Skit (budowla) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Skit – odosobniona pustelnia mnichów pragnących prowadzić życie surowsze niż w monastyrach.
Słowo pochodzi od nazwy koptyjskiego miasta Σκήτις egipskiej kolebki życia monastycznego, zwanej obecnie Wadi an-Natrun, które przeszło do greckiego jako σκήτη (skete)[1], lub też od ἀσκητής (askētḗs, “asceta”).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/73/Cerkiew_Opieki_Matki_Bo%C5%BCej_w_skicie_%C5%9Awi%C4%99tych_Antoniego_i_Teodozjusza_Pieczerskich_w_Odrynkach_%28Panoramio_123046136%29.jpg/220px-Cerkiew_Opieki_Matki_Bo%C5%BCej_w_skicie_%C5%9Awi%C4%99tych_Antoniego_i_Teodozjusza_Pieczerskich_w_Odrynkach_%28Panoramio_123046136%29.jpg)
Aby dodatkowo się umartwiać niektórzy mnisi nie mieszkali w skitach, lecz w znajdujących się w pobliżu jaskiniach lub szałasach w lesie.
Zwyczajowo większe monastery posiadały własne skity, na przykład ławra Poczajowska posiadała własny skit św. Jerzego na Kozackich Mogiłach, ławra Peczerska – skit Teofania. Istniały również samodzielne skity: najsłynniejszym z nich był Skit Maniawski.
We współczesnej Polsce istnieją dwa skity:
- męski skit Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich w miejscowości Odrynki-Kudak[2];
- żeński skit św. Mikołaja Cudotwórcy w Holeszowie, podlegający monasterowi w Turkowicach[3][4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Макс Фасмер. Этимологический словарь русского языка [online], etymolog.ruslang.ru [dostęp 2021-08-15] .
- ↑ decyzja Metropolity Sawy z dnia 16.01.2009 r. nr 22/2009. [dostęp 2009-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-25)].
- ↑ Monastery. lublin.cerkiew.pl. [dostęp 2019-08-10].
- ↑ Skit św. Mikołaja Cudotwórcy Żeńskiego Monasteru pw. Opieki Matki Bożej w Turkowicach. lublin.cerkiew.pl. [dostęp 2019-08-10].