Teoria wielkiego podrywu – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Gatunek | |
---|---|
Kraj produkcji | |
Oryginalny język | angielski |
Główne role | Johnny Galecki |
Muzyka tytułowa | Barenaked Ladies – „Big Bang Theory Theme” |
Liczba odcinków | 279[1] |
Liczba serii | 12 |
Lista odcinków | |
Produkcja | |
Produkcja | Chuck Lorre |
Czas trwania odcinka | ok. 20 minut |
Pierwsza emisja | |
Data premiery | 24 września 2007 |
Stacja telewizyjna | |
Lata emisji | 2007–2019 |
Format obrazu | |
Chronologia | |
Powiązane | |
Strona internetowa |
Teoria wielkiego podrywu (ang. The Big Bang Theory) – amerykański serial komediowy stworzony przez Chucka Lorre i Billa Prady’ego, którzy są także głównymi producentami razem ze Stevenem Molaro. Cała trójka była też głównymi scenarzystami serialu. Serial miał premierę 24 września 2007 na kanale CBS.
Spin-offem i prequelem serialu jest Młody Sheldon[2].
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Akcja dzieje się w Pasadenie w stanie Kalifornia i skupia się na pięciu postaciach: Leonardzie Hofstadterze i Sheldonie Cooperze (współlokatorach, fizykach pracujących w California Institute of Technology)[3] oraz ich przyjaciołach: Howardzie Wolowitzu (inżynierze lotnictwa z Massachusetts Institute of Technology) i Rajeshu Koothrappalim (astrofizyku), a także ich sąsiadce – atrakcyjnej, ale mało rozgarniętej kelnerce Penny[4]. Bohaterowie mieszkają na czwartej kondygnacji bloku, w mieszkaniach pod numerami „4A” i „4B”[5].
Sheldon i Leonard na klatce schodowej spotykają Penny, która wprowadziła się do mieszkania znajdującego się naprzeciwko ich lokum[5]. Po wymianie uprzejmości zapraszają nową sąsiadkę na lunch[6]. Penny wkrótce poznaje również Rajesha Koothrappaliego i Howarda Wolowitza[7]. Leonard zauracza się w Penny, a w ostatnim odcinku pierwszej serii umawiają się na randkę[8]. W trzecim sezonie do fabuły dołączyły Bernadette Maryann Rostenkowski i Amy Farrah Fowler, które zaprzyjaźniły się z Penny oraz weszły w związki: Bernadette z Howardem, a Amy z Sheldonem[9]. Oś serialu tworzy rozwój relacji przyjacielskiej między Sheldonem a Penny[10].
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Chuck Lorre zaczął myśleć o stworzeniu nowego serialu po sukcesie swojej produkcji Dwóch i pół dla stacji CBS. Wraz z Billem Pradym początkowo umieścili w fabule dwóch nieprzystosowanych społecznie[a] fizykach teoretycznych i ich sąsiadce, która przyjeżdża do Los Angeles, by „znaleźć swoje miejsce na świecie”[12]. Serial nosił roboczy tytuł „Lenny, Penny and Kenny” (od imion głównych bohaterów), później został zmieniony na „Big Bang Theory”, którym twórcy nawiązali do teorii Wielkiego Wybuchu[13]. Imiona dwóch głównych bohaterów zainspirowane były danymi producenta telewizyjnego Sheldona Leonarda[14].
Za skompletowanie obsady odpowiadali Nikki Valko i Ken Miller[15]. Po tym, jak Macaulay Culkin odrzucił propozycję zagrania Leonarda, do roli przesłuchiwany był Kevin Sussman, który później aplikował także do roli Howarda Wolowitza i odrzucił rolę Barry’ego Kripke, a ostatecznie pojawił się w obsadzie jako Stuart Bloom, właściciel sklepu z komiksami[16]. O rolę dwukrotnie ubiegał się także John Ross Bowie[17]. Rolę Leonarda powierzono Johnny’emu Galeckiemu, który wcześniej pięciokrotnie odrzucił zaproszenie do obsady[18]. Zgodnie z zamysłem twórców, sąsiadką głównych bohaterów miała być cyniczna i odstręczająca Katie[19]. Rolę najpierw otrzymała Jodi Lyn O’Keefe, jednak po pierwszym czytaniu scenariusza ją zwolniono, a angaż powierzono Amandzie Walsh, wcześniej odrzuconej podczas castingów (do obsadzenia tej roli rozważana była także Marisa Tomei, a w castingu brała udział m.in. Tara Reid)[20]. W początkowym scenariuszu pojawiła się także druga postać żeńska – naukowczyni Gilda (w tej roli Iris Bahr), która skrycie podkochuje się w Leonardzie[21]. Do roli Amy Farrah Fowler przesłuchiwana była Kate Micucci, która ostatecznie została obsadzona w roli Lucy, dziewczyny „Raja”[22]. Twórcy rozważali także wprowadzenie postaci ojca Howarda Wolowitza, jednak zrezygnowali z tego pomysłu; propozycję zagrania tej roli złożono Ringo Starrowi, ale jego ekipa odrzuciła ofertę[23]. Matkę Wolowitza zagrała Carol Ann Susi, przy czym jej postać była niewidoczna na ekranie, a widzowie jedynie słyszeli jej głos; po śmierci aktorki w 2014 postać również została uśmiercona[24]. Po emisji odcinka pilotażowego decydenci z CBS chcieli usunąć Kunala Nayyara z serialu i obsadzić innego aktora w roli Koothrappaliego[7]. Chuck Lorre sprzeciwił się tej decyzji i nie dopuścił do zwolnienia aktora[25].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8c/Caltech_BridgeLaboratory.jpg/240px-Caltech_BridgeLaboratory.jpg)
Teoria… jest serialem wielokamerowym[26]. Nagrania odcinków odbywały się co tydzień we wtorek[27] i były realizowane w studiu 25 Warner Brothers Studios w Burbank w Los Angeles[28]. W realizacji odcinków uczestniczyła publiczność, której reakcje głosowe były rejestrowane i emitowane w serialu[29]. Na potrzeby scen na klatce schodowej wybudowany został jeden ciąg schodów, dlatego scenografowie na potrzeby produkcji przerabiali wygląd kolejnych pięter[30].
