100 Pułk Zmechanizowany – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1989 |
Rozformowanie | 1995 |
Tradycje | |
Rodowód | |
Kontynuacja | |
Organizacja | |
Numer | JW 3749[1] |
Dyslokacja | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
100 Pułk Zmechanizowany im. Bohaterów Westerplatte (100 pz) – dawny oddział Wojsk Zmechanizowanych Sił Zbrojnych RP.
W marcu 1989 roku 1 Warszawski Pułk Czołgów Średnich im. Bohaterów Westerplatte został przeformowany w 100 Pułk Zmechanizowany. Oddział stacjonował w garnizonie Elbląg i wchodził w skład 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej. W 1995 roku został przeformowany w 14 Brygadę Zmechanizowaną.
Dowódcy pułku
[edytuj | edytuj kod]- ppłk dypl. Lech Stefaniak (1989-1991)
- ppłk dypl. Ryszard Sorokosz (1991-1995)
Skład organizacyjny
[edytuj | edytuj kod]- Dowództwo i sztab
- kompania łączności
- pluton regulacji ruchu
- 1 batalion zmechanizowany
- 2 batalion zmechanizowany
- 1 batalion czołgów
- 2 batalion czołgów
- dywizjon artylerii samobieżnej
- dywizjon przeciwlotniczy
- bateria przeciwpancerna
- kompania saperów
- kompania rozpoznawcza
- kompania zaopatrzenia
- kompania remontowa
- kompania medyczna
- pluton chemiczny
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Benon Miśkiewicz , Wojsko polskie w XX wieku, Poznań: wydawnictwo Kurpisz, 2006, ISBN 83-89738-76-7, OCLC 69270962 .
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie Wojska Lądowe w latach 1945-1960, Toruń 2004.