Taśma – Wikipedia, wolna encyklopedia
Taśma to ogólne określenie wyrobów wykonanych z dowolnego elastycznego bądź sprężystego materiału, które mają charakterystyczny kształt – są cienkie i wąskie ale długie. Taśmę przechowuje się najczęściej w postaci zwiniętej na szpuli lub bębnie.
- taśma nabojowa – w wojskowości – ruchomy pojemnik służący do przenoszenia naboi do donośnika broni
- taśma izolacyjna – rodzaj taśmy klejącej służącej do izolowania przewodów elektrycznych i innych obiektów przewodzących prąd elektryczny
- taśma magnetyczna – nośnik danych, najczęściej dźwięku, w postaci cienkiego paska taśmy
- taśma filmowa (światłoczuła) – taśma z tworzywa sztucznego pokryta warstwą emulsji światłoczułej, służąca jako nośnik obrazu filmowego i dźwięku
- taśma miernicza – przyrząd używany przez geodetów
- taśma montażowa – sposób organizacji produkcji
- taśma perforowana – nośnik danych, używany dawniej w komputerach i dalekopisach
- taśma (taśmociąg) – główny element przenośników taśmowych
- taśma (wyrób hutniczy) – rodzaj cienkiej blachy, na potrzeby transportu i magazynowania zwiniętej w cylindryczny krąg
- tasiemka to materiał pasmanteryjny – wąska taśma.
- taśma (glon) (Enteromorpha) – rodzaj glonów należących do klasy watkowych.
- taśma klejąca – rodzaj taśmy z elastycznego tworzywa sztucznego o grubości dziesiętnych części milimetra pokryta warstwą kleju po jednej lub obu stronach
- Taśma (wspinaczka) – odpowiednik liny lub repsznura o płaskim przekroju poprzecznym
- w elektronice i elektrotechnice – przewód wstążkowy
- w muzyce synonim muzyki na taśmę
- w sporcie – wstęga na mecie konkurencji biegowej