Piosenkę do serialu napisał i nagrał kanadyjski zespół rockowy Barenaked Ladies[6]. Ed Robertson, wokalista i gitarzysta zespołu, został poproszony przez Chucka Lorre’ego i Billa Prady o napisanie utworu tytułowego[6]. W tekście utworu opisane jest powstanie i historia wszechświata[6]. Inspiracją dla autora była książka Simona Singha pt. „Big Bang”, którą przypadkowo właśnie skończył czytać[31][32].
Pilotażowy odcinek serialu został nakręcony wiosną 2006, jednak nie został zaakceptowany przez decydentów z CBS[33]. Twórcy, namówieni przez telewizję, nakręcili drugi odcinek pilotażowy, wcześniej nanosząc kilka zmian do scenariusza[34]. Dodali do fabuły kolejnych dwóch głównych bohaterów[35]. Zmienili także główną postać żeńską na Penny, żywiołową i atrakcyjną, choć mało rozgarniętą dziewczynę ze Środkowego Zachodu[36]. W postać wcieliła się Kaley Cuoco, która początkowo odrzuciła rolę, gdyż uznała ją za mało interesującą w porównaniu do postaci Katie[37]. Poza tym przenieśli część scen z ulicy do klatki schodowej bloku, w którym mieszkają główni bohaterowie – lokacja stała się jednym z punktów regularnych spotkań serialowych przyjaciół, którzy z powodu awarii windy musieli korzystać ze schodów, a po drodze rozmawiali ze sobą[b][39]. Drugi odcinek pilotażowy serialu został wyemitowany na kanale CBS[40]. Pierwsza scena – w której Sheldon i Leonard wypełniają dokumenty jako przyszli potencjalni dawcy nasienia w banku spermy pochodzącej od dawców o wysokim ilorazie inteligencji – została wycięta z materiałów udostępnianych innym nadawcom telewizyjnym w ramach syndykacji[40]. Za reżyserię obu pilotów odpowiadał Jimmy Burrows[41]. Wiosną 2007 serial został zaprezentowany na konferencji prasowej poświęconej ofercie ramówkowej stacji CBS, po której zebrał przychylne recenzje dziennikarzy i reklamodawców[42].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dd/The_Big_Bang_Theory_Living_Room_%2848605847622%29.jpg/220px-The_Big_Bang_Theory_Living_Room_%2848605847622%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ce/The_Big_Bang_Theory%2C_The_Building%2C_Stairs_%286196892346%29.jpg/220px-The_Big_Bang_Theory%2C_The_Building%2C_Stairs_%286196892346%29.jpg)
Reżyserem serialu został Mark Cendrowski, pojedyncze odcinki wyreżyserowali też m.in. Tedd Wass, Joel Murray, Anthony Rich i Nikki Lorre[43]. Producentami serialu byli: Faye Oshima Belyeu, Steve Molaro i Steve Holland[44]. Producentami wykonawczymi byli – oprócz pomysłodawców serialu (Lorre’a i Prady’ego): Molaro, Holland, Eddie Gorodetsky, Mark Roberts, Don Foster, Lee Aronsohn, Maria Ferrari, Dave Goetsch, Andy Gordon i Eric Kaplan[45]. Za scenariusz odpowiadali m.in. Ferrari, Holland, Goetsch, Gordon, Kaplan, Tara Hernandez, Jim Reynolds i Stephen Engel[46]. Konsultantem naukowym przy serialu był prof. David Saltzberg, przy kilku odcinkach z ekipą współpracował także Miki Massimino z NASA[47]. Serial montował Peter Chakos, a za efekty wizualne odpowiadał Rich Redick[48]. Kostiumografką przy Teorii… była Mary T. Quigley, która była także współproducentką serialu[49]. Za rekwizyty odpowiadał Scott London[50].
