑ Henryk Komański , Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939-1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 125, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487 .
- ↑ Odszedł Władysław Żołnowski - Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu [online], www.wbp.opole.pl [dostęp 2023-09-12] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Władysław Żołnowski Moja pamięć, mój czas i mój czyściec, Opole 2014. ISBN 978-83-7511-204-7
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Rohaczyn, wś, pow. brzeżański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 691 .
- Rohaczyn na stronie Rady Najwyższej Ukrainy