Zbrocze – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/09/Albion_Hospitaller_Medieval_Sword_3_%286093288678%29.jpg/220px-Albion_Hospitaller_Medieval_Sword_3_%286093288678%29.jpg)
Zbrocze – płytkie zagłębienie wytwarzane na głowni broni białej (wzdłuż jej osi). Funkcją zbrocza jest zwiększenie sztywności i wytrzymałości głowni, co jednocześnie umożliwia zredukowanie jej masy względem egzemplarzy nie wyposażonych w ten element[a].
Zbrocze najczęściej występuje w formie pojedynczego zagłębienia, ale zdarzają się również formy podwójne lub potrójne (rzadziej w większej liczbie). Wąskie zbrocze określane jest jako bruzda, natomiast jego najwęższy rodzaj jako strudzina lub struzina.
Popularnym błędem jest interpretowanie funkcji zbrocza jako elementu którym ma spływać krew po ugodzeniu ofiary, w rzeczywistości jest to jednak wyłącznie element konstrukcyjny - technologiczny.
- Bruzda (podwójna)
- Strudzina (potrójna)
- Przykład techniki wykuwania zbrocza
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Uzyskanie analogicznej wytrzymałości w głowni o płaskim płazie (bez zbrocza), będzie wymagało użycia większej ilości surowca, co przekłada się na ciężar.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski: Słownik uzbrojenia historycznego. Warszawa: PWN, 2010, s. 4. ISBN 978-83-01-16260-3.