Nagrania kolejnego odcinka Teorii wielkiego podrywu zostały zrealizowane pięć miesięcy po nakręceniu pilota[51]. Odcinki serialu otrzymywały skomplikowane i trudne do zapamiętania tytuły, które brzmią jako teoria naukowa bądź prawo[52]. Wskutek strajku scenarzystów zrzeszonych w związkach zawodowych 5 listopada 2007 prace nad Teorią… zostały wstrzymane na 100 dni[53]. Stacja CBS w tym okresie nadawała powtórkowo osiem dotychczas wyemitowanych odcinków serialu, dzięki czemu utrwaliła produkcję wśród telewidzów i zapewniła jej jeszcze większą popularność[54]. Poszczególne sceny w serialu były poprzedzane krótkimi przerywnikami z motywem obracających się atomów, a ich kolorystyka nawiązywała do poprzedniej lub następnej sceny[55]. Scenarzyści poruszali w serialu temat wielu problemów społecznych, m.in. postrzegania osób ze spektrum, braku instynktu macierzyńskiego oraz stereotypów płciowych w społeczeństwie[56].
14 maja 2007 roku stacja CBS poinformowała, że na potrzeby sezonu 2007/2008 powstanie 13 odcinków serialu[57]. Pierwszy odcinek Teorii wielkiego podrywu został wyemitowany 24 września 2007, zebrał 9,52 mln telewidzów i otrzymał na ogół pozytywne recenzje w prasie[58]. 14 lutego 2008 stacja zdecydowała o realizacji drugiego sezonu serialu[59]. Pierwszy odcinek drugiej serii został wyemitowany 22 września 2008[60]. Wiosną 2009 stacja CBS zdecydowała o nakręceniu kolejnych dwóch sezonów serialu[61]. 21 września 2009 ruszyła emisja trzeciej serii[62]. W styczniu 2011 stacja zdecydowała o nakręceniu kolejnych trzech sezonów (piątego, szóstego i siódmego)[63]. Wraz z premierą piątego sezonu firma Warner Bros. Domestic Television Distribution udostępniła licencję na emisję serialu telewizjom TBS i Fox (za co podobno zyskiwała ok. 1 mld dol.), co zwiększyło jego popularność i wzmocniło pozycję na rynku[64]. Pod koniec piątej serii serial oglądało ok. 16,1 mln widzów[65]. Trzynasty odcinek szóstego sezonu jako pierwszy przekroczył liczbę 20 mln widzów, na podobnym poziomie oglądalności utrzymywała się siódma seria produkcji[66]. 12 marca 2014 roku stacja zamówiła trzy kolejne sezony (ósmy, dziewiąty i dziesiąty) serialu[67]. Produkcja ósmego sezonu rozpoczęła się 6 sierpnia 2014, a pierwszy odcinek tej serii został premierowo wyemitowany 22 września 2014[68]. 11. odcinek dziewiątego sezonu, wyemitowany premierowo 17 grudnia 2015, obejrzało blisko 25 mln widzów[69]. 20 marca 2017 roku stacja zamówiła dwa kolejne sezony serialu[70]. 22 sierpnia 2018 roku poinformowała, że sitcom zakończy się po 12. sezonie[71]. Twórcy podjęli decyzję o zakończeniu produkcji serialu po rezygnacji Jima Parsonsa z dalszego grania w Teorii…[72]. Ostatni odcinek serialu został nagrany 30 kwietnia 2019 i wyemitowany 16 maja[73]. Serial trwa łącznie 139,5 godziny[74].
W lipcu 2008 obsada serialu po raz pierwszy uczestniczyła w panelu dyskusyjnym podczas San Diego Comic-Conie, na którym aktorzy spotkali się z ok. 3 tys. fanów[75]. W kolejnych latach aktorzy jeszcze 10 razy brali udział w tym wydarzeniu[76]. Wizerunek Sheldona Lee Coopera był drukowany na koszulkach i gadżetach dla fanów serialu[77].
W 2009 organizacja Television Critics Association przyznała Teorii wielkiego podrywu nagrodę w kategorii nadzwyczajne osiągnięcie komediowe (ang. Outstanding Achievement in Comedy)[61]. W tym samym roku Jim Parsons był nominowany do nagrody Television Critics Association za indywidualny występ komediowy[78]. Serial i jego twórcy zdobyli łącznie 55 nominacji do nagrody Emmy przyznawanej przez American Film Institute[79]. W 2009 Teoria… była nominowana do nagrody w kategorii program telewizyjny roku, a w latach 2011–2014 była nominowana do nagrody dla najlepszego serialu komediowego[80]. Ponadto w 2009 Jim Parsons i Christine Baranski zostali nominowani do Emmy, odpowiednio w kategoriach najlepszy aktor w serialu komediowym oraz najlepsza aktorka gościnna w serialu komediowym[61]. Parsons za rolę Sheldona został czterokrotnie (2010–2011, 2013–2014) nagrodzony Emmy dla najlepszego aktora w serialu komediowym. W 2011 Johnny Galecki był nominowany do nagrody Emmy za rolę pierwszoplanową w serialu komediowym[81]. W 2013 Bob Newhart za epizodyczną rolę Arthura Jeffriesa w serialu otrzymał nagrodę Emmy za najlepszy męski występ gościnny w serialu komediowym[82]; do nagrody w tej kategorii był nominowany również w 2014 i 2016.
