Charlotte Perrelli – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Charlotte Perrelli podczas występu na Het Grote Songfestivalfeest, 2019. | |
Imię i nazwisko | Anna Jenny Charlotte Perrelli |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Gatunki | |
Zawód | |
Aktywność | od 1987 |
Wydawnictwo | Stockhouse (1999–2008; od 2009) |
Zespoły | |
Wizex, Anders Engbergs | |
Strona internetowa |
Anna Jenny Charlotte Perrelli, z domu Nilsson (ur. 7 października 1974 w Hovmantorp) – szwedzka piosenkarka, pisarka i prezenterka telewizyjna.
Dwukrotna zwyciężczyni programu Melodifestivalen (1999, 2008). Laureatka 44. Konkursu Piosenki Eurowizji (1999).
Młodość
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się w Hovmantorpii w gminie Lessebo. Mając 13 lat, dołączyła do lokalnego zespołu tanecznego Bengt Ingvars, działającego w Hovmantorp w prowincji Smalandia w południowej Szwecji. Z czasem grupa zmieniła nazwę na Bengt Ingvars med Charlotte. Uczęszczała do Wyższej Szkoły Artystycznej w Växjö, gdzie równolegle występowała jako liderka zespołu Kendix.
Kariera muzyczna
[edytuj | edytuj kod]W 1994 rozpoczęła karierę wokalną w zespole tanecznym Andersa Engbergsa, z którym wydała dwa albumy studyjne. W 1997 odeszła z grupy i nawiązała współpracę z zespołem Wizex, z którym wydała kolejne dwie płyty w swoim dorobku, Mot nya mål i Tusen och en natt. Za pierwszy byli nominowany do nagrody Grammi w kategorii „najlepszy album”, a za drugi odebrali status złotej płyty za wysoką sprzedaż w Szwecji.
W 1999 wzięła udział w Melodifestivalen, krajowych eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji, do których zgłosiła się z utworem „Tusen och en natt”. W finale zdobyła największą liczbę 217 punktów od jurorów i telewidzów, zostając reprezentantką Szwecji podczas 44. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Jerozolimie[1][2]. Po finale eliminacji nagrała anglojęzyczną wersję piosenki („Take Me to Your Heaven”), z którą 29 maja zwyciężyła w finale Eurowizji, zdobywszy 163 punkty[3]. Po wygranej w konkursie wyruszyła w trasę koncertową po Europie oraz zaczęła pracę nad materiałem na debiutancki album, zatytułowany po prostu Charlotte. Z powodu konfliktu z krajowym nadawcą SVT nie wystąpiła jako gość specjalny podczas finału 45. Konkursu Piosenki Eurowizji, co uchodzi za tradycję konkursu.
W 2001 wydała drugi album studyjny pt. Miss Jealousy, który promowała singlem „You Got Me Going Crazy”. Po wydaniu płyty wyruszyła w kolejną trasę koncertową po kilku krajach w Europie oraz po Nowej Zelandii. W 2003 poprowadziła pierwszy koncert półfinałowy podczas Melodifestivalen 2003[4], zadebiutowała w roli Marii Magdaleny w szwedzkiej wersji musicalu Jesus Christ Superstar[5] i wydała singiel „Broken Heart”, który zapowiedziała album pt. Gone Too Long wydany w 2004[6]. Z płytą dotarła do pierwszego miejsca krajowej listy sprzedaży. Album promowała także singlem „A Million Miles Away”[7]. Latem wystąpiła podczas trasy koncertowej Rhapsody in Rock. Na początku 2005 zasiadła w komisji jurorskiej programu Inför Eurovision, podczas którego oceniane były eurowizyjne propozycje biorące udział w 50. Konkursie Piosenki Eurowizji.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4f/Flickr_-_proteusbcn_-_Semifinal_2_Eurovision_2008_%2814%29.jpg/220px-Flickr_-_proteusbcn_-_Semifinal_2_Eurovision_2008_%2814%29.jpg)
