Pierre Paul Cambon – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | |||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | |||
Ambasador Francji w Wielkiej Brytanii | |||
Okres | od 1898 | ||
![]() | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() | |||
|
Pierre Paul Cambon (ur. 20 stycznia 1843 w Paryżu, zm. 29 maja 1924 tamże) – francuski dyplomata i polityk[1].
Z zawodu adwokat i urzędnik administracyjny, od 1882 rezydent ministerialny w Tunisie, od 1886 poseł w Madrycie, w 1890 w Konstantynopolu, w latach 1898–1920 w Londynie. W swej działalności przyczynił się do utworzenia entente cordiale (1904) oraz ententy (1907). Odznaczony został Krzyżem Wielkim Legii Honorowej[2] oraz Orderem Królewskim Wiktorii[1]. Był członkiem Francuskiej Akademii Nauk[2].
Jego brat Jules Cambon również był dyplomatą[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Keith Eubank: Paul Cambon, master diplomatist. Greenwood Press, 1978. ISBN 0-313-20502-7. Brak numerów stron w książce
- ↑ a b c Hugh Chisholm: Encyclopædia Britannica (11. ed.). Cambridge University Press, 1911. Brak numerów stron w książce
Kontrola autorytatywna (osoba):