Przełęcz Puchacza – Wikipedia, wolna encyklopedia
Przełęcz Puchacza widok od południowego wschodu. | |
Państwo | |
---|---|
Wysokość | 1106 m n.p.m. |
Pasmo | |
Sąsiednie szczyty | |
Położenie na mapie Sudetów ![]() | |
![]() |
Przełęcz Puchacza – przełęcz górska 1106 m n.p.m. w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Wschodnich, w Masywie Śnieżnika.
Przełęcz graniczna, położona w Sudetach Wschodnich, w południowo-zachodniej części Masywu Śnieżnika, na terenie Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego, na południowo-zachodnim rozrogu Śnieżnika, na północny wschód od wzniesienia Trójmorski Wierch i na południowy zachód od wzniesienia Goworek, około 10 km na północny wschód od Międzlesia.
Przełęcz stanowi wyraźne siodło, o dość stromych zboczach i podejściach, wcinające się w metamorficzne skały, głównie w gnejsy śnieżnickie i łupki łyszczykowe, należące do metamorfiku Lądka i Śnieżnika. Przełęcz oddziela wzniesienie Puchacz (1190 m n.p.m.) od wzniesienia Goworek (1319 m n.p.m.). Na środku przełęczy znajduje się niewielka śródleśna polana, o powierzchni kilkudziesięciu m². Podejścia przełęczy poniżej 1000 m n.p.m. porasta las świerkowy regla dolnego z domieszką drzew liściastych, obszar powyżej przełęczy porasta las świerkowy regla górnego z borówkami: czernicą i brusznicą w runie. Na przełęczy znajduje się węzeł dróg leśnych i szlaków turystycznych. Przez przełęcz przechodzi granica państwowa między Polską a Czechami oraz dział wodny oddzielający zlewisko morza Bałtyckiego, od Morza Czarnego. Dział wodny przebiega południkowo i pokrywa się w obrębie przełęczy z przebiegiem granicy państwowej.
Turystyka
[edytuj | edytuj kod]Przez przełęcz przechodzą piesze szlaki turystyczne:
zielony - fragment szlaku prowadzący z Przełęczy Międzyleskiej przez Trójmorski Wierch na Śnieżnik .
droga Szklary-Samborowice – Jagielno – Przeworno – Gromnik – Biały Kościół – Żelowice – Ostra Góra – Niemcza – Gilów – Piława Dolna – Góra Parkowa – Bielawa – Kalenica – Nowa Ruda – Sarny – Tłumaczów – Radków – Skalne Wrota – Pasterka – Karłów – Lisia Przełęcz – Białe Skały – Skalne Grzyby – Batorówek – Batorów – Skała Józefa – Duszniki-Zdrój – Schronisko PTTK „Pod Muflonem” – Szczytna – Zamek Leśna – Polanica-Zdrój – Przełęcz Sokołowska – Łomnicka Równia – Huta – Zalesie – Stara Bystrzyca – Bystrzyca Kłodzka – Pławnica – Szklary – Igliczna – Międzygórze – Jawor – Przełęcz Puchacza[1]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/88/Puchacz%2C_Prze%C5%82%C4%99cz_Puchacza_i_Goworek.jpg/250px-Puchacz%2C_Prze%C5%82%C4%99cz_Puchacza_i_Goworek.jpg)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Krzysztof R. Mazurski, Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie, SUDETY Oficyna Wydawnicza Oddziału Wrocławskiego PTTK, Wrocław 1995, ISBN 83-85550-48-8
- red. Marek Staffa, Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 16 Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie, Wydawnictwo PTTK „Kraj”, Warszawa 1993, ISBN 83-7005-341-6
- Masyw Śnieżnika – Stronie Śląskie, mapa w skali 1:30 000, Wydawnictwo Kartograficzne „Compass”, Wrocław 2003, ISBN 83-89165-34-1
- W.Brygier, T.Dudziak, Ziemia Kłodzka, Przewodnik dla prawdziwego turysty, Ofic. Wydaw. „Rewasz”, Pruszków 2010, ISBN 978-83-89188-95-3