9 Batalion Rozpoznawczy – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1949 |
Rozformowanie | 2010 |
Tradycje | |
Święto | 29 kwietnia |
Rodowód | 41 kompania rozpoznawcza |
Organizacja | |
Numer | JW 2949 i JW 2943[1] |
Dyslokacja | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
9 Batalion Rozpoznawczy Strzelców Konnych (9 br) – pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego (Jednostka Wojskowa Nr 2949 i 2943).
Batalion sformowany został w 1949, w garnizonie Żagań, w składzie 11 Zmotoryzowanej Dywizji Piechoty. W 1953 dyslokowany został do garnizonu Żary. W 1961 przeformowany w 41 Kompanię Rozpoznawczą. W 1969, w garnizonie Żagań, odtworzony jako 9 Batalion Rozpoznawczy 11 Drezdeńskiej Dywizji Pancernej. Z dniem 29 kwietnia 1993 jednostka przyjęła dziedzictwo tradycji 10 Pułku Strzelców Konnych (1918-1947) i otrzymała nazwę wyróżniającą "Strzelców Konnych", a dzień 29 kwietnia ustanowiony został Świętem Batalionu[2]. W grudniu 1993 jednostka przemianowana została na 10 Batalion Rozpoznawczy Strzelców Konnych. W 2010 batalion rozformowano.
Żołnierze batalionu
[edytuj | edytuj kod]Skład organizacyjny
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/BRDM_2_TBiU_24.jpg/250px-BRDM_2_TBiU_24.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/55/Bwp_4BKPanc.jpg/250px-Bwp_4BKPanc.jpg)
dowództwo i sztab
- kompania rozpoznawcza na BRDM
- 2 plutony rozpoznawcze
- pluton rozpoznawczy płetwonurków
- kompania rozpoznawcza na BWP-1
- 3 plutony rozpoznawcze
- kompania specjalna
- grupa dowodzenia
- 5 grup rozpoznawczych
- grupa płetwonurków
- grupa łączności
- instruktor spadochronowy + układacz spadochronów
- kompania rozpoznania radioelektronicznego
- grupa analizy informacji
- pluton rozpoznania systemów radiolokacyjnych
- pluton rozpoznania radiowego UKF
- pluton namierzania radiowego UKF
- pluton technicznego rozpoznania pola walki
- pluton łączności
- pluton remontowy
- pluton zaopatrzenia
- pluton medyczny
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Spis zespołów archiwalnych Archiwum Wojskowego w Oleśnicy
- ↑ Decyzja Nr 22/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 kwietnia 1993 r. (Dz. Rozk. MON z 1993 r. poz. 15).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- J. Kajetanowicz, Polskie wojska lądowe w latach 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne, uzbrojenie, Toruń 2004, ISBN 83-88089-12-9
- Paweł Piotrowski , Śląski Okręg Wojskowy. Przekształcenia organizacyjne 1945-1956, Warszawa: „Trio”, 2003, ISBN 83-88542-53-2, OCLC 830528040 .
- Wiesław Chłopek, 11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego. Zarys dziejów, Wydawnictwo "Chroma", Żary 2005, wyd. I, ISBN 83-922412-3-1