Upłaziańska Kopka – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Upłaziańska Kopka widoczna pod Giewontem. Pod nią polana Upłaz | |
Państwo | |
---|---|
Pasmo | |
Wysokość | 1457 m n.p.m. |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Upłaziańska Kopka – nieco wyróżniające się wzniesienie w długiej północno-zachodniej grani Ciemniaka oddzielającej Dolinę Kościeliską od Doliny Miętusiej w Tatrach Zachodnich. Ma wysokość 1457 m n.p.m. (na niektórych mapach 1460 m) i znajduje się w dolnej części tego grzbietu, poniżej Pieca. Grzbietowe partie od Upłaziańskiej Kopki po Piec zajmuje trawiasta Wyżnia Upłaziańska Rówień. W masywie Upłaziańskiej Kopki znajdują się cztery grzędy oddzielające od siebie cztery dolinki i żleby: Żleb pod Wysranki, Upłaziański Żleb, Krowi Żleb i Szeroki Żleb. Najdłuższą z tych grzęd i mającą znaczenie dla turystów (prowadzi nią szlak turystyczny) jest Adamica, poprzez Upłaziański Wierszyk opadająca w widły Miętusiego Potoku i Kościeliskiego Potoku[1].
Niegdyś cały masyw Upłaziańskiej Kopki stanowił tereny pastwiskowe Hali Upłaz, a częściowo również Hali Miętusiej. Stoki pomiędzy Upłaziańską Kopką i znajdującą się poniżej polaną Upłaz wskutek nadmiernego wypasu i przepędzania nimi owiec, były niemal bezleśne i silnie zerodowane[2]. Po zniesieniu wypasu trawiaste i zerodowane tereny stopniowo zarastają lasem. Znajduje się na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego, ale odbywa się tutaj gospodarcza wycinka drzew. Dawniej w masywie Upłaziańskiej Kopki znajdowało się kilka ścieżek, ale po zniesieniu wypasu zarosły one już lasem i obecnie jedyną drogą i ścieżką jest znakowany szlak turystyczny[3].
Szlaki turystyczne
[edytuj | edytuj kod]– czerwony z Cudakowej Polany przez Adamicę, polanę Upłaz, Chudą Przełączkę i Twardy Grzbiet na Ciemniak. Czas przejścia: 3:25 h, ↓ 2:30 h[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000, Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006, ISBN 83-89580-00-4 .
- ↑ Władysław Szafer, Tatrzański Park Narodowy, Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962 .
- ↑ Władysław Cywiński, Czerwone Wierchy, część zachodnia, t. 3, Poronin: Wyd. Górskie, 1996, ISBN 83-7104-011-3 .
- ↑ Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000, Warszawa: ExpressMap Polska, 2005, ISBN 83-88112-35-X .