Żyły nabrzuszne górne – Wikipedia, wolna encyklopedia
Żyły nabrzuszne górne (łac. venae epigastricae superiores) – w anatomii człowieka żyły odprowadzające krew z przedniej ściany brzucha. Żyły te wstępują z przedniej ściany brzucha na przednią ścianę klatki piersiowej przez szczelinę pomiędzy częścią mostkową przepony a jej częścią żebrową (trójkąt mostkowo-żebrowy) razem z tętnicą nabrzuszną górną, której towarzyszą w swoim przebiegu[1][2][3]. W okolicy mostka, do tyłu od chrząstek żebrowych, łączą się z żyłami mięśniowo-przeponowymi, tworząc żyły piersiowe wewnętrzne[1][4]. Tworzą zespolenia z żyłami nabrzusznymi dolnymi[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Polska Akademia Nauk Wydział Nauk Medycznych , Wielki słownik medyczny, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1996, s. 1621, ISBN 83-200-1923-0 .
- ↑ Adam Bochenek , Michał Reicher , Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, s. 692, ISBN 978-83-200-4323-5 .
- ↑ Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 221.
- ↑ Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 395.
- ↑ Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 422.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adam Bochenek , Michał Reicher , Anatomia człowieka. Tom III. Układ naczyniowy, wyd. IX, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, ISBN 978-83-200-3257-4 .