Freddie Wolff – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 13 października 1910 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 26 stycznia 1988 | |||||||||
Wzrost | 184 cm | |||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||
| ||||||||||
Odznaczenia | ||||||||||
Frederick Ferdinand „Freddie” Wolff CBE (ur. 13 października 1910 w Hongkongu, zm. 26 stycznia 1988 w Marylebone w Londynie[1]) – brytyjski lekkoatleta (sprinter), mistrz olimpijski z 1936.
Specjalizował się w biegu na 400 metrów. Na igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie był członkiem zwycięskiej sztafety 4 × 400 metrów, która oprócz zdobycia złotego medalu ustanowiła również rekord Europy wynikiem 3:09,0[1][2]. Sztafeta biegła w składzie: Wolff, Godfrey Rampling, Bill Roberts i Godfrey Brown[1].
Wolff był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 440 jardów w 1933[3].
Służył w piechocie w randze kapitana w trakcie II wojny światowej[1].
Po zakończeniu kariery lekkoatletycznej pracował w rodzinnym przedsiębiorstwie handlu metalami Rudolf Wolff & Co.. W latach 70. przewodniczył giełdzie metali London Metal Exchange. W 1975 został komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Freddie Wolff [online], olympedia.org [dostęp 2020-08-08] (ang.).
- ↑ Mirko Jalava (red.): Göteborg 2006 Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 374.
- ↑ British Athletics Championships 1919-1939 [online], GBRAthletics [dostęp 2014-01-04] (ang.).