Urszula (album) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Wykonawca albumu studyjnego | ||||
Urszula | ||||
Wydany | ||||
---|---|---|---|---|
Nagrywany | luty-marzec 1983 w studiach Tonpressu i Polskich Nagrań w Warszawie oraz w studiu „Utopia” w Hilversum | |||
Gatunek | ||||
Długość | 42:40 | |||
Wydawnictwo | Savitor (SVT 004) | |||
Album po albumie | ||||
| ||||
Single z albumu Urszula | ||||
Urszula – pierwszy album Urszuli, wydany w 1983 nakładem wydawnictwa Savitor[1].
Lista utworów
[edytuj | edytuj kod]- Strona 1
- „Ciotka P” (muz. R. Lipko, sł. M. Dutkiewicz) – 5:05
- „Dmuchawce, latawce, wiatr” (muz. R. Lipko, sł. M. Dutkiewicz) – 5:30
- „Rodezja - finezja” (muz. R. Lipko, sł. M. Dutkiewicz) – 4:55
- „Bogowie i demony” (muz. R. Lipko, sł. M. Dutkiewicz) – 5:25
- Strona 2
- „Nie chcę do nieba” (muz. R. Lipko, sł. M. Dutkiewicz) – 4:30
- „Michelle ma belle” (muz. R. Lipko, sł. M. Dutkiewicz) – 4:15
- „Fatamorgana`82” (muz. R. Lipko, sł. M. Dutkiewicz) – 3:55
- „Totalna hipnoza” (muz. R. Lipko, sł. M. Dutkiewicz) – 4:40
- „Luz-blues, w niebie same dziury” (muz. R. Lipko, sł. M. Dutkiewicz) – 4:25
Listy przebojów
[edytuj | edytuj kod]Data premiery | Tytuł | Pozycje | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Polskie Radio Trójka[2] | Polskie Radio Jedynka[3] | |||||||||
lipiec 1982 | Fatamorgana`82 | 4 | 6 | |||||||
wrzesień 1982 | Bogowie i demony | 17 | 5 | |||||||
grudzień 1982 | Luz - blues, w niebie same dziury | 15 | 4 | |||||||
maj 1983 | Ciotka P | - | 3 | |||||||
czerwiec 1983 | Dmuchawce, latawce, wiatr | 1 | 1 | |||||||
sierpień 1983 | Michelle ma belle | 20 | 2 | |||||||
wrzesień 1983 | Rodezja - finezja | - | 2 | |||||||
listopad 1983 | Totalna hipnoza | - | 2 |
Teledyski
[edytuj | edytuj kod]W latach 1982–1983 Urszula współpracowała ze stylistką Aleksandrą Laską–Wołek. W kontrze do Izabeli Trojanowskiej, ówczesny wizerunek Urszuli był bardziej drapieżny i punk rockowy; burza włosów z różowymi pasemkami, wyregulowane i podkreślone brwi, ostry makijaż, smokey eyes i widoczny róż na policzkach[4][5][6]. Pierwsza biało–czarna sesja zdjęciowa miała miejsce na Zaciszu w Warszawie. Fotografował Tomasz Sikora[7].
W TVP3 Lublin zrealizowano recital Budki Suflera z Urszulą oraz teledyski do piosenek „Fatamorgana ’82” i „Bogowie i demony”. W TVP3 Poznań powstało nagranie koncertu Budki Suflera autorstwa Aleksandry Laski–Wołek, skąd pochodzi wideoklip „Luz-blues, w niebie same dziury”, który w notowaniu 4 z 30 stycznia 1983 zajął drugie miejsce na Telewizyjnej liście przebojów prowadzonej przez Bogdana Fabiańskiego. Ponadto powstał teledysk w scenografii, kostiumami i charakteryzacją Aleksandry Laski–Wołek do utworu Budki Suflera „Noc komety” z Felicjanem Andrzejczakiem i gościnnym udziałem Urszuli, który wygrał notowanie 6 Telewizyjnej listy przebojów z marca 1983, a z czasem stał się wokalną i wizualną klasyką rocka[8]. Kolejny wideoklip „Ciotka P.” w notowaniu 9 Telewizyjnej listy przebojów z 25 czerwca 1983 znalazł się na 4. miejscu.
