Starunia (gmina) – Wikipedia, wolna encyklopedia
gmina wiejska | |
1934–1939[1] | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Siedziba | |
Powierzchnia (1934) | 90,08 km² |
Populacja (1931) • liczba ludności |
|
• gęstość | 125,5 os./km² |
Starunia – dawna gmina wiejska w powiecie nadwórniańskim województwa stanisławowskiego II Rzeczypospolitej. Siedzibą gminy była Starunia.
Gminę utworzono 1 sierpnia 1934 r. w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej z dotychczasowych gmin wiejskich: Grabowiec, Hwozd, Mołotków, Starunia i Żuraki[3]. Grabowiec (z Kopaczówką) stanowił eksklawę gminy Starunia, oddzieloną od głównej części pasmem gmin Przerośl i Lachowce.
Po II wojnie światowej obszar gminy znalazł się w ZSRR.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W czasie II wojny światowej poza administracją polską, po II wojnie światowej poza granicami Polski.
- ↑ Skorowidz gmin Rzeczypospolitej Polskiej.
- ↑ Dz.U. z 1934 r. nr 68, poz. 627