Tadeusz Dziurzyński (prawnik) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo działania | |
---|---|
Data urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Profesor nauk prawnych | |
Doktorat | |
Habilitacja | |
Profesura | |
uczelnia |
Tadeusz Dziurzyński (ur. 26 października 1879[1], zm. 7 listopada 1962 w Krakowie) – prawnik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, sędzia Sądu Krajowego w Krakowie.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Jana i Bronisławy z Warmskich[1]. W 1906 roku uzyskał stopień doktora praw, w 1912 roku habilitację. Od 1919 roku był profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Jagiellońskiego[1], zaś profesorem zwyczajnym prawa handlowego i wekslowego został w 1920 roku. W latach 1929 – 1939 kierował seminarium z dziedziny prawa handlowego i wekslowego w Uniwersytecie Jagiellońskim. Był również członkiem Komisji Kodyfikacyjnej RP. Był Dziekanem Wydziału Prawa w latach: 1922-1923, 1928-1929 i 1932-1933, w roku akademickim 1938-1939 został prorektorem. Został aresztowany 6 listopada 1939 przez Niemców w trakcie Sonderaktion Krakau. Po zwolnieniu uczestniczył w tajnym nauczaniu Akademii Handlowej. Egzaminował z prawa handlowego, wekslowego i czekowego[2]. Od listopada 1939 do lutego 1940 był więziony w Krakowie, Wrocławiu i obozie w Sachsenhausen. Po zwolnieniu uczestniczył w tajnym nauczaniu Akademii Handlowej. Egzaminował z prawa handlowego, wekslowego i czekowego. Po wojnie wykładał prawo handlowe i cywilne na I roku studiów. Współautor w 1936 jednego z najbardziej znanych komentarzy do kodeksu handlowego. 25 stycznia 1957 przywrócony do pracy na Uniwersytecie Jagiellońskim[3].Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera Gd południe, grobowiec 19, brak odnoszącej się do niego inskrypcji)[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, (Przedr. fotooffs., oryg.: Warszawa : Wydaw. Głównej Księgarni Wojskowej, 1938.), Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 161 .
- ↑ Zarys biografii na stronie "Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956"
- ↑ "Alma Mater" numer specjalny 188 wyd. 2016 s.16
- ↑ "Szlakiem pamięci. Groby profesorów UJ na Cmentarzu Rakowickim" wyd. Dziennik Polski Kraków Listopad 2010