Teledysk do piosenki „Dmuchawce, latawce, wiatr” kręcono na Lotnisku Lublin-Radawiec. W notowaniu 11 Telewizyjnej listy przebojów z 24 września 1983 „Dmuchawce” trafiły na 2. miejsce. Utwór doczekał się także anglojęzycznej wersji „Slowly Waking”, która była prezentowana w programie rozrywkowym Serce, czyli opowieść o panu, któremu uciekło serce (1983) w reż. Krzysztofa Bobrowskiego. Z kolei wideoklipy „Rodezja – finezja” i „Totalna hipnoza” (z charakterystycznym motywem przesuwania rąk po niewidzialnej szybie zaczerpniętym z modnego wówczas tańca breakdance) pochodziły z sylwestrowego programu rozrywkowego TVP1. „Totalna hipnoza” w notowaniu 15 Telewizyjnej listy przebojów z 28 stycznia 1984 znalazła się na 4. miejscu, a w notowaniu 16 i 17 (25 lutego 1984, 31 marca 1984) zajęła trzecie miejsce. Teledysk do piosenki „Michelle Ma Belle” nagrany został w wieżowcu Intraco podczas realizacji programu telewizyjnego Malinowy król (1984).
Twórcy
[edytuj | edytuj kod]- Urszula – śpiew
- Budka Suflera (zespół towarzyszący)
- Romuald Lipko – instrumenty klawiszowe
- Andrzej Sidło – gitary[9]
- Mieczysław Jurecki – gitara basowa
- Tomasz Zeliszewski – perkusja
oraz gościnnie
- Jan Borysewicz – gitara (w utworach: „Bogowie i demony” i „Fatamorgana '82”[10])
- Personel
- Budka Suflera – aranżacje
- PolJazz – organizacja nagrania
- Wojciech Przybylski i Jarosław Regulski – realizacja dźwięku
- Jerzy Chrzanowski – manager
- Aleksandra Laska-Wołek – projekt graficzny
- Antoni Zdebiak – foto
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Urszula „Luz-blues, w niebie same dziury”. Polski Rock. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)]. (pol.).
- ↑ Lista Przebojów Trójki - Polskie Radio Online [online], lp3.polskieradio.pl [dostęp 2017-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-20] .
- ↑ Radiowa Lista Przebojów Programu I - Lista Przebojów Programu Trzeciego [online], www.forum.lp3.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).
- ↑ Łukasz Wieliczko (2015-12-06): Do dmuchawcowej Uli mam teraz więcej sentymentu i tolerancji. „Gazeta Olsztyńska”. [dostęp 2014-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-06)]. (pol.).
- ↑ Nie tylko PRL. Facebook. [dostęp 2021-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-06)]. (pol.).
- ↑ Jacek Górski (2017-09-10): Wymarzony autograf od Urszuli. Opowiadacze Historii. [dostęp 2014-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-06)]. (pol.).
- ↑ Oryginalny projekt okładki do płyty. OneBid. [dostęp 2022-07-21]. (pol.).
- ↑ Urszula Kasprzak, Ewa Anna Baryłkiewicz: Urszula. Grupa Wydawnicza Foksal, 2022, s. 130, 154–155. ISBN 978-83-280-9679-0.
- ↑ Grzegorz Janiszewski: Dramat muzyków Budki Suflera. Komuna zniszczyła ich kariery. MSN. [dostęp 2020-01-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-02)]. (pol.).
- ↑ Jerzy Janiszewski. Budka Suflera Story, odc. 31 „Kurier Lubelski”