Th!nk City – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Th!nk City | |
Producent | |
---|---|
Zaprezentowany | Czerwiec 2007 |
Okres produkcji | 2007–2011 (Europa) |
Miejsce produkcji | |
Poprzednik | |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | 3-drzwiowy hatchback |
Napęd | |
Długość | 3143 mm |
Szerokość | 1658 mm |
Wysokość | 1596 mm |
Rozstaw osi | 1970 mm |
Masa własna | 1038 kg |
Liczba miejsc | 2 |
Bagażnik | 350 l |
Dane dodatkowe | |
Konkurencja |
Th!nk City – elektryczny mikrosamochód produkowany pod norweską marką Th!nk w latach 2007–2012.
Historia i opis modelu
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/Think_City_%2814432171797%29.jpg/225px-Think_City_%2814432171797%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/08/Think_City_EDTA_DC_04_2011_1814.jpg/225px-Think_City_EDTA_DC_04_2011_1814.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Think.Aeroe.jpg/225px-Think.Aeroe.jpg)
Po tym, jak produkowany w latach 1999–2002 elektryczny mikrosamochód Ford Th!nk będący norwesko-amerykańskim przedsięwzięciem nie zdobył popularności i przyniósł straty, Th!nk Nordic zmieniło właściciela[1], który nie był w stanie wznowić produkcji przez kolejne 3 lata. Uległo to zmianie po ponownej zmianie właściciela w 2006 roku, który pozwolił dokończyć prace nad kolejną generacją elektrycznego mikrosamochodu firmy noszącej nową nazwę, Th!nk Global. W efekcie, w czerwcu 2007 roku zadebiutował produkcyjny Th!nk City[2].
Pod kątem wizualnym model City stanowił obszerne rozwinięcie stylistyki poprzednika, wyróżniając się niewielkim, dwubryłowym nadwoziem ze szklaną klapą bagażnika i podwójnymi lampami tylnymi. Zmiany przeszła z kolei przednia część nadwozia, którą przyozdobiły charakterystyczne, okrągłe reflektory. Podobnie jak poprzednicy, samochód posiadał nadwozie wykonane z tworzyw sztucznych[3].
Choć Th!nk City był samochodem opracowanym jako w pełni norweskie przedsięwzięcie bez amerykańskiego kapitału, jak poprzednik, to producent dla obniżenia kosztów produkcji zdecydował się zapożyczyć od Forda szereg elementów wykończenia wnętrza[4]. Z modelu Ford Focus pochodziło m.in. koło kierownicy, z Mondeo zapożyczono klamki, a kratki nawiewu i przełączniki pochodziły z Galaxy.
Wyposażenie Th!nka City było relatywnie bogate, obejmując m.in. automatyczną klimatyzację, elektrycznie ogrzewane szyby oraz lusterka, nawigację GPS, poduszkę powietrzną pasażera i kierowcy, trzypunktowe pasy bezpieczeństwa oraz system ABS. Ponadto, pojazd dostosowano też do warunków zimowych dzięki ogrzewaniu postojowemu o mocy 4 kW[2].
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]Podobnie jak poprzednicy oferowani pod markami Pivco i Ford, tak i Th!nk City wytwarzany był w norweskich zakładach Aurskog na przedmieściach Oslo[5]. Poza rodzimą Norwegią, samochód ponownie trafił do sprzedaży w Wielkiej Brytanii[5], a także innych rynkach Europy Zachodniej[5] jak Dania, Hiszpania, Szwajcaria, Francja, Finlandia czy Holandia.
W 2009 roku Th!nk podjął decyzję o zakończeniu produkcji modelu City we własnej fabryce w Aurskog i odtąd zdecydowało się ją zlecać zewnętrznemu fińskiemu przedsiębiorstwu Valmet Automotive z portowego Uusikaupunki[6]. W 2010 roku Th!nk City był najpopularniejszym mikrosamochodem elektrycznym na świecie, w niszowym wówczas rynku sprzedając się w ciągu 3 lat produkcji w 2,5 tysiąca sztukach[7].
W 2010 roku Th!nk Global otworzył pierwszy poza Europą oddział, inaugurując rozpoczęcie zarówno sprzedaży, jak i produkcji swoich mikrosamochodów w Stanach Zjednoczonych[8]. Po tym, jak w 2011 roku norweski Th!nk ogłosił bankructwo i zakończył produkcję City, a następnie próby wznowienia jego działalności podjęło przedsiębiorstwo Electric Mobility Systems. W ten sposób jeszcze przez kolejny rok wyłącznie w amerykańskich zakładach w Elkhart trwała produkcja, która zakończyła się ostatecznie w sierpniu 2012 roku[9], a Th!nk City trwale zniknął z rynku kończąc historię rozwijanego od 1991 roku projektu rozpoczątego przez model Pivco City Bee.
Dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]Th!nk City był samochodem w pełni elektrycznym rozwijającym moc 40 KM. Prędkość 50 km/h osiągano po 6,5 sekundach, 80 km/h po 16 sekundach, a maksymalna prędkość wynosiła 110 km/h. Układ napędowy współtworzyły litowo-jonowe baterie charakteryzujące się pojemnością 22 kWh dostarczała firma EnerDel[10].
Ze złączem 14A uzupełnienie stanu akumulatora ze stanu 0-80% zajmowało ok. 9,5 godziny, z kolei naładowanie do pełna wymagało według danych producenta ok. 13 godzin. Samochód był kompatybilny także z innymi rodzajami wtyczek - 10A oraz 16A. Zasięg pojazdu na jednym ładowaniu zajmował ok. 160 kilometrów[11].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ The Think City: In Norway, they’re building your first electric car. [dostęp 2021-11-28]. (ang.).
- ↑ a b Th!nk city: elektryczne autko z Norwegii. [dostęp 2021-11-28]. (pol.).
- ↑ TH!NK City - elektryczny samochód poraził premiera!. [dostęp 2021-11-28]. (pol.).
- ↑ Think City-2011. [dostęp 2021-11-28]. (ang.).
- ↑ a b c American Th!nking?: New Th!nk electric car may come to U.S.. [dostęp 2021-11-28]. (ang.).
- ↑ Think electric car set to roll out of Norway: report. [dostęp 2021-11-28]. (ang.).
- ↑ Electric Vehicle Maker Think Builds 2,500th World’s Best-Selling City Model. [dostęp 2021-11-28]. (ang.).
- ↑ Official: Think To Build Electric Cars In U.S.. [dostęp 2021-11-28]. (ang.).
- ↑ Last Think City. [dostęp 2021-11-28]. (ang.).
- ↑ Technical data. [dostęp 2021-11-28]. (ang.).
- ↑ Charging. [dostęp 2021-11-28]. (ang.).