Zygmunt Greń – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | polska |
Język | polski |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki | |
Ważne dzieła | |
Olśnienie (powieść) | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Zygmunt Greń (ur. 12 kwietnia 1930 w Siedlcach, zm. 24 sierpnia 2012 w Krakowie) – polski krytyk teatralny i literacki, eseista.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem Stanisława Grenia, oficera i Marii z Marciniaków. Do 1939 mieszkał z rodzicami w Poznaniu. W czasie okupacji niemieckiej przebywał w Sterdyni w woj. warszawskim. Po wojnie przeniósł się do Krakowa gdzie zdał maturę w II Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego i studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz dziennikarstwo w Wyższej szkole nauk Społecznych[1].
Debiutował w 1950 recenzjami w tygodniku Odrodzenie. W tym samym roku został sekretarzem redakcji Dziennika Literackiego. W 1951 został członkiem ZLP i rozpoczął pracę w Życiu Literackim. W 1984 roku uhonorowany Nagrodą im. Kazimierza Wyki[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Julia Pitera we: Współcześni pisarze polscy i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny. Tom 3. Warszawa: 1994, s. 146-147. ISBN 83-02-05636-7.
- ↑ Nagroda im. Kazimierza Wyki. [dostęp 2014-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-02)].