Prowincja (I Rzeczpospolita) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/19/Prowincje_I_RP.svg/220px-Prowincje_I_RP.svg.png)
Prowincja – prawno-administracyjna część składowa państwa polskiego. Prowincje mają swe źródło w nadaniu w 1347 przez Kazimierza Wielkiego osobnych statutów występujących w historiografii pod wspólną nazwą "statuty wiślicko-piotrkowskie" dla Wielkopolski i Małopolski, a jeszcze głębsze - w rozbiciu dzielnicowym.
Od zawarcia unii lubelskiej (1569) Rzeczpospolita (I RP) dzieliła się na trzy prowincje:
- prowincja wielkopolska
- województwa wielkopolskie
- województwa mazowieckie
- województwa pruskie (pomorskie)
- prowincja małopolska
- województwa małopolskie
- województwo ruskie
- województwo kijowskie
- prowincja litewska
- województwa litewskie
- województwa inflanckie (teoretycznie autonomiczne, faktycznie podległe prowincji litewskiej)