W 2006 wydała album studyjny pt. I din röst, który nagrała ku czci Moniki Zetterlund[8]. W 2007 odbyła trasę koncertową po Szwecji i wydała dwa premierowe single: „Som du” i „Jag är tillbaks”. W 2008 z utworem „Hero” zwyciężyła w finale programu Melodifestivalen 2008[9][10][11], dzięki czemu reprezentowała Szwecję w 53. Konkursie Piosenki Eurowizji. Przed konkursem była jedną z faworytek do wygrania w finale[12], jednak 24 maja zajęła w nim dopiero 18. miejsce[13]. Po udziale w konkursie zajęła z „Hero” piąte miejsce na Sopot Hit Festiwal 2008. W tym samym czasie zaczęła przygotowania do festiwalu Rhapsody in Rock, podczas którego występowała z Robertem Wellsem, a latem wystąpiła z nim podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Pekinie. W sierpniu podpisała kontrakt płytowy z chińską wytwórnią płytową, która wydała jej album pt. Hero w Chinach[14]. Jesienią 2008 rozpoczęła pracę nad świątecznym albumem pt. Rimfrostjul, który wydała w listopadzie tego samego roku[15]. W tym czasie zaśpiewała gościnnie w kilku programach telewizyjnych, m.in. Sommarkrysset, Victoriadagen i Nationaldagen, a także wystąpiła w charakterze trenera wokalnego w jednym z odcinków Idola. Na początku 2009 wyleciała do Pekinu, gdzie pojawiła się w kilku programach telewizyjnych.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Charlotte_Perrelli_By_Daniel_%C3%85hs_Karlsson.jpg/220px-Charlotte_Perrelli_By_Daniel_%C3%85hs_Karlsson.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f8/Charlotte_Perrelli_By_Daniel_%C3%85hs.jpg/220px-Charlotte_Perrelli_By_Daniel_%C3%85hs.jpg)
W lipcu 2009 wystąpiła podczas parady szlagierów organizowanej w Sztokholmie. W kolejnych miesiącach nagrała z Magnusem Carlssonem singiel „Mitt livs gemal”, który został zaprezentowany podczas ślubu szwedzkiej pary królewskiej w czerwcu 2010. W grudniu wyruszyła w trasę koncertową po szwedzkich kościołach w celach promocji świątecznej płyty Rimfrostjul. W listopadzie 2011 potwierdziła, że wcieli się w postać Evy Peron w inscenizacji musicalu Evita, wystawianej w Malmö Opera, a także ogłosiła udział w Melodifestivalen 2012, do których zgłosiła się z utworem „The Girl”. Wystąpiła podczas czwartego półfinału eliminacji i zajęła piąte miejsce, nie kwalifikując się do rundy finałowej[16]. Po udziale w selekcjach wydała album pod tym samym tytułem, na którym znalazła się m.in. piosenka „Little Braveheart”, nagrana w duecie z Kate Ryan[17]. Latem 2012 powróciła do występów w musicalu Evita. W grudniu 2013 wydała album pt. Min barndoms jul.
W 2016 miała poprowadzić drugi półfinał Melodifestivalen[18], ale ostatecznie wystąpiła jako gość artystyczny wydarzenia[19]. W lutym 2017 wystąpiła z piosenką „Mitt liv” w pierwszym półfinale Melodifestivalen 2017 i zajęła w nim ostatnie miejsce. W 2021 z utworem „Still Young” wzięła udział w programie Melodifestivalen 2021[20].
Działalność pozamuzyczna
[edytuj | edytuj kod]W latach 1997–1998 grała trenerkę Millan Svensson w serialu Vita lögner.
W 2000 została okrzyknięta „najseksowniejszą Szwedką” według czytelników magazynu „Café”.
Współprowadziła koncerty Melodifestivalen 2003 i Melodifestivalen 2004[21] oraz program Tillsammans för världens barn (2006), a także była gospodynią programu typu talent show dla dzieci Super Troupers. Była jurorką w programie Talang (2009–2011).
Wydała dwie książki dotyczące fitnessu, Kan du Kan jag (2010) i Kan jag kan du: Träna med Charlotte (2012).
W 2012 wypuściła własną linię perfum i kosmetyków The Girl.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]W 2003 wyszła za mąż za szwedzko-włoskiego restauratora Nicola Ingrossiego, brata Emilio Ingrosso, który ożenił się z inną szwedzką wokalistką, Pernillą Wahlgren. Z powodu sporów z rodziną Ingrosso, artystki postanowiły zmienić swoje nazwiska na Perrelli. Charlotte i Nicola doczekali się dwójki synów: Angelo (ur. 2004) i Alessio (ur. 2005). W czerwcu 2008 para ogłosiła separację[22], we wrześniu kolejnego roku małżeństwo wniosło pozew o rozwód.