Pensje aktorów
[edytuj | edytuj kod]Przez pierwsze trzy sezony Johnny Galecki, Jim Parsons i Kaley Cuoco – trzy główne gwiazdy serialu – otrzymywali co najwyżej 60 tys. dolarów za odcinek, a w czwartym sezonie ich wynagrodzenia wzrosły do 200 tys. dol[83]. Zgodnie z umowami, ich pensje wzrastały o dodatkowe 50 tys. dol. w każdym z trzech kolejnych sezonów, co dało 350 tys. dol. za odcinek w sezonie siódmym[84][85]. Od sezonu ósmego Parsons, Galecki i Cuoco, ale i Nayyar i Hellberg, otrzymywali ok. 1 mln dol. za każdy odcinek[86]. Przed rozpoczęciem prac nad 11. sezonem piątka aktorów zgodziła się na obniżenie gaż o 100 tys. dol., by zapewnić podwyżki honorarium dla Bialik i Rauch – z 200 tys. dol. na 450 tys. dol. za odcinek[87].
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Johnny Galecki – Leonard Leakey Hofstadter, fizyk doświadczalny. Pochodzi z New Jersey. Jest synem Beverly Hofstadter (Christine Baranski), nieprzystępnej i cynicznej specjalistki w dziedzinie psychiatrii, której brak wsparcia i uczuć w dużym stopniu zaważył na jego dorosłym życiu[88]. Mieszka z przyjacielem Sheldonem Cooperem[6]. Początkowo był nieśmiały, dzięki Penny nabrał pewności siebie[89]. Z sąsiadką stworzył burzliwy związek i się z nią ożenił – najpierw podczas prywatnej uroczystości w Las Vegas, następnie w gronie i przyjaciół[90]. Przed ślubem spotykał się również m.in. z dr Leslie Winkle (Sara Gilbert), Pryią Koothrappali (Aarti Mann ) i Stephanie Barnett (Sarą Rue)[91]. (główny: 1-12)
- Jim Parsons – Sheldon Lee Cooper, fizyk teoretyk z dwoma doktoratami, skupiający się na teorii strun[92]. Jego IQ wynosi 187. Pochodzi ze wschodniego Teksasu, gdzie mieszka jego bogobojna matka Mary Cooper (Laurie Metcalf)[93]. Gdy miał 14 lat, zmarł jego ojciec, George, z którym łączyła go skomplikowana relacja[94]. Ma starszego brata George’a juniora (Jerry O’Connell) i siostrę-bliźniaczkę Missy (Courtney Henggeler)[95]. Fascynuje się nauką, w tym zgłębianiem tajemnic wszechświata[96]. Wykazuje skłonności do zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych[c] (np. nie pozwala innym siadać na jego miejscu na kanapie, trzykrotnie puka do drzwi[d] i unika kontaktu fizycznego z innymi ludźmi)[99]. Cechuje go też niski poziom inteligencji emocjonalnej[100]. Ma problem z uchwyceniem puenty dowcipów, a podczas śmiechu się zapowietrza[101]. Ma specyficzne poczucie humoru, większość dowcipów kończy słowem Bazinga![102]. Jest neurotykiem, z trudem radzi sobie ze zmianami w życiu[103]. Mieszka z przyjacielem, Leonardem Hofstadterem[104]. Długo nie wykazywał zainteresowania sprawami sercowymi, stąd spekulacje, że może być aseksualny[105]. Pod koniec trzeciego sezonu na aplikacji randkowej poznał doktor neurobiologii Amy Farrah Fowler, którą ostatecznie poślubił[106][e]. Podkochiwała się w nim Ramona Nowitzki, koleżanka z CalTechu[108]. Fascynuje go postać Spocka z serii filmów Star Trek i jest fanem odtwórcy tej roli – Leonarda Nimoya[109]. Prowadził – początkowo sam, później z Amy Fowler — podcast wideo Fun with Flags[110]. W 12. sezonie wraz z Amy Fowler odebrał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za badania nad zjawiskiem superasymetrii[111]. (główny: 1-12)
- Kaley Cuoco – Penny[f], sąsiadka Sheldona i Leonarda[113]. Urodziła się i dorastała w Omaha, w stanie Nebraska. Przyjechała do Kalifornii, aby zostać aktorką, jednak nigdy nie odniosła sukcesów na tym polu[114]. Tuż przed zamieszkaniem w sąsiedztwie Sheldona i Leonarda rozstała się z chłopakiem, Kurtem[115]. Była też związana z Zackiem (Brian Thomas Smith)[116]. Bywa naiwna, ale zna się na ludziach i umie radzić sobie w sytuacjach kryzysowych[117]. Odkąd poznała Leonarda i Sheldona, otacza ich opieką, szczególnie drugiego z sąsiadów, z którym się zaprzyjaźniła[118]. Po długich zalotach Leonarda zakochała się w nim, bo urzekła ją jego inteligencja[119]. Wzięli ślub[120]. Choć nie chciała mieć dzieci, ostatecznie zaszła z Leonardem w ciążę[121]. Pracowała jako kelnerka w kawiarni „The Cheesecake Factory”[3]. Po podjęciu pracy jako przedstawicielka handlowa firmy farmaceutycznej przeszła przemianę zewnętrzną – ścięła włosy oraz zaczęła modniej i bardziej stylowo się ubierać[122]. (główna: 1-12)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/The_Big_Bang_Theory_set_%285198241253%29.jpg/220px-The_Big_Bang_Theory_set_%285198241253%29.jpg)
