Emil Stanisław Rappaport – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Emil Stanisław Rappaport w 1919 roku | |
Data i miejsce urodzenia | 8 lipca 1877 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 10 lub 11 sierpnia 1965 |
Zawód, zajęcie | |
Tytuł naukowy | profesor, sędzia Sądu Najwyższego |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Emil Stanisław Rappaport (ur. 8 lipca 1877 w Warszawie, zm. 10 lub 11 sierpnia 1965 w Łodzi) – polski prawnik pochodzenia żydowskiego[1], specjalista prawa karnego, do roku 1939 profesor Wolnej Wszechnicy Polskiej, od roku 1948 profesor zwyczajny Uniwersytetu Łódzkiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e6/Emil_Stanis%C5%82aw_Rappaport_%28gr%C3%B3b%29_01.jpg/240px-Emil_Stanis%C5%82aw_Rappaport_%28gr%C3%B3b%29_01.jpg)
Syn Feliksa i Justyny z Bauerertzów. Ukończył V Gimnazjum Męskie w Warszawie (1897). W latach 1897–1901 studiował na Wydziale Prawa rosyjskiego Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. W roku 1910 uzyskał stopień doktora prawa na uniwersytecie w Neuchâtel w Szwajcarii. W latach 1907–1908 i 1914-1918 był wykładowcą prawa karnego i międzynarodowego na Wydziale Humanistycznym Towarzystwa Kursów Naukowych w Warszawie[2].
Był pracownikiem Komisji Prawno-Wojskowej i Komisji Prawa Karnego Tymczasowej Rady Stanu[3]. W latach 1917–1919 był sędzią Sądu Apelacyjnego w Warszawie, a w latach 1919–1951 – sędzią Sądu Najwyższego. W czerwcu 1946 roku został powołany na członka Najwyższego Trybunału Narodowego. Od roku 1960 emerytowany.
Zmarł 10 lub 11[4] sierpnia 1965[4]. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 201-1-17,18)[4].
Jego żoną była Sabina z domu Jakacka (1888–1968)[4].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (8 listopada 1930)[5][6]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923)[7]
- Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1937)[8]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955)[9]
- Wielki Oficer Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia)[6]
- Wielki Oficer Orderu św. Sawy (Jugosławia)[6]
- Wielki Oficer Orderu Nilu (Egipt)[6]
- Komandor Orderu Korony (Belgia)[6]
- Oficer Orderu Legii Honorowej (Francja)[6]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Janusz Niedziela w: The International Conference to Commemorate Jewish Lawyers and Jurist in Poland and Mark their Contribution to the Polish Legal System, op. cit. The International assocition of Jewish Lawyers and Jurist. Nr 28, 2001
- ↑ Dziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, s.130, Podkarpacka BC – wersja elektroniczna
- ↑ Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 220, 225.
- ↑ a b c d Cmentarz Stare Powązki: RAPPAPORTOWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2017-02-28] .
- ↑ M.P. z 1930 r. nr 260, poz. 351 „za zasługi na polu nauki, organizacji i administracji sądownictwa oraz na polu reprezentowania prawnictwa polskiego na terenie międzynarodowym”.
- ↑ a b c d e f Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 632.
- ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 20.
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 411 „za zasługi na polu pracy w sądownictwie”.
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400 Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/198 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego, s. 1634.