Stanisław Klocek – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 17 października 1955 |
---|---|
Obywatelstwo | |
Wzrost | 173 cm |
Pozycja | napastnik |
Stanisław Jan Klocek (ur. 17 października 1955 w Nowym Targu) – polski hokeista, reprezentant kraju, dwukrotny olimpijczyk.
Wychowanek Podhala Nowy Targ, następnie zawodnik Zagłębia Sosnowiec oraz zespołów z Niemiec: Duisburger SC i EC Dillingen. Zdobywca dwóch tytułów mistrza Polski z Podhalem i pięciu z Zagłębiem. W lidze polskiej wystąpił w 388 meczach strzelając 215 goli.
Dwukrotnie reprezentował Polskę podczas igrzysk olimpijskich (1980 w Lake Placid, 1984 w Sarajewie). Cztery razy wystąpił w turniejach o mistrzostwo świata (1981, 1982, 1983, 1985). W sumie w reprezentacji Polski rozegrał 103 mecze zdobywając 39 bramek.
Po wygraniu przez Polskę turnieju mistrzostw świata Grupy B w 1985 i uzyskanym awansie do Grupy A został odznaczony Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sport. Krótko. „Nowiny”, s. 2, Nr 89 z 17 kwietnia 1985.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Sylwetki polskich olimpijczyków. Klocek Stanisław Jan [online], PKOl [dostęp 2006-05-20] [zarchiwizowane z adresu 2008-05-11] .