K-53 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Klasa | |
---|---|
Projekt | 671 (Jorsz) |
Oznaczenie NATO | Victor I |
Historia | |
Stocznia | |
Początek budowy | 16 grudnia 1964 |
Wodowanie | 15 marca 1969 |
![]() | |
Nazwa | K-53, B-53 |
Wejście do służby | 30 września 1969 |
![]() | |
Nazwa | B-53 |
Wejście do służby | 1991 |
Wycofanie ze służby | 1 września 1995 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Długość | 89 metrów |
Szerokość | 10,6 metra |
Zanurzenie | 7,2 metra |
Zanurzenie testowe | 400 metrów |
Rodzaj kadłuba | |
Materiał kadłuba | |
Napęd | |
2 reaktory WM-4P 1 turbina parowa (31 000KM) 1 śruba | |
Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Uzbrojenie | |
18 torped ZOP | |
Wyrzutnie torpedowe | 6 x 533 mm |
Załoga | 76 |
K-53, później B-53 – radziecki myśliwski okręt podwodny z napędem jądrowym projektu 671 (NATO: Victor I). Budowę okrętu rozpoczęto 16 grudnia 1964 roku, 15 marca 1969 roku zwodowano go w Zakładzie nr 402 w Leningradzie. Jednostka została przyjęta do służby w marynarce radzieckiej 30 września 1969 roku, gdzie służyła we Flocie Północnej do 1993 roku.
Okręt został zbudowany w układzie dwukadłubowym, z kadłubem sztywnym wykonanym ze stali o zwiększonej ciągliwości AK-29. Okręt o długości 93 metrów wypierał na powierzchni 3650 ton i 4830 ton w zanurzeniu. Napęd jądrowy zapewniany przez dwa reaktory wodno-ciśnieniowe WM-4P z jedną turbiną parową o mocy 31 000 KM, wraz z opływowym kadłubem lekkim i kioskiem zapewniał mu prędkość podwodną 33 węzłów. Jednostka została wyposażona w sześć wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm dla 18 torped przeciwpodwodnych oraz aktywno-pasywny sonar Rubin MGK-300.
Podstawowym zadaniem operacyjnym okrętu było zwalczanie amerykańskich strategicznych okrętów rakietowych systemu Polaris-Poseidon oraz nuklearnych myśliwskich okrętów podwodnych państw NATO.
29 sierpnia 1991 roku wraz z innymi okrętami tego typu został przeklasyfikowany z krążowniczego okrętu podwodnego na duży okręt podwodny, co pociągnęło zmianę oznaczenia z litery K na B[1][2]. Po rozpadzie ZSRR okręt został przejęty przez marynarkę Rosji.
Okręt wycofano formalnie ze służby 1 września 1995 roku[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Pawłow 1997 ↓, s. 27.
- ↑ Iljin i Kolesnikow 2000 ↓, s. 17.
- ↑ Pawłow 1997 ↓, s. 143.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K.J. More. Potomac Books, Inc, 2003. ISBN 1-57488-530-8.
- Project 671 Victor class - ship list. GlobalScurity.org. [dostęp 2017-09-24]. (ang.).
- Władimir Iljin, Aleksandr Kolesnikow. Otieczestwiennyje atomnyje podwodnyje łodki. „Tiechnika i Woorużenije”. 5-6/2000, maj-czerwiec 2000. (ros.).
- Aleksandr Pawłow: Wojennyje korabli Rossii 1997–1998 g. Wyd. V. Jakuck: 1997. (ros.).