- Simon Helberg – Howard Joel Wolowitz, inżynier, kolega Sheldona i Leonarda, przyjaciel Rajesha Koothrappaliego[123]. Jest poliglotą[124]. Jego największe osiągnięcie naukowe to lot w kosmos[125]. Uwielbia magiczne sztuczki i jest miłośnikiem Gwiezdnych wojen[126]. Gdy był dzieckiem, jego ojciec porzucił rodzinę[127]. Jest maminsynkiem, mieszka z apodyktyczną i głośną matką (Carol Ann Susi), z którą ma toksyczną relację[128]. Mąż Bernadette Maryann Rostenkowski–Wolowitz[125], z którą ma córkę Halley (imię dziecka nawiązuje do komety Halleya) i syna Neila Michaela (drugie imię po dziadku – ojcu Bernadette). Za sprawą Bernadette przeszedł przemianę z obcesowego seksisty w przykładnego męża i ojca[129]. Jest człowiekiem o wielkim sercu[130]. Uważa się za znawcę dobrego stylu ubierania się[131]. (główny: 1-12)
- Kunal Nayyar – Rajesh Ramayan „Raj” Koothrappali, doktor astrofizyki, przyjaciel Howarda Wolowitza[123]. Wyemigrował do USA z Indii[132]. Nieśmiały i z powodu mutyzmu wybiórczego przez długi czas całkowicie milczący w obecności kobiet[133]. Jest romantykiem, ale nie udaje się znaleźć upragnionej miłości[134]. Spotykał się z Emily (Laura Spencer), Lucy (Kate Micucci) i Anu (Rati Gupta), był też zakochany w Bernadette Maryann Rostenkowski[135]. Ma kobiecy gust i często zachowuje się jak kobieta, ale twierdzi, że nie jest gejem, tylko metroseksualistą[136]. Ma siostrę Priyę (Aarti Mann), wziętą prawniczkę, która przez pewien czas była dziewczyną Leonarda[137]. Ma psa „Cynamonkę”, z którym łączy go dziwna relacja, co jest powodem drwin ze strony przyjaciół[138]. (główny: 1-12)
- Melissa Rauch – Bernadette Maryann Rostenkowski-Wolowitz, doktor mikrobiologii. Dziewczyna, a później żona Howarda, z którym ma dwójkę dzieci, choć wcześniej przez długi czas nie czuła instynktu macierzyńskiego[139]. Mimo swojego delikatnego wyglądu ma twardy charakter, poza tym jest zawzięta i zdeterminowana, by osiągnąć założony przez siebie cel[140]. Mówi wysokim, piskliwym głosem[141]. Jest gorliwą katoliczką[142]. (cykl.: sezon 3-4; główna: sezon 5-12)
- Mayim Bialik – Amy Farrah Fowler[g] doktor neurobiologii[144]. Dziewczyna, a później żona Sheldona[145]. Przed ślubem spotykała się też z Dave’em (Stephen Merchant)[146]. Chętnie nosiła tiarę, którą dostała od Sheldona w ramach przeprosin po jednej z kłótni[147]. W dzieciństwie czuła się wyobcowana, dlatego w dorosłym życiu marzyła o znalezieniu przyjaciółki – została nią Penny[148]. Jest introwertyczką, dzięki związkowi z Sheldonem nabrała pewności siebie[149]. W 12. sezonie wraz z Sheldonem odbiera nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za badania nad zjawiskiem superasymetrii[150]. (cykl.: sezon 3-4; główna: sezon 5-12)
- Kevin Sussman – Stuart Bloom, prowadzi sklep z komiksami w Pasadenie[151]. Spotykał się z Denise (Lauren Lapkus)[152]. (cykl.: sezon 2-5,7; główna: sezon 6,8-12)
- John Ross Bowie – Barry Kripke, fizyk. Kolega z pracy głównych bohaterów. Ma wadę wymowy (rotacyzm)[17].
Goście serialu (postacie autentyczne)
[edytuj | edytuj kod]- Stephen Hawking – fizyk teoretyczny i kosmolog, autor bestsellerowej książki pt. „Krótka historia czasu”[153]. Idol bohaterów serialu, szczególnie Sheldona[154].
- Ira Flatow – dziennikarz i autor programów radiowych i telewizyjnych, m.in. programów naukowych: Science Friday i Newton’s Apple. Opublikował także kilka książek, m.in. „Present at the Future: From Evolution to Nanotechnology, Candid and Contoversial Conversations on Science and Nature”.
- Steve Wozniak – inżynier, konstruktor komputerów Apple I i Apple II. Współtwórca marki Apple.
