Selah Sue – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Selah Sue (2012) | |
Imię i nazwisko | Sanne Putseys |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Aktywność | od 2004 |
Wydawnictwo | Because Music |
Powiązania | |
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Selah_Sue_%28ZMF_2018%29_IMGP8187.jpg/220px-Selah_Sue_%28ZMF_2018%29_IMGP8187.jpg)
Selah Sue, właśc. Sanne Putseys[1] (ur. 3 maja 1989 w Leuven)[1] – belgijska piosenkarka, autorka tekstów i kompozytorka.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wczesne lata
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się we flamandzkim mieście Leuven, a wychowywała się w pobliskim miasteczku Leefdaal. Studiowała psychologię na Katholieke Universiteit Leuven.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]W wieku piętnastu lat nauczyła się grać na gitarze akustycznej i zaczęła pisać własne piosenki. Kiedy miała 17 lat, wystąpiła jako najmłodsza i jedyna żeńska artystka w otwartym konkursie piosenki Open Mic-avond w Het Depot w Leuven. Zauważył ją wówczas holenderski wokalista Milow, który zaproponował jej wspólny występ na scenie. Następnie współpracowała na scenie z artystami, takimi jak m.in. Moby, Simply Red, Jamie Lidell, Novastar, Keziah Jones czy Sébastien Tellier[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Selah_Sue_20091114.jpg/220px-Selah_Sue_20091114.jpg)
W styczniu 2009 wydała pierwszą EP-kę, zatytułowaną Black Part Love. Od września 2008 do sierpnia 2009 zdobywała muzyczne doświadczenie od belgijskiego teatru muzycznego Ancienne Belgique. Program, w którym brała udział, został powołany, aby wspierać obiecujących artystów, którzy nie są związani z żadną wytwórnią. Występowała w programach telewizyjnych, takich jak De wereld draait door w holenderskiej telewizji oraz w kilku programach we Flamandii.
W 2010 zagrała koncerty w największych festiwalach w Belgii, w tym m.in. na Les Nuits Botanique, Les Ardentes, Dour, Lokerse Feesten, Couleur Café i Pukkelpop. Występowała poza granicami kraju na dużych festiwalach, takich jak m.in.: Lowlands w Holandii, Les Eurockéennes de Belfort we Francji i Sziget Festival na Węgrzech. Również w 2010 wydała drugą EP-kę pt. Raggamuffin. W listopadzie zagrała jako support Prince’a na koncercie na arenie Sportpaleis w Antwerpii.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c8/Selah_Sue_%40_Dour_2012_%287911912114%29.jpg/220px-Selah_Sue_%40_Dour_2012_%287911912114%29.jpg)
W 2011 premierę miał jej debiutancki album studyjny, zatytułowany po prostu Selah Sue. Płytę promowała singlem „This World”, który został wykorzystany w reklamie telewizyjnej firmy Kinder Bueno[3]. Drugim singlem z krążka został utwór „Crazy Vibes”. Na płycie znalazł się także m.in. utwór „Please”, który nagrała we współpracy z Cee Lo Greenem. Piosenka została umieszczona także na albumie artysty pt. The Lady Killer.
Pod koniec października 2012 zagrała podczas ceremonii ślubu pary królewskiej w Luksemburgu. W tym samym roku nagrała swoją wersję utworu „Spoonful”, która została wykorzystana w reklamie firmy Häagen-Dazs z udziałem Bradleya Coopera, a także wydała swoją trzecią minipłytę zatytułowaną Rarities.
27 października 2014 opublikowała singiel „Alone”, który zwiastował premierę jej drugiej płyty studyjnej. Album, zatytułowany Reason, ukazał się ostatecznie 30 marca 2015.
Muzyka
[edytuj | edytuj kod]Inspiracje
[edytuj | edytuj kod]Selah Sue inspiruje się muzyką takich artystów jak: Lauryn Hill, M.I.A., Erykah Badu i The Zutons.
