Macelowy Potok – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Zlewnia Macelowego Potoku i Dunajec | |
Kontynent | |
---|---|
Państwo | |
Potok 3 rzędu | |
Źródło | |
Wysokość | 683 m n.p.m. |
Współrzędne | |
Ujście | |
Recypient | Dunajec |
Miejsce | |
Wysokość | ok. 450 m n.p.m. |
Współrzędne | |
Położenie na mapie gminy Czorsztyn ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego ![]() |
Macelowy Potok – potok spływający z południowych stoków Pienin[1]. Powstaje powyżej Macelowego Wąwozu z połączenia Kirowego Potoku i Czarnego Potoku[2]. Górnym biegiem Macelowego Potoku jest Czarny Potok[3] powstający na wysokości 683 m. Obydwa potoki mają swoje źródła w Pieninach Czorsztyńskich pod szczytami Nowej Góry i Cyrlowej Skały. Macelowy Potok spływa w południowo-wschodnim kierunku przez Macelowy Wąwóz i pola uprawne Sromowiec Niżnych, gdzie zmienia kierunek na północno-wschodni. Przepływa przez Rówień i uchodzi do Dunajca pod Facimiechem u podnóża Ostrej Skały. Jego dopływami są: Kirowy Potok, Kotłowy Potok, Korciepczany Potok i Szopczański Potok, również spływające z Pienin Czorsztyńskich[2].
Jest jednym z większych pienińskich potoków. Górna jego część (do wylotu z Macelowego Wąwozu) znajduje się na obszarze Pienińskiego Parku Narodowego[1]. W wylocie jego doliny do Dunajca odkryto znaleziska świadczące o pobycie tutaj 9 tysięcy lat przed naszą erą (późny paleolit) zbieracko-łowieckiej ludności należącej do tzw. kultury tylczakowej. Były to kamienne ostrza broni drzewcowej i narzędzia do obróbki skóry i kości (drapacze, rylce, półtylczaki)[4].
Cała zlewnia Macelowego Potoku znajduje się w obrębie wsi Sromowce Niżne w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Czorsztyn[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:20 000, Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart, lipiec 2006, ISBN 83-87873-07-1 .
- ↑ a b c Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [online] [dostęp 2021-10-11] .
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 153, ISBN 83-239-9607-5 .
- ↑ Oficjalna strona PPN [online] [dostęp 2009-06-28] .