Aleksander Osipowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 18 lipca 1889 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 1940 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | 85 Pułk Strzelców Wileńskich, |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Aleksander Osipowski (ur. 18 lipca 1889 w Paszkowie, zm. 1940 w ZSRR) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, burmistrz w II Rzeczypospolitej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 18 lipca 1889 w Paszkowie[1]. Był synem Stanisława. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 1 czerwca 1921, w stopniu porucznika, pełnił służbę w I Litewsko-białoruskim batalionie etapowym, a jego oddziałem macierzystym był 85 pułk piechoty[2]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 591. lokatą w korpusie oficerów piechoty[3]. W latach 20. kontynuował służbę w 85 pp w Nowej Wilejce[4][5][6]. W 1932 był oficerem kadrze naukowej Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie[7]. Następnie był oficerem Korpusu Ochrony Pogranicza[8]. Później został przeniesiony w stan spoczynku.
Jako emerytowany oficer był burmistrzem Mostów Wielkich[9]. W styczniu 1937 został wybrany przez radę miasta Skała nad Zbruczem na urząd burmistrza tego miasta[10].
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. W 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/4-4 oznaczony numerem 2171)[11]. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Od 26 kwietnia 1931 był mężem Heleny Derza.
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1937)[12][13]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Aleksander Osipowski. ogrodywspomnien.pl. [dostęp 2015-11-16].
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 220.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 47.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 370, 409.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 321, 354.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 99, 186.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 41, 808.
- ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 34.
- ↑ Ryszard Czarnecki: Czwarty Katyń. ryszardczarnecki.blog.onet.pl, 2015-10-12. [dostęp 2015-11-18].
- ↑ Nowy burmistrz w Skale nad Zbruczem. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 23 z 30 stycznia 1937.
- ↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 68. [dostęp 2015-11-15].
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 97 „za zasługi w służbie wojskowej”.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 19 marca 1937 roku, s. 11.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Warszawa: Dep. Piech. MSWojsk., 1935.