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]Albumy
[edytuj | edytuj kod]Rok | Tytuł | Pozycja na liście | Certyfikat | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
BEL (FLA) [4] | BEL (WAL) [4] | NLD [5] | FRA [6] | CHE [7] | POL [8] | ||||
2011 | Selah Sue
| 1 | 1 | 2 | 9 | 32 | 31 | ||
2015 | Reason
| 1 | 2 | 1 | – | 9 | 35 | ||
„–” pozycja nie była notowana. |
Single
[edytuj | edytuj kod]Rok | Tytuł | Pozycja na liście | Certyfikat | Album | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
BEL (FLA) [11] | BEL (WAL) [11] | NLD [12] | FRA [13] | ||||||
2010 | „Raggamuffin” | 29 | 16 | 81 | 18 |
| Selah Sue | ||
2011 | „Crazy Vibes” | 21 | 26 | 56 | – |
| |||
„This World” | 2 | 15 | – | 47 |
| ||||
„Summertime” | 59 | 67 | – | – | | ||||
„Zanna” | 1 | 29 | 72 | – |
| Rarities | |||
2012 | „Crazy Sufferin Style” | 59 | 83 | – | – | ||||
„Fade Away” | 51 | 59 | – | – | |||||
2014 | „Alone” | 5 | 1 | 53 | 9 |
| Reason | ||
„Won’t Go for More” | – | – | – | 191 | |||||
2015 | „Reason” | – | – | – | 115 | ||||
„–” pozycja nie była notowana. |
Minialbumy
[edytuj | edytuj kod]Rok | Tytuł | Pozycja na liście | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
FRA [6] | |||||||||
2008 | Black Part Love
| – | |||||||
2010 | Raggamuffin
| – | |||||||
2012 | Rarities
| 57 | |||||||
„–” pozycja nie była notowana. |
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- 2011 – European Border Breakers[15]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b James Christopher Monger: Biografia Selah Sue na stronie allmusic.com. allmusic.com. [dostęp 2012-01-27]. (ang.).
- ↑ Selah Sue: Jamajska dusza z Louvain. www.cafebabel.pl. [dostęp 2012-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-10)]. (pol.).
- ↑ Muzyka z reklamy Kinder Bueno w serwisie YouTube. [dostęp 2012-03-27].
- ↑ a b Ultratop: Selah Sue – Selah Sue. www.ultratop.be. [dostęp 2012-12-26]. (ang.).
- ↑ Selah Sue Duthch Albums Chart. dutchcharts.nl. [dostęp 2012-12-26]. (ang.).
- ↑ a b Selah Sue French Albums Chart. lescharts.com. [dostęp 2012-12-26]. (ang.).
- ↑ Selah Sue Swiss Albums Chart. hitparade.ch. [dostęp 2012-12-26]. (niem.).
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 12.11.2012 – 18.11.2012. olis.onyx.pl. [dostęp 2015-04-10]. (pol.).
OLiS – sprzedaż w okresie 30.03.2015 – 05.04.2015. olis.onyx.pl. [dostęp 2015-04-10]. (pol.). - ↑ Ultratop: Selah Sue. www.ultratop.be. [dostęp 2012-12-26]. (ang.).
- ↑ Platynowe płyty CD przyznane w 2012 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-07-09] .
- ↑ a b Ultratop Songs: Selah Sue. www.ultratop.be. [dostęp 2012-12-26]. (ang.).
- ↑ Selah Sue Dutch Singles Chart. dutchcharts.nl. [dostęp 2012-12-26]. (ang.).
- ↑ Selah Sue French Singles Char. lescharts.com. [dostęp 2012-12-26]. (ang.).
- ↑ a b c d e Belgian Certifications. www.ultratop.be. [dostęp 2012-12-26]. (ang.).
- ↑ Marta Sienicka: Nagroda publiczności dla laureatów konkursu „European Border Breakers”. UniaEuropejska.org, 2011-11-07. [dostęp 2011-11-16]. (pol.).