- George Smoot – amerykański astrofizyk, profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley. Uhonorowany Nagrodą Nobla w dziedzinie fizyki za „odkrycie zgodności mikrofalowego promieniowania tła z modelem ciała doskonale czarnego i obserwację anizotropii tegoż promieniowania”. Do prac swojego zespołu wykorzystywał dane zebrane przez satelitę COBE, dzięki któremu udało się potwierdzić teorię Wielkiego Wybuchu.
- Neil deGrasse Tyson – amerykański astrofizyk i popularyzator nauki, autor wielu książek i publikacji o tematyce związanej z astrofizyką, twórca serialu popularnonaukowego Cosmos: A Spacetime Odyssey. Występuje w 7. odcinku 4. sezonu oraz w 1. odcinku 12. sezonu.
- Stan Lee – amerykański scenarzysta, producent komiksowy, prezes i członek zarządu Marvel Comics. Współtwórca postaci m.in. Spider-Mana, Iron Mana, Hulka. Był żywą ikoną świata komiksów.
- Buzz Aldrin – amerykański astronauta, brał udział w pierwszym lądowaniu na Księżycu.
- Bill Gates – informatyk, przedsiębiorca i filantrop. Współzałożyciel, główny architekt oprogramowania i były prezes zarządu korporacji Microsoft.
- Elon Musk – przedsiębiorca i filantrop, założyciel lub współzałożyciel przedsiębiorstw PayPal, SpaceX, Tesla, Neuralink i Boring Company pochodzący z Afryki Południowej, zamieszkały i pracujący w Stanach Zjednoczonych.
- Bill Nye – amerykański komunikator naukowy, prezenter telewizyjny i inżynier mechanik. Jest najbardziej znany jako prowadzący PBS i syndykat naukowy dla dzieci Bill Nye the Science Guy (1993–1998), a także za liczne występy w popularnych mediach jako nauczyciel nauki. Występuje w 1. odcinku 12. sezonu; Neil de Grasse Tyson rozpoczyna z nim spór zainspirowany sporem z Rajem.
- Adam Nimoy – amerykański reżyser telewizyjny, syn Leonarda Nimoya – odtwórcy roli Spocka w serialu science fiction Star Trek (1966–1969). Wystąpił w 7. odcinku 9. sezonu („Rezonans Spocka”; Sheldon udzielił mu wywiadu do filmu dokumentalnego).
- Neil Gaiman – pisarz fantasy i twórca komiksów, wielokrotny laureat nagród.
- Rick Fox i Kareem Abdul-Jabbar – byli koszykarze NBA.
- George Takei, William Shatner, Leonard Nimoy, LeVar Burton i Brent Spiner – amerykańscy aktorzy, występowali w głównych rolach jako oficerowie statków USS Enterprise w dwóch serialach Star Trek (Star Trek: Seria oryginalna i Star Trek: Następne pokolenie) oraz filmach kinowych z tej serii.
- Wil Wheaton – aktor mieszkający w Pasadenie, odtwórca roli Wesleya Crushera w filmie Star Trek: Następne pokolenie. Początkowo jest śmiertelnym wrogiem Sheldona[155], ale później zaczyna się z nim kolegować.
- James Earl Jones – amerykański aktor, który użyczył głosu postaci Darth Vader w Gwiezdnych wojnach. Wystąpił w 14. odcinku 7. sezonu w 2014[156].
- Nathan Fillion – kanadyjski aktor, który użyczył głosu Halowi Jordanowi. Zagrał postać kapitana Malcolma Reynoldsa w lubianym przez głównych bohaterów serialu Firefly i jego filmowej kontynuacji pt. Serenity.
- Summer Glau – amerykańska aktorka, znana z roli River Tam w serialu Firefly i filmowej kontynuacji Serenity oraz z roli Cameron w serialu Terminator: Kroniki Sary Connor. Zagrała w odcinku pt. „The Terminator Decoupling”.
- Adam West – odtwórca roli Bruce’a Wayne’a/Batmana w filmie Batman zbawia świat (1966) i serialu z lat 60. Batman.
- Carrie Fisher i Mark Hamill – aktorzy, gwiazdy serii Gwiezdne wojny[157].
Rolę Arthura Jeffriesa, gospodarza telewizyjnego programu naukowego dla dzieci, w sześciu odcinkach serialu zagrał Bob Newhart[158]. Rodziców Amy zagrali Kathy Bates i Raymond Joseph Teller[159]. W mniejszych rolach i epizodach wystąpili m.in.: Keith Carradine, Sean Astin, Kevin Smith, Ellen DeGeneres, Charlie Sheen, Katee Sackhoff, Jodi Lyn O’Keefe, Eliza Dushku, Danica McKellar, Billy Bob Thornton, Christopher Lloyd, Sarah Michelle Gellar, Joe Manganiello[160].
Dodatki
[edytuj | edytuj kod]Karty próżności (vanity card)
[edytuj | edytuj kod]Podobnie jak większość programów stworzonych przez Chucka Lorre’a, Teoria wielkiego podrywu kończy się pokazaniem przez sekundę „karty próżności”, tj. krótkiego eseju napisanego przez Lorre’a[161]. Karty zostały zarchiwizowane na stronie internetowej Lorre’a[162].
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]Emmy
[edytuj | edytuj kod]Rok | Rezultat | Kategoria | Odbiorca |
---|---|---|---|
2009 | nominacja | Najlepszy aktor pierwszoplanowy w serialu komediowym | Jim Parsons |
nominacja | Najlepszy występ gościnny w serialu komediowym | Christine Baranski | |
nominacja | Najlepsza scenografia w serialu kręconym wieloma kamerami | ||
2010 | nagroda | Najlepszy aktor pierwszoplanowy w serialu komediowym | Jim Parsons |
nominacja | Najlepsza scenografia w serialu kręconym wieloma kamerami | ||
nominacja | Najlepszy makijaż w serialu kręconym wieloma kamerami | ||
nominacja | Najlepszy występ gościnny w serialu komediowym | Christine Baranski | |
nominacja | Najlepsza reżyseria techniczna, praca kamery i kontrola wideo w serialu |
Rok | Rezultat | Kategoria | Odbiorca |
---|---|---|---|
2010 | nagroda | Ulubiony serial komediowy | |
nominacja | Ulubiony aktor w serialu komediowym | Jim Parsons |
Rok | Rezultat | Kategoria | Odbiorca |
---|---|---|---|
2010 | nagroda | Najlepszy aktor w serialu komediowym lub musicalu | Jim Parsons |
nominacja | Najlepszy serial komediowy lub musical |
Rok | Rezultat | Kategoria | Odbiorca |
---|---|---|---|
2009 | nagroda | Najlepszy serial komediowy | |
nagroda | Najlepszy aktor w serialu komediowym | Jim Parsons | |
2010 | nominacja | Najlepszy serial komediowy | |
nominacja | Najlepszy aktor w serialu komediowym | Jim Parsons |
Rok | Rezultat | Kategoria | Odbiorca |
---|---|---|---|
2009 | nominacja | Najlepszy serial komediowy lub musical | |
nominacja | Najlepszy aktor w serialu komediowym lub musicalu | Jim Parsons |
Rok | Rezultat | Kategoria | Odbiorca |
---|---|---|---|
2010 | nominacja | Najlepszy serial komediowy | |
nominacja | Najlepszy aktor w serialu komediowym | Jim Parsons | |
nominacja | Najlepsza aktorka w serialu komediowym | Kaley Cuoco | |
nominacja | Najlepszy „Scene Stealer” | Johnny Galecki | |
nominacja | Najlepszy „Scene Stealer” | Simon Helberg |
Rok | Rezultat | Kategoria | Odbiorca |
---|---|---|---|
2009 | nagroda | 10 Najlepszych produkcji telewizyjnych roku |
Rok | Rezultat | Kategoria | Odbiorca |
---|---|---|---|
2008 | nominacja | Najlepszy aktor w serialu komediowym | Jim Parsons |
nominacja | Najlepsza aktorka w serialu komediowym | Kaley Cuoco | |
nominacja | Najlepszy serial komediowy | ||
2009 | nagroda | Najlepsza aktorka pierwszoplanowa w serialu komediowym | Kaley Cuoco |
nominacja | Najlepszy serial komediowy | ||
2010 | nagroda | Najlepszy serial komediowy | |
nominacja | Najlepszy aktor drugoplanowy w serialu komediowym | Kunal Nayyar |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 9.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 503.
- ↑ a b Radloff 2023 ↓, s. 71.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 11.
- ↑ a b Radloff 2023 ↓, s. 66.
- ↑ a b c d e Radloff 2023 ↓, s. 68.
- ↑ a b Radloff 2023 ↓, s. 72.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 75, 109.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 186, 292, 295—296.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 198.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 118–119.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 18–20.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 22–23.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 22.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 26.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 30–31, 51-53, 152.
- ↑ a b Radloff 2023 ↓, s. 152.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 31–33.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 34.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 34–38.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 35.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 205.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 327.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 410–411, 414.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 78–79.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 374–375.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 145, 166, 292, 352, 514.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 76, 246, 340.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 65, 169, 292, 318–319, 478.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 82–83.
- ↑ „Barenaked Ladies’ Ed Robertson talks „Big Bang Theory” theme song”. November 2, 2010. Retrieved April 11, 2011.
- ↑ „Barenaked Ladies Talk about Big Bang Theme Song”. April 2, 2010. Retrieved April 11, 2011.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 9, 40–42.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 42–43.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 43.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 34, 43.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 48–49.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 83, 561.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 66, 82–83.
- ↑ a b Radloff 2023 ↓, s. 64.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 89.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 78–80.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 6, 90, 98, 100, 227, 245.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 6, 108, 311, 479.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 6, 87–88, 252.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 6, 87–88, 104, 137, 183, 200, 239–240.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 6, 41, 67, 161–162, 309–310, 313–314.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 6, 103, 108, 324.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 172.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 287–288, 420.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 86.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 86, 91–92.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 98–99.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 100–102.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 156–157.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 451–452.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 76.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 81.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 102.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 129.
- ↑ a b c Radloff 2023 ↓, s. 155.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 182.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 252.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 286–287, 311, 463.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 287.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 311, 397.
- ↑ Stacja CBS zamawia trzy kolejne sezony „Teorii wielkiego podrywu”. [w:] hatak.pl [on-line]. [dostęp 2014-03-12].
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 397–399.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 427.
- ↑ CBS przedłuża „Teorię wielkiego podrywu” o 11 i 12 sezon. [w:] spoilertv.pl [on-line]. [dostęp 2017-03-20]. (pol.).
- ↑ „The Big Bang Theory” zakończy się wraz z 12. sezonem, „Serialomaniak.pl” [dostęp 2018-11-10] (pol.).
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 538–553.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 555.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 563.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 112–113.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 119.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 265–267.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 274, 278–280, 373.
- ↑ The Big Bang Theory - Emmy Awards, Nominations and Wins | Television Academy [online], emmys.com [dostęp 2024-04-26] (ang.).
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 155, 373.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 368.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 332.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 235.
- ↑ Rice, Lynette (November 23, 2010). „'The Big Bang Theory’ salary renegotiations: Do they all deserve the same pay?”. Entertainment Weekly.
- ↑ Andreeva, Nellie (September 15, 2010). „EXCLUSIVE: ‘Big Bang Theory’ Stars Score Huge Paydays After Hardball Bargaining; Jim Parsons Told 'Take It Or Leave It’ Today”. Deadline.com. Retrieved October 1, 2011. „That effectively adds another $50,000 to their per-episode paycheck over the life of the deal.”.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 398–399, 462–463.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 463–465, 468.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 142, 145.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 174.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 75, 130, 182, 188, 208, 317, 324, 417–419.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 92–94, 255.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 393.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 92, 489–490.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 488–489, 520.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 487.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 133.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 115–116.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 103–104.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 68, 103, 140, 207, 258.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 140–141, 408.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 162.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 200–201.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 258, 393.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 68–69.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 133–134, 437.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 203, 292, 387, 477–478.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 518.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 477–478.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 136, 298–300.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 293.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 94, 492, 558.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 149–151.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 66–72.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 210, 389–391.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 72–74.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 477.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 70, 210.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 70, 117, 198.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 109, 317, 324.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 208, 418.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 472, 477.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 392, 404–406.
- ↑ a b Radloff 2023 ↓, s. 379–380.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 169.
- ↑ a b Radloff 2023 ↓, s. 309.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 191, 482.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 324.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 187, 192, 409–410.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 73, 131–132, 190.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 73, 131–132.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 176.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 59–60.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 60, 73, 337.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 337–339, 568.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 179, 253, 324, 337–338, 568.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 302.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 255.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 303.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 309, 443, 449–460.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 191, 383.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 192.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 186–187.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 206.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 185.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 292, 406–407.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 388.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 291–293.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 238–238, 296.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 240, 298.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 492, 558.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 153.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 494–495.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 304.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 308.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 193.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 385.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 385, 480–481.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 328–329, 333.
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 486.
- ↑ Teoria wielkiego podrywu (2007–2019) Full cast and crew. IMDb.com. [dostęp 2022-05-10].
- ↑ Radloff 2023 ↓, s. 310.
- ↑ Chuck Lorre , Chuck Lorre Productions, The Official Vanity Card Archives [online] [dostęp 2019-10-13] .
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Współtworca serialu Chuck Lorre podkreślał w wywiadach, że bohaterowie nie byli nerdami, tylko czuli się wykluczeni i wyobcowani społecznie[11].
- ↑ W ostatnim odcinku 12. serii serialu winda zostaje naprawiona[38].
- ↑ Nie jest jasne, czy Cooper zmagał się z zespołem Aspergera; Parsons twierdził, że nie ma pewności co do zdrowia psychicznego swojego bohatera, a producenci serialu podkreślali, że nie chcieli szufladkować tej postaci, stawiając mu jednoznaczną diagnozę[97].
- ↑ W jednym z odcinków bohater wytłumaczył, że trzykrotne pukanie do drzwi nie jest zaburzeniem, tylko zachowaniem wynikającym z traumy, z którą się mierzy, odkąd jako 13-latek nakrył ojca z kobietą[98].
- ↑ W jednym z odcinków serialu Młody Sheldon pojawiła się informacja, że Sheldon i Amy ma dwójkę dzieci, w tym syna Leonarda[107].
- ↑ Twórcy serialu nie nadali bohaterce nazwiska, choć przy niektórych rekwizytach, np. prawie jazdy bądź przesyłkach pocztowych, przy jej imieniu pojawiało się nazwisko London lub Teller[112].
- ↑ Drugie imię otrzymała na cześć Farrah Fawcett[143].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jessica Radloff: Teoria Wielkiego Podrywu. Za kulisami serialu, który pokochały miliony. Magda Witkowska (tłum.). Wydawnictwo SQN, 2023. ISBN 978-83-8210-981-8.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Teoria wielkiego podrywu w bazie IMDb (ang.)
- Teoria wielkiego podrywu w bazie Filmweb