Steniatyn (gmina) – Wikipedia, wolna encyklopedia
gmina wiejska | |||
1941–1944[1] | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Dystrykt | |||
Powiat | |||
Siedziba | |||
Populacja (1943) • liczba ludności |
| ||
Szczegółowy podział administracyjny (1943) | |||
|
Gmina Steniatyn – dawna gmina wiejska funkcjonująca w latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką w Polsce. Siedzibą gminy był Steniatyn.
Gmina Steniatyn została utworzona przez władze hitlerowskie z terenów okupowanych przez ZSRR w latach 1939–1941 terenów należących przed wojną do powiatu sokalskiego w woj. lwowskim:
- z części gminy Tartaków – Bobiatyn, Leszczatów, Łuczyce i Szarpańce
- z większej części zlikwidowanej gminy Skomorochy – Baranie Przetoki, Skomorochy Stanisławówka, Steniatyn i Świtarzów (czyli bez gromad Cieląż, Horodłowice, Pieczygóry i Ulwówek, włączonych po wybuchu wojny do gminy Chorobrów, która weszła w skład powiatu hrubieszowskiego w dystrykcie lubelskim w GG).
Gmina Steniatyn weszła w skład powiatu kamioneckiego (Kreishauptmannschaft Kamionka Strumiłowa), należącego do dystryktu Galicja w Generalnym Gubernatorstwie. W skład gminy wchodziły miejscowości: Baranie Przetoki, Bobiatyn, Leszczatów, Łuczyce, Skomorochy, Stanisławówka, Steniatyn, Szarpańce i Świtarzów[2].
Po wojnie obszar gminy wszedł w struktury administracyjne ZSRR.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jednostka poza administracją polską.
- ↑ Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG