Trichlorek boru – Wikipedia, wolna encyklopedia
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||||
Wzór sumaryczny | BCl3 | ||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Masa molowa | 117,17 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||||
Wygląd | bezbarwny gaz[1] | ||||||||||||||||||||||||||||
Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||||
Numer CAS | |||||||||||||||||||||||||||||
PubChem | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||||||
Inne aniony | |||||||||||||||||||||||||||||
Inne kationy | |||||||||||||||||||||||||||||
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Trichlorek boru, chlorek boru, BCl
3 – nieorganiczny związek chemiczny boru i chloru.
W wodzie ulega hydrolizie na kwas ortoborowy i kwas solny:
- BCl
3 + 3H
2O → H
3BO
3 + 3HCl
Jest silnym kwasem Lewisa.
Otrzymywanie
[edytuj | edytuj kod]Chlorek boru otrzymuje się działając na tlenek boru (B
2O
3) węglem i chlorem:
- B
2O
3 + 3Cl
2 + 3C → 2BCl
3 + 3CO
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Chlorek boru stosuje się:
- jako substrat przy otrzymywaniu krystalicznego boru,
- w procesie oczyszczania stopów glinu, magnezu, cynku, miedzi z azotków, węglików i tlenków,
- jako topnik przy lutowaniu stopów glinu, żelaza, cynku, wolframu, niklu i miedzi.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4 .
- ↑ a b c d e Haynes 2016 ↓, s. 4-52.
- ↑ a b c Haynes 2016 ↓, s. 6-91.
- ↑ a b Haynes 2016 ↓, s. 15-13.
- ↑ Boron trichloride (nr 295019) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2020-06-25]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3 (ang.).