Scolopacini – Wikipedia, wolna encyklopedia
Scolopacini | |||
Rafinesque, 1815 | |||
![]() Przedstawiciel plemienia – bekas amerykański (Gallinago delicata) | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Parvordo | |||
Nadrodzina | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Plemię | Scolopacini | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Scolopax Linnaeus, 1758 | |||
Rodzaje | |||
|
Scolopacini[1] – plemię ptaków z podrodziny słonek (Scolopacinae) w rodzinie bekasowatych (Scolopacidae).
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Plemię obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Australazji, Ameryce i Afryce[2].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Do plemienia należą następujące rodzaje[1]:
- Scolopax Linnaeus, 1758
- Coenocorypha G.R. Gray, 1855
- Gallinago Brisson, 1760
- Lymnocryptes Boie, 1826 – jedynym przedstawicielem jest Lymnocryptes minimus (Brünnich, 1764) – bekasik.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Scolopacini Rafinesque, 1815 (Wersja: 2020-01-12). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-02-02].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Sandpipers, snipes, coursers. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-02-02]. (ang.).