Medal za Osiągnięcie Lotnicze – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Awers | |
![]() Baretka | |
Ustanowiono | 3 lutego 1988 |
---|---|
Powyżej | |
Poniżej |
Medal za Osiągnięcie Lotnicze (ang. Aerial Achievement Medal) – amerykańskie odznaczenie wojskowe ustanowione w 3 lutego 1988 przez Sekretarza Sił Powietrznych USA, przyznawane żołnierzom tych sił za „trwałe chwalebne osiągnięcie dokonane podczas lotu” (sustained meritorious achievement while participating in aerial flight)[1]. W hierarchii odznaczeń zajmuje miejsce przed Medalem Pochwalnym, a po Medalu Lotniczym i jest nadawany osobom, które nie kwalifikują się do otrzymania tego ostatniego. Medal mogą otrzymać piloci oraz pozostała załoga samolotów lub helikopterów, jak również operatorzy samolotów bezzałogowych.
![Liść dębu](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8e/Oak_leaf_cluster%2C_bronze.svg/30px-Oak_leaf_cluster%2C_bronze.svg.png)
Odznaczenie może być nadane wielokrotnie. Kolejne nadanie jest oznaczane poprzez nałożenie na wstążkę (oraz baretkę) brązowej odznaki w formie pęku liści dębowych (oak leaf cluster). Pięć odznak brązowych jest zastępowanych odznaką srebrną.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ John E. Strandberg, Roger James Bender, The Call of Duty: Military Awards and Decorations of the United States of America, San Jose 1994.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Air Force Personnel Center Aerial Achievement Medal. afpc.af.mil. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-15)]..