Jeleniowski Park Krajobrazowy – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
park krajobrazowy | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Położenie | |
Mezoregion | |
Data utworzenia | 1988 |
Akt prawny | Uchwała Nr XXVI/124/88 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Tarnobrzegu z dnia 30 marca 1988 r.[1] |
Powierzchnia | 42,182 km² |
Powierzchnia otuliny | 106,38 km² |
Obszary chronione | rezerwaty przyrody: 3 w parku, 1 w otulinie |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Jeleniowski Park Krajobrazowy – park krajobrazowy położony w województwie świętokrzyskim. Obejmuje tereny Pasma Jeleniowskiego, Gór Świętokrzyskich, oraz przylegające do niego doliny rzek Dobruchny i Koprzywianki. Zajmuje powierzchnię 42,182 km², a jego otulina 106,38 km²[1].
Rezerwaty przyrody na terenie parku
[edytuj | edytuj kod]- Góra Jeleniowska
- Małe Gołoborze
- Szczytniak
- Wąwóz w Skałach (w otulinie)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Jeleniowski Park Krajobrazowy. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-06-14].