USS West Virginia (SSBN-736) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia | |
Położenie stępki | 24 października 1987 |
Wodowanie | 14 października 1989 |
![]() | |
Wejście do służby | 20 października 1990[1] |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Długość | 170 metrów |
Szerokość | 10 metrów |
Zanurzenie testowe | • oficjalnie 800 stóp (243,84 m) |
Materiał kadłuba | |
Napęd | |
1 reaktor PWR GE S8G 2 turbiny o łącznej mocy 60000 KM 1 silnik pomocniczy 325 KM jedna śruba | |
Sensory | |
• AN/BQQ-6 sonar dziobowy • AN/BQR-19 sonar nawigacyjny • AN/BQS-13 sonar aktywny • TB-16 holowana antena sonaru • Radar: AN/BPS-15 albo AN/BPS-16 • Peryskopy: typ 152 i 82 | |
Uzbrojenie | |
• torpedy Mark 48 ADCAP • SLBM Trident II D-5 | |
Wyrzutnie torpedowe | • 4 wyrzutnie torpedowe Mk 68 (533 mm) |
Załoga | 155 oficerów i marynarzy |
USS West Virginia (SSBN-736) – amerykański okręt podwodny napędzany przez siłownię jądrową, przenoszący 24 pociski balistyczne SLBM typu Trident II D-5. Jeden z 14 aktualnie okrętów typu Trident / Ohio pozostających w służbie US Navy w ramach amerykańskiego systemu strategicznego odstraszania nuklearnego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ SSBN-726 Ohio-Class FBM Submarines. Global Security. [dostęp 2015-12-17]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K. J. More. Potomac Books, Inc, 2003. ISBN 1-57488-530-8.