W 2012 zaczęła spotykać się z Andersem Jensenem, z którym doczekała się syna, Adriana Romeo Perrelli-Jensena, który przyszedł na świat 30 lipca 2013[23]. 29 sierpnia 2015 w Château d’Esclimont Perrelli i Jensen wzięli ślub[24].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]Albumy studyjne
[edytuj | edytuj kod]- Charlotte (1999)
- Miss Jealousy (2001)
- Gone too long (2004)
- I din röst (2006)
- Hero (2008)
- The Girl (2012)
- Min barndoms jul (2013)
Albumy świąteczne
[edytuj | edytuj kod]- Rimfrostjul (2008)
Single
[edytuj | edytuj kod]- 1999 – „Take Me to Your Heaven”
- 1999 – „I Write You a Lovesong”
- 2000 – „Damn You”
- 2001 – „You Got Me Going Crazy”
- 2001 – „Miss Jealousy”
- 2003 – „Broken Heart”
- 2004 – „Million Miles Away”
- 2006 – „I din röst”
- 2006 – „Jag är tillbaks”
- 2008 – „Hero”
- 2008 – „Bullet”
- 2008 – „Addicted”
- 2012 – „The Girl”
- 2012 – „Little Braveheart”
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Melodifestivalen 1999. svt.se. [dostęp 2013-03-14]. (szw.).
- ↑ HISTORIA SZWECJI NA ESC – 1999. dziennik-eurowizyjny.blog.pl. [dostęp 2013-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-20)].
- ↑ Eurovision Song Contest 1999 Scoreboard. eurovision.tv. [dostęp 2013-03-14].
- ↑ Bjørn Erik Opheim: Charlotte Nilsson hosts first Swedish preselection. esctoday.com, 2003-01-17. [dostęp 2013-10-06]. (ang.).
- ↑ Bjørn Erik Opheim: Charlotte Nilsson to play Mary Magdalene. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2002-11-23. [dostęp 2014-07-20]. (ang.).
- ↑ Charlotte Perrelli – Gone Too Long. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
- ↑ Charlotte* – Million Miles Away. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
- ↑ Charlotte Perrelli – I din röst. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
- ↑ Andreas Schacht: Charlotte Perrelli wins Melodifestivalen!. [w:] Europejska Unia Nadawców [on-line]. eurovision.tv, 2008-03-15. [dostęp 2013-06-06]. (ang.).
- ↑ Melodifestivalen 2008. [w:] SVT [on-line]. svt.se. [dostęp 2013-04-28]. (szw.).
- ↑ Melodifestivalen 2008 Statistic. [w:] SVT [on-line]. svt.se. [dostęp 2013-06-06]. (szw.).
- ↑ Charlotte wysuwa się na czoło. [w:] OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org. [dostęp 2013-03-15].
- ↑ Sweden in Eurovision Song Contest. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-06-06].
- ↑ Charlotte Perrelli – Hero. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
- ↑ Charlotte Perrelli – Rimfrostjul. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
- ↑ Danny Saucedo: „Jag är riktigt sugen på Eurovision”. www.svt.se. [dostęp 2013-03-15]. (szw.).
- ↑ Charlotte Perrelli – The Girl. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
- ↑ Lina Åhman: Charlotte Perrelli leder Melodifestivalen 2016 i Malmö med Gina Dirawi. svt.se, 2015-11-17. [dostęp 2016-02-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-22)]. (szw.).
- ↑ Så blir Charlotte Perrellis nya roll i Melodifestivalen 2016. svt.se, 2016-02-03. [dostęp 2016-02-13]. (szw.).
- ↑ Krzysztof Stefaniak: Melodifestivalen 2021: poznaj uczestników!. [w:] Eurowizja.org [on-line]. [dostęp 2020-12-05]. (pol.).
- ↑ Melodifestivalen 2004. svt.se. [dostęp 2013-10-10]. (szw.).
- ↑ De tar time out. [w:] Aftonbladet [on-line]. www.aftonbladet.se, 2008-06-09. [dostęp 2014-07-21]. (szw.).
- ↑ Nu avslöjar Perrelli sin nyfödde sons namn. [w:] Expressen [on-line]. www.expressen.se, 2013-08-10. [dostęp 2014-07-21]. (szw.).
- ↑ Perrelli har sagt ja till sin kärlek Anders. expressen.se, 2015-08-29. [dostęp 2016-02-13]. (szw.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Om Charlotte. charlotteperrelli.com. [dostęp 2012-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)]. (szw.).
- Charlotte Perrelli. discogs.com. [dostęp 2012-02-26]. (ang.).